Deepa John

പണ്ട് ഞാൻ വർക്ക് ചെയ്തിരുന്നിടത്തു , മിക്കവാറും ഉള്ള ഫ്രഷേഴ്‌സിനെ ഗൈഡ് ചെയ്യാൻ തരുമായിരുന്നു ... അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു പുതിയ കുട്ടി വന്നു... ഒരു പഞ്ചപാവം , രാത്രിയൊക്കെ ഇരുന്നു വർക്ക് ചെയ്തിട്ടും അതിനു IT  ഫീൽഡ് ഇന്റെ ആ ഒരു നാക്    ഉണ്ടല്ലോ .. അത് കിട്ടുന്നില്ല ... സൊ പിന്നങ്ങോട്ട് കരച്ചിൽ ആയി ... ഇതിങ്ങനെ എപ്പോഴും കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ആയപ്പോൾ പലരും പയ്യെ അതിനെ ഹെല്പ് ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നങ്ങു ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ തുടങ്ങി ...


അന്നേരം എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ സഹായമനോഭാവി അങ്ങ് ഉണർന്നു എന്റെ പ്രോജക്റ്റും അല്ല എന്റെ ടീമും അല്ല ..എന്നിട്ടും, എന്റെ പ്രൊജക്റ്റ് ഇന്റെ കൂടെ അതിനെ ഹെല്പ് ചെയ്യൽ ആയി എന്റെ മെയിൻ ദൗത്യം ... ഹെല്പ് ചെയ്തു ചെയ്തു അതിന്റെ പകുതി പണിയും എന്റെ തലയിൽ ആയി.... ഒരു ലൈൻ കോഡ് എഴുതിയിട്ട് എന്നെ നോക്കും..തന്നെ ശ്രമിക്കതേതയില്ല ... എനിക്കാണേൽ എന്റെ കോഡ് stuck ആയി നിൽക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഹെല്പ് ചോദിയ്ക്കാൻ വേറെ ആളുകളെ തപ്പി പോകണം , മറ്റു ഫ്രഷേഴ്‌സിനെ നോക്കണം , ഈ കൊച്ചിന്റെ ഫുൾ പണിയും ചെയ്യണം .... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് മതിയായി ..എന്നാൽ കടുപ്പിച്ചു പറയാനും പേടി ... തൊട്ടാൽ കരയുന്ന രീതിയിൽ ആണ് ആ കുട്ടി .... ഞാൻ ഏതാണ്ട് ത്രിശങ്കു സ്വർഗത്തിൽ ആയി ...എനിക്കും പണിയുണ്ട് അത് തീർത്തില്ലേൽ എനിക്ക് മുകളിൽ ഉത്തരം പറയണമല്ലോ ... അന്ന് കഷ്ടിച്ച് 3-4 വർഷത്തെ എക്സ്പീരിയൻസ് ആണ് ഉള്ളത് ... 


ഒടുവിൽ ഞാൻ പയ്യെ സഹായം കുറയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു , ഒരു ആഴ്ചയുടെ തുടക്കത്തിൽ , അത്യാവശ്യം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടു തനിയെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ pending ആയ പണി യുടെ പുറകെ പോയി .. ഇടയ്ക്കു ആ കുട്ടി വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ ഉച്ച കഴിഞു ഇരിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു ... ശേഷം ഇതേ രീതി രണ്ടാമത്തെ ദിവസവും തുടർന്ന് .... അന്ന് വൈകിട്ട് ആ കുട്ടി ഒരു നെടുനീളൻ ലെറ്ററും ഒപ്പം റേസിഗ്നേഷനും ഇട്ടു മാനേജ്മെന്റിന് ... വീട്ടിലോട്ടു ഇറങ്ങാൻ നേരത്തു മറ്റൊരാൾ വഴി ആണ് ഞാൻ ഇത് അറിയുന്നത് ...


അതിനു വേണ്ടുന്ന ഹെല്പ് ആരും കൊടുക്കുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു പരാതി ..അപ്പോ ഞാൻ ആരായി ....അന്ന് ആ കുട്ടി എന്നോട്  മിണ്ടിയില്ല.. കമന്നു കിടന്നു കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു  .. ഞാൻ അങ്ങ് വല്ലാണ്ട് ആയി ...ഒരു കുറ്റാരോപിതയെ പോലെയായി എന്റെ അവസ്ഥ ... ശേഷം പോകാൻ നേരം വന്നു ബൈ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ആ കുട്ടി പോയെങ്കിലും ... സഹായിക്കാൻ പോയി 'ദുഷ്ടയായി' തീർന്ന ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആയി ഞാൻ ....


ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കരുതും ഞാൻ പാഠം പഠിച്ചെന്നു ... ഇല്ല ഇങ്ങനെ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് പണിമേടിക്കൽ , അഥവാ സഹായിക്കാൻ ചെന്ന് , വായിലിരിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നത് എന്റെ ഒരു സ്ഥിരം പണിയായിരുന്നു .... 


ജോലി ഒക്കെ പോയി ... ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ഗ്രൂപ്പിൽ... അതിപ്പോ പേരെന്റ്സ് ഗ്രൂപ്പോ , ഫ്രണ്ട്‌സ് ഗ്രൂപ്പോ, പുതിയതായി ചേർന്ന കോഴ്സിന്റെ ഗ്രൂപ്പോ ആവട്ടെ ... ആരേലും ... പുതിയതായി വന്നു ... അൽപ്പം സ്ലോ ആണ് അല്ലേൽ കിളിപോയി നിൽക്കുവാനെന്നു കണ്ടാൽ എന്റെ ഉള്ളിലെ സഹായി കം ആ 'നന്മയോളി' സടകുടഞ്ഞു എണീക്കും .. പഠിക്കില്ലന്നെ ...


 ഒടുവിൽ ... എന്റെ സഹായം അവരുടെ 'അവകാശ'മായി അവരങ്ങു കരുതാൻ തുടങ്ങും 'ഡിമാൻഡിങ്' ആവും ..ഞാൻ പെടും ... പിന്നെ എനിക്കാകും വെപ്രാളവും പരവേശവും കുറ്റബോധവും ... ഇത് ഒരു രോഗമാണോ ഡോക്ടർ ? എന്റെ അമ്മേടെ ഭാഷയിൽ "സഹായിക്കാൻ പോയി അവളങ്ങു ഉടുതുണി വരെ ഊരിക്കൊടുക്കും "


സഹായിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. പക്ഷേ മറ്റൊരാളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം സ്വന്തം തോളിൽ എടുത്ത് നടക്കുന്നത് സഹായമല്ല; അത് സ്വയം മറക്കലാണ്. പ്രേത്യേകിച്ചും ഇങ്ങനെ ഒരു കൊമ്പു കണ്ടാൽ ചായാൻ നിൽക്കുന്നവരെ തേടിപ്പിടിച്ചു സഹായിക്കൽ ...(ഇത് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പലതവണ പറയാറുണ്ട് ; പക്ഷെ വർക്ക് ആകുന്നില്ല ;) )


ഇതുപോലെ മറ്റു രോഗികൾ ഉണ്ടേൽ പ്ലസ് ഡൂ കമന്റ്  ;) ഞാൻ ഒന്ന് ആശ്വസിക്കട്ടെ ...


നിര്ത്തുന്നു 
ദീപ ജോൺ 
20-06-2026

5 days ago | [YT] | 57

Deepa John

പിള്ളേരൊക്കെ സ്കൂളിൽ പോയി തുടങ്ങി... ആദ്യത്തെ ദിവസം...
ഒരു ശൂന്യത ആയിരുന്നു...

ഇത്രേം നാള് ഈ അലമ്പുകൾ ഒക്കെ ഒന്ന് പോയി കിട്ടിയാൽ മതി എന്നതായിരുന്നു... പക്ഷേ പോയപ്പോൾ, എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ ഒരു തോന്നൽ... ഒരു വിഷമം...

രണ്ടാമത്തെ ദിവസം...
ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ...

ഈ കിട്ടിയ സമാധാനപരമായ സമയം — (ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടിൽ ഏതുനേരവും ഓൺ ആയിരിക്കുന്ന TV, laptop ശബ്ദങ്ങൾ ഇല്ല... “അമ്മേ...” വിളികളും ഇല്ല... “വിശക്കുന്നു”, “കഴിക്കാനെന്തേലും ഉണ്ടോ?” എന്ന ചോദ്യങ്ങളും ഇല്ല...) — എന്ത് ചെയ്യും എന്നൊരു അവസ്ഥ...

