சரதியேல்-சரதியேல்: இலங்கையின் ராபின் ஹூட் பிரிட்டிஸ் சமாரஜ்யத்தை நடுங்க வைத்த வீரன்
1. முன்னுரை: காலனித்துவ நிழலும் ஒரு கலகக்காரனின் உதயமும்
சட்டம் யாரைப் பாதுகாக்கிறது? தர்மம் யாரைக் கைவிடுகிறது? ஒரு தேசத்தின் வளங்கள் சூறையாடப்படும்போது, அதன் மக்கள் உளவியல் ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் முற்றுகையிடப்படும்போது, எழும் கலகத்தை வெறும் ‘குற்றம்’ என்று சுருக்கிவிட முடியுமா? 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இலங்கை, பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் கைகளில் ஒரு வேட்டைக்காடாக இருந்தது. புதிய வரி விதிப்புகள் மற்றும் நில அபகரிப்புகள் மூலம் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கண்ணியம் பறிக்கப்பட்டபோது, அதன் எதிர்வினையாகவே உතුවன்கண்டே சூர சரதியேல் உருவெடுத்தான்.
வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அவனை ஒரு ‘சமூகக் கலகக்காரன்’ (Social Bandit) என்கிறார்கள். ஆனால், ஜெயகாந்தன் பாணியில் சொன்னால், அவன் ஒரு சமூகத்தின் அறச்சீற்றத்தின் குறியீடு. அவன் சட்டத்தை மீறியவன் அல்ல, மாறாக ஆக்கிரமிப்பாளனின் சட்டத்திற்கும், ஒடுக்கப்பட்டவனின் நீதிக்கும் இடையே இருந்த ஆழமான பிளவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியவன். ஒரு தேசமே அடிமைப்பட்டு கிடக்கும்போது, தனி மனிதனின் கலகம் என்பது ஒரு வரலாற்றுத் தவிர்க்க முடியாத விதி.
2. வேர்களும் விழுதும்: ஆளுமை உருவாக்கம்
சரதியேல் 1832 மார்ச் 25 அன்று பிறந்தான். அவன் பிறப்பே ஒரு பன்மைத்துவத்தின் சங்கமம்; சிலாபத்தைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்கத் தந்தையான அதிசி அப்புவிற்கும், உතුවன்கண்டையின் பௌத்தத் தாயான பிச்சோஹாமிற்கும் மகனாகப் பிறந்தவன். இந்த மாறுபட்ட பின்னணியே அவனுக்கு ஒரு திறந்த மனநிலையையும், அதிகார அமைப்புகளைச் சந்தேகக்கண்ணோடு பார்க்கும் துணிச்சலையும் வழங்கியிருக்க வேண்டும். அவனது ஆளுமை உருவாக்கம் என்பது ஒரு விசித்திரமான முரண்.
பயிற்சி வகை கற்றுக் கொண்ட திறன்கள் பின்னாளில் கலகத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் ஆலயக் கல்வி (இல்லுக்வத்த மற்றும் பெலிகம்மன விகாரைப் பள்ளிகள்) வாசிப்பு, எழுத்து மற்றும் தார்மீக அறநெறிகள் தன் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் நியாயத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க உதவியது. இராணுவப் பயிற்சி (கொழும்பு சிலேவ் ஐலண்ட் துப்பாக்கிப் படை முகாம்) நவீன துப்பாக்கிகள் மற்றும் ஆயுதங்களைக் கையாளும் நுட்பம் பேரரசின் ஆயுதங்களையே அந்தப் பேரரசிற்கு எதிரான கூர்மையான ஆயுதங்களாக மாற்ற உதவியது.
ஒரு சிறு திருட்டுக் குற்றச்சாட்டிற்காக இராணுவ முகாமிலிருந்து அவன் நீக்கப்பட்ட அந்தத் தருணம், ஏகாதிபத்தியத்தின் ஒரு சேவகனை அதன் சிம்மசொப்பனமாக மாற்றியது. அதிகாரத்தின் விளிம்பிலிருந்து தூக்கியெறியப்பட்ட ஒருவன், அதே அதிகாரத்தை வேரறுக்கத் துணிந்த கதை அங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது.
