vipul joshi

💐 ધાર્યું ન બને ત્યારે 💐

આપણી ધારેલી મુરાદો બર ન આવે ત્યારે આપણે ઝટ છંછેડાઈ ઊઠીએ છીએ, લાગણીવશ બની જઈએ છીએ, કેટલીકવાર નિરાશ પણ બની જઈએ છીએ. પરંતુ સાચી રીતે જે વિચારીએ તો એથી આપણું જીવનનું કામ વધારે બગડે છે, ને આપણે પણ બગડતાં જઈએ છીએ.
જગતમાં બધાનું ધાર્યું બનતું હોતું નથી.

માનવી પોતે ગમે એટલો પૂરેપૂરો સ્વતંત્ર પોતાને માને, તોયે તેનું ધાર્યું બધું જ પૂરું પાંસરું પાર ઊતરતું નથી. બધું તો શું પરંતુ ઘણો મોટો ભાગ. જે તે સાચી રીતે પોતાના વિચારો, ધારણાઓ, ઈચ્છાઓ, આશાઓને બરાબર સમજીને તેમનો સરવાળો કરે તો કેટલુંયે નહિ ફળ્યું હોય એવું નીકળે. પોતાનું ધારેલું કે ઈચ્છેલું ન થાય એવા પ્રસંગોમાં તટસ્થતા જાળવી, સમતા પ્રગટાવી, શાંતિને ધારણ કરવી ને મનમાં જરાપણ ઓછું ન આણવા દેવું તે નાનીસૂની વાત નથી.

મનમાં ઓછું આણવું, બીજા પર ચીડ કે ગુસ્સો આવવો, અપમાન લાગી જવું, લાગણીનું છંછેડાઈ જવું– આવું બધું તો દેવતામાં ઘી નાખીએ ને જેમ ભડકો થાય તેના જેવું છે. પરંતુ એવા પ્રસંગોએ નિશ્ચયતાપૂર્વક શાંત બનવું પ્રસન્નતાને, શાંતિને, સમતાદિને ટકાવી રાખીએ અને એવા પ્રસંગને જીવનવિકાસનો પ્રસંગ માનીને તેમાં તેમાં જીવનવિકાસના ગુણો પ્રગટાવતાં રહીએ તો ગુણોની શક્તિની ખાતરી જ્ઞાનપૂર્વકના ઉપયોગના પ્રમાણમાં આપણને થતી જાય.

-શ્રીમોટા
“જીવનપ્રવેશ”:
પૃ. ૩૫-૩૬-૩૭

2 days ago | [YT] | 3

vipul joshi

༺꧁ ભગવાન ક્યારે દયા કરે꧂༻

આપણા બધાંની પ્રકૃતિ ઘણી સંકુલ છે અને કેવી તે આપણને રમત રમાડે છે ને કેવી કેવી રીતે આપણને ભુલભુલામણીમાં નાખી દે છે ને ક્યાંના ક્યાં નરકમાં ને તેના પતનમાં નાખી દે છે, તેની આપણને કશી ગતાગમ પડતી નથી, છતાં શ્રીભગવાન તો દયાળુ છે, કૃપાળુ છે. જે जीवને કંઈક અંશે તેના હૃદયમાં ભગવાન પરત્વેની ભાવના જાગી છે, તેની સાથે ભગવાન પોતે છેક નીચામાં નીચી કક્ષામાં અવતરણ કરે છે, ને પોતાની સચેતનતા પુરવાર કરી આપે છે. તે સચેતનતામાં કશું કાલ્પનિક તો હોતું નથી. તે વાસ્તવિકતાથી ભરપૂર અને જ્ઞાનના અનુભવવાળી હોય છે. ચેતન ઉપરથી ઊતરતું ઊતરતું અવતરણ પામતું છેક જડસ્થિતિની કક્ષામાં પણ અવતરણ કરે છે. તેમાં તેનો અવતરણનો હેતુ તે જડનો વિકાસ કરાવવા પરત્વેનો રહે છે, પરંતુ જડાત્મક દશામાં હોવાથી તે વિકાસ પ્રકૃતિમાં ને પ્રકૃતિનો થયા કરે છે, પરંતુ जीव કક્ષાની વાત નોખી છે. જો સાચેસાચ પોતાનામાં પ્રકટેલી ચેતનની ભાવનાને પ્રેમભક્તિ- પૂર્વક તે સ્વીકારી લે અને તેને આધારે જીવન ઘડવાનું હૃદયથી કર્યા કરે, તો તેવા जीवનો જરૂર ઉદ્ધાર થઈ શકે છે.