പെട്ടെന്ന്, രണ്ടു സ്റ്റീൽ പ്ലേറ്റ് കൂട്ടിയടിച്ചാൽ  ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു കിളിപോയ അവസ്ഥ...

മൂന്നാമത്തെ ദിവസം...

രാവിലെ എല്ലാത്തിനെയും പറഞ്ഞുവിട്ട്, നമ്മുടെ to-do list എടുത്ത് ഓരോന്നായി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി...

എന്തായിത്... എല്ലാം പെട്ടെന്ന് തീരുന്നു!
പിന്നെയും ഒത്തിരി സമയം...

ചത്ത പോലെ കിടന്നുറങ്ങാനും, ചുമ്മാ ഇരിക്കാനും, ഒരു guilt പോലും ഇല്ലാതെ ശ്വാസം വിടാനും സമയം...

ഇതൊന്നും പോരാതെ ഒരു അത്ഭുതം കൂടെ...

എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്... ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്... ചുമ്മാ ഇരിക്കുമ്പോൾ മുൻപുള്ള പോലത്തെ വെപ്രാളം ഇല്ല... ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ ശരിക്കും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് എന്നൊരു തോന്നൽ...

അപ്പോ ഇത്രേം നാൾ ഞാൻ എവിടെയായിരുന്നു...?

ഇതുപോലെ കിളിപ്പോയ / കിളിതിരിച്ചു വന്ന അവസ്ഥ നിങ്ങൾക്കും ഉണ്ടോ...? 😄

ദീപ ജോൺ
3 June 2026

3 weeks ago | [YT] | 85

Deepa John

Members-only Videos - www.youtube.com/playlist?list...

3 weeks ago | [YT] | 1

Deepa John

https://youtu.be/ckSzKVEHYSc?si=AA6lI...

History is who we are and why we are the way we are

2 months ago | [YT] | 1

Deepa John

https://youtu.be/t0EzoufMlv8?si=r6q55...

2 months ago | [YT] | 1

Deepa John

ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല
So April = your questions, my honest answers.
Drop your questions below 💬

2 months ago | [YT] | 25

Deepa John

ഈയടുത്തായി ചില വീടുകളിൽ നിന്നു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്, ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള അലർച്ചെയും, പൊട്ടിത്തെറികളും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ...?, പാത്രങ്ങൾ പറന്നു പോകുന്നതായും , സാധനങ്ങൾ വലിച്ചെറിയുന്നതിന്റെയും സൗണ്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ...?

ഭയം മാണ്ടാ... ജാഗ്രത മതി; ആ വീട്ടിലെ... Gen Alpha കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് annual exam നടക്കുവാണ്... 

'എന്തിനാ... പഠിക്കുന്നെ..?' എന്നു 'ഇന്നെസെന്റ് ' ചോദിച്ച ചോദ്യം ഇപ്പോ ഇവർ തിരിച്ചു ചോദിക്കും.. അതിനു ചുമ്മാ 'ഞഞ്ഞാ പിഞ്ഞാ' അല്ല.... ക്ലിയർ ആയി ഒരു ഉത്തരം കൊടുക്കണം... കാരണം റീസണിങ് സൈഡ് അൽപ്പം 'സ്ട്രോങ്ങ്‌' ആണ് ഇവർക്ക് ....

5 മിനിറ്റ് പഠിച്ചാൽ, 30മിനിറ്റ് break ആണ്...!!
 പിന്നെ മുടിഞ്ഞ ആറ്റിട്യൂടും...  😎

'Getting bored amma.....', 'ഇതെപ്പോ തീരും...?' 'Chatgpt ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞല്ലോ...', 'അമ്മയ്ക്കിതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയാം? ഞാൻ ചേച്ചിയോട് /ടീച്ചർനോട് ചോദിക്കട്ടെ ശെരിയാണോ എന്നു...' എന്നീ പറച്ചിലും,

ബ്രേക്കിനു 'roblox' ഉം പിന്നെ പേരറിയാത്ത കുറെ ഗെയിംസും , ഫ്രണ്ട്സുമായി 'വീഡിയോ കാൾ', ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് 'C-drama', 'k-drama' സീരിസുകൾ, കഴിക്കാൻ 'junk' അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ കൊടുത്താൽ ആണ്, ഇതുങ്ങൾ ഒന്ന് പ്രസാദിക്കുക..? 