உதுவன்கண்டே மலை என்பது வெறும் பாறை அல்ல; அது அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராகச் சீறி நின்ற ஒரு தத்துவத்தின் பீடம். அங்கிருந்து கொண்டு சரதியேல் கொழும்பு-கண்டி இடையிலான அரச அஞ்சல் வண்டிகளை வழிமறித்தபோது, அவன் திருடியது வெறும் பணத்தை அல்ல, காலனித்துவ அதிகாரத்தின் கர்வத்தை. அவனது படை ஒரு தார்மீக ஒழுக்கத்துடன் கூடிய கலகக் குழுவாகச் செயல்பட்டது.
அவனது குழுவின் முக்கிய உறுப்பினர்கள்:
* மம்மலே மரிக்கார்: சரதியேலின் ஆத்மார்த்த நண்பன்; கான்ஸ்டபிள் சபானைச் சுட்டுக் கொன்ற வலதுகரம். * ஹாவாடியா, பாவா, சமத், கிரிஹொண்டா மற்றும் சிறிமல.
சரதியேலை 'இலங்கையின் ராபின் ஹூட்' என்று அழைப்பது மிகையல்ல. ஒரு ஏழைத் தந்தை தன் மகளின் சீர்வரிசைக்காக வைத்திருந்த பணத்தைச் சரதியேல் கொள்ளையிட்டபோது, பின்னாளில் அவன் அதை சூதாட்ட வெற்றிகளோடு சேர்த்து இருமடங்காகத் திருப்பிக் கொடுத்த கதை அவனது ஆளுமையின் ஈரத்தைக் காட்டுகிறது. சட்டத்திற்கும் நீதிக்கும் உள்ள இடைவெளியைச் சரதியேல் தனது ‘தனிநபர் நீதி’ மூலம் நிரப்பினான். அவன் ஒரு கொள்ளையன் அல்ல; அவன் காலனித்துவ அரசு வழங்க மறுத்த சமூக நீதியைத் தெருக்களில் நிலைநாட்டிய ஒரு தார்மீகப் போராளி.
4. சட்டமும் தர்மமும்: ஒரு வரலாற்று மோதல்
இங்கே மோதிக் கொண்டது இரு மனிதர்கள் அல்ல; ஆக்கிரமிப்பாளனின் சட்டமும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டவனின் நீதியும்தான். சரதியேலின் தலைக்கு பிரிட்டிஷ் அரசு முதலில் 5 பவுண்டுகள் அறிவித்தது. அது பிறகு 100 பவுண்டுகளாக உயர்ந்து, இறுதியில் அவனுக்கு மட்டும் 150 பவுண்டுகளாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. மேலும், அவனது கூட்டாளிகள் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா 20 பவுண்டுகள் பரிசாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த 20 பவுண்டுகள் என்பது வெறும் பணம் அல்ல; அது ஒரு மனிதனின் விசுவாசத்தை விலைக்கு வாங்க அரசு வீசிய தூண்டில்.
மக்களின் கற்பனையில் சரதியேல் ஒரு மாயாவி. அவன் உடலில் குண்டுகள் துளைக்காது என்ற ‘ஹெனராஜ தைலாய’ (Henaraja Thailaya - இடி மின்னல் தைலம்) நம்பிக்கை மக்களிடையே பரவியிருந்தது. உண்மையில் அது ஜாவாவிலிருந்து வந்த ‘ஹெனராஜ தலாய’ (Henaraja Thalaya) எனப்படும் ஆன்மீகச் சக்திகொண்ட ஒரு குறுவாள் (Kris) பற்றிய கதையின் திரிபாக இருக்கலாம். 1864 மார்ச் 21 அன்று கான்ஸ்டபிள் சபான் கொல்லப்பட்ட நிகழ்வு, இலங்கைக் காவல் துறையின் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை. ஒரு சமூகப் போராளியின் கலகம், அந்தப் பேரரசின் காவல் துறைக்கு முதல் தியாகியை உருவாக்கிய முரண் இது. அதனால்தான் மார்ச் 21 இன்றும் ‘காவலர் தினமாக’ அனுசரிக்கப்படுகிறது.