પ્રેમભક્તિજ્ઞાનપૂર્વકની ભાવનાથી સ્વીકાર થયા વિના કંઈ કશું બની શકતું નથી. કોઈ આપણે ઘેર કામ કરવા આવ્યું હોય ને આપણે તેનો વિરોધ કરીને કાઢી મૂકતાં હોઈએ તો તે કેવી રીતે કામ કરી શકે ? આપણે આવનાર કનેથી આપણું કામ જો કરાવી લેવું હોય, તો આપણા હૃદયમાં તેની ગરજ જાગી ગયેલી હોવી જોઈશે. આ બધી સમજણ બુદ્ધિથી સ્વીકારાય તેવી છે.

શ્રીભગવાન તો કૃપા કરીને આપણને જગાડવાને પ્રયત્ન તો કરે છે, પરંતુ આપણી પોતાની પ્રકૃતિ તેની પોતાની મેળે અથડામણ અને ઘર્ષણમાં પ્રેરાઈ પોતે તેમાં ભેરવાઈ પડે છે. અને ખૂબી તો એ છે કે તેવી પ્રકૃતિ તેવી વેળા બીજાનાં ખોદણાં ખોદવામાં મશગૂલ રહે છે. તે વેળા પણ તેને ચેતવવાને ભગવાન તો મથાવે છે. ભગવાન તો કરુણાસિંધુ છે, કૃપાસાગર છે, તેમ છતાં હકીકતમાં તો તે પાછો તેવો પણ નથી, પણ જે जीव પોતે પોતાની પ્રકૃતિને સાચી માનીને ચાલે, વર્તે ને વિચારે ને બીજાને પણ તેવી રીતે તોલે તો તેવા जीवનો કોઈ દિવસ આરો નથી તે તારે નક્કી સમજવું.

તારે જો જીવનવિકાસ કરવો હોય અને એવી તારી ભાવના જો હૃદયની સાચી દાનતની હોય તો તારે તારું જ જોવું. જો આપણને પ્રેમભક્તિપૂર્વક આપણું બધું શ્રીભગવાનને સોંપતાં આવડી ગયું અને જીવનમાં અનેક પ્રશ્નો, અનેક પ્રકારના કોયડાઓ, ગૂંચો, મુશ્કેલીઓ, ઉપાધિ, અશાંતિ આદિ ઊપજે તે તે વેળા તેમાં તેમાં મનને તે રીતે પરોવાઈ જતું રોકીને જો ભગવાનને આર્ત ને આર્દ્ર સાદે તેના તેના ઉકેલ કાજે હૃદયમાં પ્રાર્થના કરવાનું ઊગે ને શ્રીભગવાનને જ જીવનમાં સર્વ પ્રકારે ને સર્વ ભાવે મહત્ત્વ આપવાનું કરીને, જે તે સર્વ કંઈ બાબતમાં એને જ પ્રાધાન્ય આપીને એને જ હૃદયમાં જીવતો રાખીને જે પોતાનાં સકળ વહેવારવર્તન ચલાવે, તો તેનો બધો જ ભાર તે પોતાના માથે લઈ લે છે, એવું અભયવચન તેણે માનવીને આપેલું છે, પણ બિચારાં માનવીને ક્યાં પડી છે ! એની કનેથીય માનવી તો પોતાની ક્ષુદ્ર ગરજ સાધી લેવાનું કરે છે. માનવીનું જો ચાલે તો બેંકમાં એને ગીરો મૂકી ખાય કે વેચી પણ ખાય, પણ મારો ભગવાન પણ પાકો છે. એ કંઈ મારા તારા જેવો નમાલો નથી. માટે, જીવનવિકાસ જો કરવો હોય તો એ તો ખેલદિલીનો માર્ગ છે. કોઈએ અન્યાય કર્યો હોય તો તેનું સ્મરણ માત્ર ન રહે એટલું જ નહિ પણ તેના પર ઉપકાર કરવાની ભાવના પ્રત્યક્ષ જાગી શકે તો જ તેવો जीव સાધના કરી શકે.

આ તો અરે ! સાધનાની વાત પણ નથી. એ તો માનવતાની હકીકત છે. સંસારવહેવારમાં આપણને લાગ મળે તો કોઈને ડંખતાં વચન પણ બોલી દઈએ છીએ. પોતાની પ્રકૃતિનું વલણ કેવા કેવા પ્રકારનું છે, તે સમજાવવાનું બનતાં પણ જ્યારે તે પૂરેપૂરું ગળે ઊતરી ન શકે અને તેના યોગ્ય અર્થમાં ન સ્વીકારાય તો તેવો जीव સાધના શું કરી શકવાનો છે ?

༺꧁ શ્રીમોટા ꧂༻
("જીવનપ્રવેશ" : પૃ ૮૦-૮૧-૮૨)

6 months ago | [YT] | 4

vipul joshi

કરતા કાજ કળિયુગમાં ધરવું ગુરુનું ધ્યાન,
બગદાણા ધામે બિરાજતા ઈ સંત બડા મહાન.

#bajrangdasBapa # Bagdana #bapasitaram

6 months ago | [YT] | 7

vipul joshi

॥હરિઃૐ ॥
-શ્રીમોટા
#hariom

1 year ago | [YT] | 5