ഇതിപ്പോ പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക് ബ്രേക്ക്‌ ആണോ, അതോ ബ്രേക്കിന്റെ ഇടയ്ക്ക് പഠിത്തം ആണോ എന്നു തോന്നിപോകും... 🫣

കൂനിൻമേൽ കുരു പോലെ, ഇമ്മ്യൂണിറ്റി ഇല്ലാത്ത ഈ പിള്ളേർക്ക് , പൊട്ടിപുറപ്പെടുന്ന അസുഖങ്ങളും, ഹോസ്പിറ്റൽ വിസിറ്റസും വേറെ....

ഇനി നടക്ക പോറത് യുദ്ധം...!!! 
അങ്ങ് ദുഫായിൽ അല്ല ഇങ്ങു കേരളത്തിൽ... 

ആണ്ടവാ....., ശക്തി തരൂ.....🙏

എന്നു മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ടും, ബിപി 160 ഇൽ തന്നെ നിൽക്കുന്ന ഒരു,

Millenial അമ്മ 🙄

3 months ago | [YT] | 61

Deepa John

കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി, പെട്ടെന്ന് കണ്ണിന്റെ പകുതി കാഴ്ച അങ്ങോട്ട്‌ പോയി... ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് നേരം... നോക്കുന്നിടത്തെ കാഴ്ച ഒട്ടും ഫോക്കസ് ആവുന്നില്ല... മക്കളെ നോക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു കണ്ണില്ല...!!!

തലവേദനയോ തലകറക്കമോ ഒന്നുമില്ല... ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ കാഴ്ച പോകുക. ഞാൻ നല്ലോണം പേടിച്ചു... ദൈവമേ ഇനി അതുംകൂടിയേ പോകാനുള്ളു പൂർത്തിയായി...

അന്നയും ബിജുവും കൂടി minor stroke ആവും എന്നും പറഞ്ഞു കുറെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യിപ്പിച്ചു.. ചിരിക്കാനും, കൈപൊക്കാനും, നടക്കാനും ഒക്കെ പറഞ്ഞു, ശേഷം രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് casuality യിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി .. BloodTest, ECG, MRI ഒക്കെ എടുത്തു ... വെളുപ്പിനെ ഒരു 3-3:30 ആയപ്പോ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു അയച്ചു.. Migrane ആണെന്നാണ്‌ നിഗമനം...

പിറ്റേന്ന് വന്നു ഡോക്ടർ നെ കാണാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു... പിറ്റേന്ന്, 2 മണിക്കൂർ ഓളം വെയിറ്റ് ചെയ്തു ഡോക്ടർ നെ കണ്ടു...' Stroke ഇന്റെ ലക്ഷണം ഒന്നുമില്ലാത്തതു കൊണ്ടു migrane ആയിരിക്കും എന്നു വിധി എഴുതി' ....

എനിക്ക് migrane വരുമ്പോൾ വിഷൻ പ്രോബ്ലം / vomiting ഒന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല ...

ഡോക്ടർനോട്... ജനുവരി തൊട്ടു ഫിബ്രോ പൈൻ അതിന്റെ കൂടിയ അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുവാണെന്നും, എല്ലാ ദിവസവും തലവേദന ആണെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ, പറയുവാ... അതൊക്കെ 'മനസ്സിന്റെ തോന്നൽ ' ആണ്... ഇത് migrane ആണ് മരുന്ന് start ചെയ്യാം എന്നു... ആയിക്കോട്ടെ എന്നു ഞാനും... മരുന്നും വാങ്ങി സ്ഥലം വിടാം എന്നു കരുതി ഇരുന്നപ്പോൾ...

എന്റെ കൂടെ ഇരുന്ന ബിജു പറഞ്ഞു ഫിബ്രോ പൈൻ നല്ല കൂടുതൽ ആണ്, കഴുത്തിൽ നിന്നു തുടങ്ങിയാൽ... കണ്ണിലേക്കും പിന്നെ തലവേദനയും ആയി മാറും.... അതു പറയുമ്പോൾ ഒരു ഡോക്ടർമാരും അതിനു വേണ്ട അറ്റെൻഷൻ കൊടുക്കുന്നില്ല എന്നത് കൊണ്ടു ഇപ്പോ ആരെയും കാണാറില്ല, അതിനു മരുന്നും കഴിക്കാറില്ല എന്നു...