5. காட்டிக்கொடுத்தலும் இறுதித் தீர்ப்பும்
வரலாற்றில் எல்லாச் சமூகக் கலகக்காரர்களும் எதிரியின் வலிமையால் வீழ்ந்ததை விட, தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களின் பேராசையால்தான் வீழ்ந்திருக்கிறார்கள். சரதியேலின் வீழ்ச்சியும் சிறிமல என்ற அவனது கூட்டாளியின் துரோகத்தாலேயே நிகழ்ந்தது. 20 பவுண்டுகளுக்காக ஒரு வீரனின் தலை காவு கொடுக்கப்பட்டது.
வீழ்ச்சியின் காலவரிசை:
* 1864, மார்ச் 21: மாவனல்லையில் உள்ள ஒரு வீட்டில் சரதியேலும் மரிக்காரும் பதுங்கியிருப்பதை சிறிமல போலீசுக்குக் காட்டிக்கொடுத்தான். நடந்த மோதலில் சரதியேல் காயமுற்றான்; மரிக்காரால் சபான் கொல்லப்பட்டார். இறுதியில் சரதியேலும் மரிக்காரும் பிடிபட்டனர். * விசாரணை: கண்டியில் ஆங்கிலம் பேசும் ஜூரிகளின் முன்னிலையில் விசாரணை நடந்தது. நீதிபதி தாம்சன் அவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதித்தார். * 1864, மே 7: கண்டியின் போகம்பரை சிறைக்கு அருகே சரதியேலும் மம்மலே மரிக்காரும் பகிரங்கமாகத் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.
அவனது மரணத்தைப் பற்றி நிலவும் ‘தவறான கமா’ ("Kill him, not let him go") கதை ஒரு அழகான கட்டுக்கதை. ஒரு நாயகன் இறந்துவிடக் கூடாது என்று மக்கள் விரும்பும் மனசாட்சியின் வெளிப்பாடே இத்தகைய கதைகள். சட்டம் அவனைக் கொன்றிருக்கலாம், ஆனால் தர்மம் அவனை மக்களின் நினைவுகளில் வாழ வைத்தது.
6. மரணத்தின் பின் வாழ்தல்: சமகால நினைவும் பண்பாட்டுத் தாக்கமும்
காலம் ஒரு விசித்திரமான நீதிபதி. அன்றைய ‘குற்றவாளி’ இன்றைய ‘தேசிய நாயகன்’. சரதியேல் இன்று இலங்கையின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறான். மாவனல்லையில் உள்ள ‘சரதியேல் கிராமம்’ (Saradiel Village) 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இலங்கை வாழ்க்கையைச் சிலைகளாய் நமக்குப் பிரதிபலிக்கிறது. அங்கே உள்ள ஆராச்சி, அம்பலமா மற்றும் கோப்பிக் கடை ஆகியவற்றின் ‘நிழல் உருவங்கள்’ (Nizhal uruvangal) 160 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு கலகக் காலத்தைத் தத்ரூபமாக நம் கண்முன் நிறுத்துகின்றன.
ஆஸ்திரேலியாவின் நெட் கெல்லி (Ned Kelly) அல்லது அமெரிக்காவின் ஜெஸ்ஸி ஜேம்ஸ் (Jesse James) ஆகியோரைப் போலவே, சரதியேலும் ஒரு உலகளாவிய சமூகப் போராளியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இவர்களின் கலகம் தனிப்பட்டதல்ல, அது அந்தந்த நாட்டுச் சூழலின் வரலாற்றுத் தேவை.
சரதியேல் பணத்தைத் திருடியவனா? அல்லது ஒரு தேசத்தின் கண்ணியத்தைத் திருடிக் கொண்டிருந்த ஏகாதிபத்திய அரசு மிகப்பெரிய திருடனா? உண்மையில், மக்களின் சொத்தை அபகரிக்கும் ஓர் அமைப்பே மிகப்பெரிய கொள்ளைக்காரன். அந்த அமைப்பை எதிர்த்து நின்ற சரதியேல், மக்களின் பார்வையில் என்றும் வீரனே. அவனது மரணம் என்பது ஒரு உடலின் முடிவுதான், ஆனால் அவனது கலகம் என்பது ஒரு தேசத்தின் சுயமரியாதைக்கான குரலாக இன்றும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
1970-களின் இலங்கை வானொலிப் பாணியில் அமைந்த "வாகரைக் கடல் ஓரம்" என்ற ஒரு ரசனை விமர்சனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
இது வாகரை மண்ணின் பின்னணியில், வர்க்கப் போராட்டம், கலாசார நம்பிக்கைகள் மற்றும் தனிமனித உணர்வுகளுக்கு இடையிலான மோதலைச் சித்தரிக்கும் ஒரு துயரக் காவியத்தைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. ஒரு வணிகருக்கும், சாதாரண மீனவனுக்கும் இடையில் ஊசலாடும் ஒரு பெண்ணின் மனப்போராட்டம், 'கடலாச்சி' மீதான மீனவச் சமூகத்தின் நம்பிக்கை மற்றும் காலத்தால் அழியாத இசை ஆகியவையே இந்த ஆவணத்தின் மையக்கருத்துகளாகும். இறுதியில், விதியின் வலிமையையும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீற முடியாமல் சிதையும் மனித வாழ்வை இந்தச் சித்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.