തുടങ്ങിയില്ലേ... ഡോക്ടർടെ വക ഉപദേശം... ഇതൊക്കെ മനസിന്റെ തോന്നൽ ആണ്... Excercise ഉം കൃഷിയും ഒക്കെ ചെയ്താൽ മതി... എനിക്കും fibromyalgia ഉണ്ട്, എനിട്ട്‌ ഞാൻ കണ്ടാ ഇരിക്കുന്നത്...ഞാൻ അതൊന്നും mind ചെയ്യാറില്ല... ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്ക് ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്ക്... 🙄

ഡോക്ടർ motivate ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞതാണേലും ഞാൻ കരയാൻ തുടങ്ങി...

ഹിസ്റ്ററി നോക്കിയിട്ടു, 2021 ഇൽ ഡിപ്രെഷന് മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലേ...?ചുമ്മാ എഴുതിയതായിരിക്കും അല്ലേ ....? 🙄 ഞാൻ പറഞ്ഞു അല്ല.. തുടർച്ചയായി ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ ഒരാഴ്ച കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു അതാ അന്നത്തെ ഡോക്ടർ അങ്ങനെ എഴുതിയെ ....

അപ്പോ അടുത്ത ചോദ്യം - ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ കരച്ചിൽ വരാറുണ്ടോ... എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നെ...? ഞാൻ പറഞ്ഞു അറിയില്ല.. ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു വിങ്ങി വിങ്ങി കരയുവാണ്...

ശേഷം ബിജുവാണ് പറഞ്ഞെ.. 'കുറച്ച് നാളായി down ആണ്... പുള്ളികാരിക്ക് ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം എന്നുണ്ട്.. Health മോശം ആവുന്നത് കൊണ്ടു ഒന്നും പറ്റുന്നില്ലാ... ജോലി, യാത്ര എന്തിനു കൊച്ചിനെ സ്കൂളിൽ നിന്നു വിളിച്ചു കൊണ്ടു വരുമ്പോൾ തന്നെ വയ്യാണ്ട് ആവും.. അതിന്റെ ഒരു സങ്കടം ആണ്....'

വീണ്ടും ഡോക്ടർ ന്റെ വക മോട്ടിവേഷൻ : എന്തിനാ ജോലി, ഇതിനേക്കാൾ പഠിച്ച എത്രയോ പേര് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നു പിന്നെ തനിക്കു മാത്രം എന്താ...? ചുമ്മാ ഇരുന്നൂടെ...husband earn ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ... അപ്പോ തനിക്കു ഈഗോ കേറിയിട്ടല്ലേ സ്വന്തമായി ക്യാഷ് വേണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നത്.... മക്കൾ ഉണ്ട് അവരേം നോക്കി ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്ക്...

(ഒരു സ്ത്രീക്ക്, ലൈഫ് ഇൽ എന്തേലും ചെയ്യണം എന്നു തോന്നുന്നത്, ശ്രമിക്കുന്നത്, ഭർത്താവിനോടുള്ള ഈഗോ ആണോ???)

എനിക്കൊക്കെ ജോലി കാരണം സമയം ഇല്ല.. തനിക്കു ട്രിപ്പ്‌ ഒക്കെ പൊയ്ക്കൂടേ.. എന്തോരം സമയം ഉണ്ട്... ഇവിടെ കഴിക്കാൻ പോലും നേരമില്ല... എന്നൊക്കെ...

എനിക്ക് ആണേൽ ആ നിമിഷം അങ്ങ് തീർന്നാൽ മതി എന്നായിപ്പോയി... ഇത്രേം മോട്ടിവേഷൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു ...😔 എനിക്കാണേൽ കരച്ചിൽ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല...

ഒടുവിൽ കരച്ചിൽ ഇന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ okay പറഞ്ഞു എണിറ്റു... അപ്പോ ബിജുവും ഏതാണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന രീതിയിൽ എണിറ്റു പുറത്തിറങ്ങി ..

അപ്പോ വീണ്ടും എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തിയിട്ടു...'ഈ പാടത്തു പണിക്കു പോകുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഒക്കെ ഇല്ലേ അവർക്കൊന്നും depression നെ ഇല്ല... ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് depression... കൃഷി ചെയ്യ്... ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്ക്...'

ഒരു വിധം ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി... മരുന്ന് മേടിക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോഴും, വീട്ടിൽ വന്നു റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ ഇതോർത്തു ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു...

ജനുവരി തൊട്ടു ഒട്ടും പറ്റുന്നില്ലാ... നല്ല പെയിൻ ആണ്.. പക്ഷെ ഒരോ പ്രാവശ്യം ഏതെലും ഡോക്ടർ നെ കാണാം എന്നുകരുതിയിട്ടു ഞാൻ വേണ്ടെന്നു വെയ്ക്കും.. ഒന്നേൽ ഉപദേശം, അല്ലേൽ ഡിസ്മിസ്സൽ, അതുമല്ലെങ്കിൽ trial മെഡിസിൻ അതിനേക്കാൾ നല്ലത് വേദന തന്നെ അല്ലേ...??

Excercise ചെയ്താൽ വ്യത്യാസം വരുമെന്ന് എനിക്കും അറിയാം.. പക്ഷെ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ലാ.. ഞാൻ എന്നെ തന്നെ വലിച്ചു പിടിച്ചു എണീപ്പിച്ചാണ് ഒരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത്... എന്റെ അവസ്ഥ ഓർത്തു ഞാൻ അറിയാതെ കരഞ്ഞു പോകുന്നതാണ്... ഹാപ്പി ആയിരിക്കാൻ മാക്സിമം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്..

... പക്ഷെ ആകെ അത്താണി ആയിട്ടുള്ള ഡോക്ടർ മാരെ കാണാൻ ഇപ്പോ പേടിയാണ്... 100 ൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പേരെ ഉള്ളൂ സമാധാനത്തിൽ കേട്ടു... മനസ്സിലാക്കുന്നത്.. അങ്ങനെ ഉള്ളവരുടെ മരുന്ന് ആണ് കഴിക്കാൻ എങ്കിലും തോന്നുന്നത്...

ഇപ്പോ എന്തേലും ഒരു കാര്യത്തിന് ഡോക്ടർ നേ കാണാൻ പോകാൻ തന്നെ പേടിയാണ്... കാരണം എന്റെ അവസ്ഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോഴേ ഞാൻ കരയും...
പനി/ചുമ, പിന്നെ test നടത്തി കണ്ടുപിടിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾക്ക് മാത്രേ ഞാൻ ഇപ്പോ ഡോക്ടർ നെ കാണാറുള്ളു...

പിന്നെ ഒരാളുടെ അവസ്ഥ അറിയാതെ ഉള്ള ഈ ഉപദേശവും, ചൊറി കമന്റും... അതിപ്പോ എന്തോ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലാ.. പണ്ടൊക്കെ ഞാൻ ചിരിച്ചു കളയുമായിരുന്നു.. പക്ഷെ ഇപ്പോ എനിക്കതു നല്ലോണം കൊള്ളുന്നുണ്ട്...

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു പരിചയക്കാരൻ.. എന്നോട് അങ്ങേരുടെ വീരസഹാസികത ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് പറയുവാ.. നിങ്ങൾക്കൊക്കെ എന്താ.. ചുമ്മാ ഫോണും കുത്തി വീട്ടിൽ ഇരിക്കുനത് പോലെ അല്ല... ഞാനൊക്കെ ജോലിയും risk ചെയ്തു.. കടമൊക്കെ എടുത്തു എന്തോരം അധ്വാനിക്കുന്നു എന്നറിയാമോ ഒരു കാര്യം കെട്ടിപ്പൊക്കി കൊണ്ടു വരാൻ എന്നു...

അയാൾ റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണോ... അയാൾ എന്തേലും ചെയ്യുന്നതിന്.. 'അയാൾ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, എന്റെ ജീവിതത്തെയും, എന്റെ ലൈഫ് ചോയ്സിനെയും ' കുറ്റം പറയാനും, കൊച്ചാക്കി സംസാരിക്കാനും എന്ത് അധികാരം ആണ് ഉള്ളത്...?

ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ശ്രമിക്കാത്ത ആളല്ല.. ശ്രമിച്ചു ശ്രമിച്ചു, തകർന്നു തരിപ്പണം ആയി ഇരിക്കുന്ന ഒരാളാണ്... എനിക്കിപ്പോ ആൾക്കാരെ കാണാനും സംസാരിക്കാനും തന്നെ പേടിയാണ്...
നിർത്തുന്നു...