முதன்மைத் தீம்கள் மற்றும் விரிவான பகுப்பாய்வு
1. களமும் சூழலும்: 1970களின் வானொலிப் பாரம்பரியம்
70-களின் இலங்கை வானொலிப் பாணியிலான 'இசையும் கதையும்' வடிவம், வெறும் ஒலிகளைக் கொண்டு ஒரு முழுமையான காட்சிப் படிமத்தை (Audio-picture) உருவாக்கும் ஆற்றல் கொண்டது.
* பின்னணி:
வாகரைக் கடற்கரை, அதன் ஆற்றங்கரை மற்றும் அலைகளின் ஓசை ஆகியவை கதையின் மௌன சாட்சிகளாகவும், உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. * வடிவம்: கதையின் போக்கிற்கு ஏற்ப பாடல்களையும், இசைக்கருவிகளையும் (வயலின், புல்லாங்குழல்) இணைத்து நேயர்களின் கற்பனைத் திறனைத் தூண்டும் வகையில் இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
2. பாத்திரப் படைப்பும் வர்க்க முரண்பாடுகளும்
கதையின் நாயகி கமலாவை மையமாகக் கொண்டு இரண்டு வெவ்வேறு சமூக அந்தஸ்துகளைக் கொண்ட ஆண்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடு விளக்கப்படுகிறது:
பாத்திரம் சமூக நிலை குணாதிசயம் கமலா நாயகி உணர்ச்சிகளுக்கும் (காதல்) சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் (தந்தை/கணவன்) இடையில் நசுக்கப்படும் மனநிலை கொண்டவள். செல்வம் வசதி படைத்த வணிகர் (Trader) கமலாவின் காதலன். செல்வச் செழிப்புமிக்க, பாதுகாப்பான வாழ்வின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறான். அரசரத்தினம் மீனவ வீரன் கமலாவின் தந்தை தேர்ந்தெடுத்த உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவன். வியர்வை சிந்திப் போராடும் நேர்மையான உழைப்பின் அடையாளம்.
இந்த வர்க்க மோதலானது, 'பணபலம்' மற்றும் 'வீரம்/உழைப்பு' ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையே கமலா எதிர்கொள்ளும் தார்மீகப் போராட்டமாக உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
3. பண்பாட்டு நம்பிக்கைகள் மற்றும் 'கடலாச்சி' கோட்பாடு
ஈழத்து மீனவச் சமூகத்தின் ஆழமான கலாசார விழுமியங்கள் இந்தக் கதையின் போக்கைத் தீர்மானிக்கின்றன.
* கடலாச்சி (கடல் அன்னை): மீனவச் சமூகத்தில் கடல் அன்னை அறத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறாள். * பெண்ணின் தூய்மை குறித்த நம்பிக்கை: "மீனவப் பொம்பிளை மனசு மாறினா, புருஷன் வீடு வந்து சேரமாட்டான்" என்ற சமூகக் கோட்பாடு கமலாவின் மீது ஒரு பெரும் தார்மீகச் சிலுவையை ஏற்றுகிறது. * அகமும் புறமும்: கமலாவின் மனதிற்குள் ஏற்படும் துரோகம் மற்றும் காதலுக்கு இடையிலான போராட்டமானது, வெளியுலகில் கடலில் ஏற்படும் கொந்தளிப்போடு ஒப்புநோக்கப்படுகிறது. அமாவாசை இரவில் ஏற்படும் புயல், கமலாவின் மனத்தூய்மை குறித்து கடல் அன்னை வழங்கும் தீர்ப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
4. இசையும் பாடல்களும்: உணர்வுகளின் வடிகால்
இலங்கை வானொலிச் சித்திரங்களில் இசை என்பது வெறும் பின்னணி மட்டுமல்ல, அது கதையை நகர்த்தும் ஒரு கருவியாகும்.