ദീപ ജോൺ
14-March-2026

Nb: "ഇത് ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ അല്ല, ...കൂടുതലും ആളുകൾ എന്നെ അവരുടെ വിഷമം പറയാൻ ആണ് വിളിക്കാറ്.... എന്നെ കേട്ടിരിക്കുന്ന ആളുകൾ കുറവാണു.... ഒത്തിരി പറഞ്ഞു, അവരെ ഞാൻ ബുധിമുട്ടിക്കാറും ഇല്ല... എനിക്കിങ്ങനെ ഒരു വേദിയുള്ളത് കൊണ്ടു..., 'chronic pain' ഉള്ള ഒരാളുടെ മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ എങ്ങനെയാണെന്ന് ഒന്ന് ഷെയർ ചെയ്തു എന്നു മാത്രം... ഒരു writing therapy ❤️."

#Fibromyalgia #ChronicPain #InvisibleIllness #PainIsReal #WritingTherapy

3 months ago | [YT] | 127

Deepa John

ഇഷ്ടപെട്ട ഒരു ഡ്രസ്സ്‌ ഇടാൻ മാതാപിതാക്കളെ കോൺവീൻസ് ചെയ്യാൻ പറ്റാതിരുന്ന, ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയം പഠിക്കാനോ, ജോലി നേടാനോ പറ്റാതിരുന്ന, 'കെട്ടിക്കേറി' ചെന്ന വീട്ടിൽ ഒരു സോഫ യുടെ സ്ഥാനം പോലും മാറ്റാൻ അവകാശമില്ലാത്ത, സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പോലും അഭിപ്രായം പറയാൻ പറ്റാത്ത, ആർക്കോ വേണ്ടി ജീവിതം തള്ളി നീക്കുന്ന, ഒരു ഭാഗത്തു നിന്നും സപ്പോർട്ട് കിട്ടാതിരുന്ന, പൊരുതി നേടാൻ പറ്റാതിരുന്ന,

'പ്രിവിലേജിന്റെ' ആ താഴെ തട്ടിലുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും വേണ്ടി

- ഒരു വിഷ്...

ഒരു ചെറിയ step എങ്കിലും എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കാം ... നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടിയും, നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയും, അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടിയും...

നിങ്ങളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ മാറ്റാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും… അടുത്ത തലമുറയുടെ ജീവിതം അല്പം എളുപ്പമാക്കാൻ, നിങ്ങൾ വിചാരിച്ചാൽ കഴിയും.

ജയ് വിമൻസ് ഡേ ❤️

3 months ago | [YT] | 73

Deepa John

സ്തനാർബുദത്തിനെതിരെയുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ‘സമയം’ വളരെ പ്രധാനമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, കൃത്യമായ രോഗനിർണ്ണയത്തിനായി SH മെഡിക്കൽ സെന്ററിൽ ഇപ്പോൾ വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.

പരിശോധനാ വിവരങ്ങൾ:

🕒 എല്ലാ ദിവസവും വൈകുന്നേരം 3 മണിക്ക്: സ്തനാർബുദ നിർണ്ണയ സ്ക്രീനിംഗ് ലഭ്യമാണ്.

👨‍⚕️ 2, 4 വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ: പ്രശസ്ത ഓങ്കോളജിസ്റ്റ് ഡോ. റെജി പോളും (Dr. Regi Paul) സംഘവും നേരിട്ട് പരിശോധനകൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നു.

പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങൾ: ✅ Mammogram & USG പരിശോധനകൾക്ക് പ്രത്യേക ഡിസ്കൗണ്ട് നിരക്കുകൾ ലഭ്യമാണ്.

രോഗം ഗുരുതരമാകുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കരുത്. അത്യാധുനിക സംവിധാനങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ നേരത്തെ തിരിച്ചറിയൂ.

📍 SH മെഡിക്കൽ സെന്റർ
📞 ബുക്കിംഗിനായി വിളിക്കുക: 88480 22319

[ DrRegiPaul, BreastCancerScreening, MammogramDiscount, SHMedicals, HealthCheckup, KeralaHealth, Oncology, EarlyDetection ]

4 months ago | [YT] | 3