* இசைக்கருவிகள்: சோகத்தைப் பிழியும் வயலின் இசையும், தனிமையின் வேதனையை வெளிப்படுத்தும் புல்லாங்குழல் இசையும் கதையின் கனத்தை அதிகரிக்கின்றன.
* குறியீட்டுப் பாடல்கள்:
* "முத்து மணிகள் தேடிப் போறீரோ": வாழ்வாதாரத்திற்காகச் செல்வத்தைத் தேடிச் செல்பவர்கள், இறுதியில் மரணத்தையே கண்டடைகிறார்கள் என்ற முரண்நகையை (Irony) இது உணர்த்துகிறது. * "வீட்டுக்காரி மனசு சுத்தமெண்டால்": குடும்பப் பெண்ணின் ஒழுக்கமே கடலுக்குச் சென்ற ஆடவனின் உயிரைக் காக்கும் என்ற சமூக நம்பிக்கையை இது வலியுறுத்துகிறது.
5. முடிவு: விதியின் தவிர்க்க முடியாத தீர்ப்பு
கதையின் முடிவு மிகத் துயரமானதாக அமைகிறது, இது மனித உணர்வுகள் சமூக விதிகளுக்கு முன்னால் தோற்றுப்போவதைக் காட்டுகிறது.
* துயர முடிவு: கமலாவும் செல்வமும் கடற்கரையில் சடலங்களாகக் கண்டெடுக்கப்படுகின்றனர். * விதியின் விளையாட்டு: நடுக்கடலில் அரசரத்தினம் கடலாச்சியின் மடியில் தஞ்சமடைவது (மரணம்), தவிர்க்க முடியாத விதியின் தீர்ப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
முடிவுரை
"வாகரைக்கடல் ஓரம்" என்பது வெறும் முக்கோணக் காதல் கதையல்ல; அது ஒரு நிலப்பரப்பின் ஆன்மா, வர்க்கப் பிரிவினை மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு இடையிலான ஒரு தீராத போராட்டம். 1970-களின் அந்தத் தனித்துவமான வானொலி வடிவம், இந்தத் துயரக் காவியத்தை மக்களின் மனதில் அழியாத ஒரு சித்திரமாக மாற்றியுள்ளது என்பதை இந்த ரசனை விமர்சனம் உறுதிப்படுத்துகிறது.
கிராமியத்தின் திரை உரு: பாரதிராஜாவின் படங்களில் தமிழக கிராம வாழ்க்கையின் சித்தரிப்பு
1. முன்னுரை: தமிழ்த் திரையுலகின் ஒரு புதிய சகாப்தம்
தமிழ்த் திரையுலகின் வரலாற்றை 1970-களுக்கு முன்னும் பின்னும் என இரு பெரும் காலகட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம். 1970-களின் இறுதி வரை, தமிழ் சினிமா என்பது பெரும்பாலும் குளிரூட்டப்பட்ட ஸ்டுடியோக்களுக்குள்ளும், செயற்கையான அரங்கமைப்புகளுக்குள்ளும் முடங்கிக் கிடந்தது. இந்தச் சூழலில் தான், 1977-ல் ‘16 வயதினிலே’ திரைப்படத்தின் மூலம் பாரதிராஜா எனும் கலைஞர் தமிழ்த் திரையுலகில் ஒரு புதிய சகாப்தத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். தேனி மாவட்டம் அல்லிநகரத்தில் பிறந்து, சுகாதார ஆய்வாளராகத் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய சின்னசாமி என்கிற பாரதிராஜா, தொடக்கத்தில் 'ஊர் சிரிக்கிறது', 'சும்மா ஒரு கதை' போன்ற கிராமிய நாடகங்களை எழுதி, இயக்கி, நடித்ததன் மூலம் தனது கலைப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.
அவரது வருகை என்பது வெறும் இயக்குநரின் அறிமுகம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு பண்பாட்டுத் திறப்பு. பாரதிராஜாவின் '16 வயதினிலே', உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர் டேவிட் லீனின் 'ரயன்ஸ் டாட்டர்' (Ryan's Daughter) திரைப்படத்தின் கதைக்கருவை, அதன் கட்டமைப்பு சிதையாமல் அப்படியே தமிழகத்தின் மண் வாசனைக்கு ஏற்ப உருமாற்றிய ஒரு நுட்பமான படைப்பாகும். "என் இனிய தமிழ் மக்களே" என்ற அவரது கம்பீரமான குரல் ஒலிக்கத் தொடங்கியபோது, அது அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையை அங்கீகரிக்கும் ஒரு பெரும் அடையாளமாக மாறியது.
ஸ்டுடியோக்களின் செயற்கைத்தன்மையிலிருந்து விடுபட்டு நிஜமான கிராமங்களுக்கு கேமராவை நகர்த்திய அந்த நுட்பமான மாற்றத்தை அடுத்த பகுதியில் விரிவாகக் காண்போம்.
2. ஸ்டுடியோ முதல் மண் வரை: ஒரு ஒப்பீட்டு ஆய்வு (The Shift from Soil to Studio)
பாரதிராஜாவின் வருகைக்கு முன், கிராமங்கள் என்பவை கோடம்பாக்கத்தின் ஸ்டுடியோக்களில் வரையப்பட்ட பின்னணித் திரைகளாகவே இருந்தன. எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி கணேசன் போன்ற தாரகைகளின் காலத்தில் இருந்த 'பழைய இயல்புவாத' (Old-Nativity) முறையில், கிராமம் என்பது நவீனப் பெண்ணை அடக்கும் ஒரு களமாக மட்டுமே இருந்தது. ஆனால், பாரதிராஜா உருவாக்கிய 'புதிய இயல்புவாதம்' (Neo-Nativity), சமூக மற்றும் கலாச்சார வேர்களை நோக்கித் திரும்பியது.
இந்த மாற்றத்தின் ஆழத்தைப் பின்வரும் அட்டவணை விளக்குகிறது:
பரிமாணம் பழைய இயல்புவாதம் (1977-க்கு முன்) பாரதிராஜாவின் புதிய இயல்புவாதம் தயாரிப்புச் சூழல் ஏவிஎம், ஜெமினி போன்ற சென்னையின் உட்புற ஸ்டுடியோ செட்கள். மதுரை, தேனி போன்ற நிஜமான வெளிப்புறப் படப்பிடிப்புத் தளங்கள். காட்சி அழகியல் செயற்கை வண்ணங்கள், வரையப்பட்ட பின்னணிகள், மிகையான ஒளி அமைப்பு. இயற்கை சூரிய ஒளி, புழுதி படிந்த பாதைகள், கரடுமுரடான நிலப்பரப்பு. மொழி நடை நாடகத்தனமான, செந்தமிழ் கலந்த மிகை வசனங்கள். வட்டார வழக்குகள், பழமொழிகள் மற்றும் மண் சார்ந்த பேச்சு மொழி. ஆண்மையச் சித்தரிப்பு எதற்கும் அஞ்சாத, வீரம் செறிந்த 'மாஸ் ஹீரோ' பிம்பம். உடல் அல்லது மன ரீதியான பலவீனம் கொண்ட யதார்த்தமான ஆண்கள். பெண் பிரதிநிதித்துவம் மென்மையான, சிவந்த நிறமுடைய, அடக்கப்படும் பெண்கள். மண்ணின் நிறமுடைய (Dusky-skinned), ஆளுமை மிக்க வலிமையான பெண்கள்.
இந்த மாற்றத்தின் தாக்கம்: இந்த மாற்றம் வெறும் இடமாற்றம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சி. பாரதிராஜாவின் இந்த 'ஆன்-லொகேஷன்' படப்பிடிப்பு முறை, நிஜமான இடங்களுக்குப் போட்டியிட முடியாமல் சென்னையில் இருந்த பல மாபெரும் ஸ்டுடியோக்கள் நலிவடைந்து மூடப்படும் அளவிற்குத் திரையுலகில் பெரும் பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்பத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
காட்சி மொழியில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றம், கிராமிய மனித உறவுகளைக் கையாளும் விதத்திலும் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்தது.
3. கிராமிய மனித உறவுகளும் சமூகக் கட்டமைப்பும்
பாரதிராஜாவின் படங்களில் கிராமம் என்பது ஒரு சிக்கலான சமூக அமைப்பாகவே காட்டப்பட்டது. மனித உணர்ச்சிகள் எப்படிச் சாதி, மதம் மற்றும் ஆணாதிக்கக் கட்டுப்பாடுகளோடு மோதிச் சிதறுகின்றன என்பதே அவரது கதைகளின் கருப்பொருளாக அமைந்தது.
ஆண்மையச் சித்தரிப்பு மற்றும் பெண் ஆளுமை: தமிழ் சினிமாவின் மரபுவழி 'மாஸ் ஹீரோ' பிம்பத்தை பாரதிராஜா உடைத்தெறிந்தார். '16 வயதினிலே' சப்பாணி போன்ற பலவீனமான நாயக பிம்பங்களை அவர் உருவாக்கினார். இந்த பலவீனமான ஆண்களுக்கு அரணாக, 'மண் வாசனை' ரேவதி அல்லது '16 வயதினிலே' ஸ்ரீதேவி போன்ற மிகுந்த மனவலிமை கொண்ட பெண் கதாபாத்திரங்களை அவர் முன்னிறுத்தினார். குறிப்பாக, தனது நாயகிகளுக்கு 'R' என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் பெயர்களைச் சூட்டும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்த அவர் (ராதா, ரேவதி, ராதிகா), திரையில் மண்ணின் நிறமான மாநிறப் பெண்களை நாயகிகளாக அறிமுகப்படுத்திப் புரட்சி செய்தார்.
தடுக்கப்பட்ட விருப்பங்கள்: சாதி மற்றும் வயது எல்லைகளைக் கடந்த காதலைப் பேசுவதில் அவர் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார். 'முதல் மரியாதை' படத்தில் ஒரு நடுத்தர வயதுத் தலைவனுக்கும், விளிம்புநிலை இளம்பெண்ணுக்கும் இடையிலான ஆழமான பிளாட்டோனிக் காதலைச் சித்தரித்தார். 'கிழக்கே போகும் ரயில்' மற்றும் 'அலைகள் ஓய்வதில்லை' போன்ற படங்கள், கிராமியக் கூட்டுச் சமூகம் எப்படித் தனிமனித விருப்பங்களைக் கண்காணித்துச் சிதைக்கிறது என்பதைத் தோலுரித்துக் காட்டின.
இந்த உணர்ச்சிகரமான மனித உறவுகள் அனைத்தும் அந்தந்த நிலப்பரப்பின் இயற்கையோடு பின்னிப் பிணைந்திருந்தன.
4. சூழலியல் அழகியலும் காட்சி மொழியும் (Ecological Environment and Landscape)
இயற்கையை ஒரு முக்கியக் கதாபாத்திரமாகவே மாற்றியவர் பாரதிராஜா. சங்க இலக்கியத்தின் 'திணை'க் கோட்பாடுகளைப் போலவே, நிலப்பரப்பிற்கும் மனித உணர்வுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை அவர் காட்சிப்படுத்தினார். ஒளிப்பதிவாளர் பி. கண்ணன் மற்றும் இசைஞானி இளையராஜாவின் பங்களிப்போடு உருவான நுட்பங்கள் பின்வருமாறு:
1. ஹொரைசன் மற்றும் ஹொரிசாண்டலிட்டி (Horizon & Horizontality): வானத்தின் எல்லை (Horizon) மனிதர்களை விடப் பிரம்மாண்டமாக இருக்கும் வகையில் காட்சிகளை அமைத்தார். கிடைமட்டமான (Horizontal) கேமரா நகர்வுகள் மூலம் மனிதர்களை இயற்கையின் ஒரு பகுதியாகக் காட்டினார். 2. மலர் முகங்கள் (Floral Frontality): கதாபாத்திரங்களின் முகங்களை அந்த மண்ணின் மலர்களோடும் (சூரியகாந்தி போன்றவை), பயிர்களோடும் மிக நெருக்கமாக இணைத்துக் காட்டும் நுட்பத்தை அவர் கையாண்டார். இது காலனிய அழகியல் பார்வையை உடைத்து, மண்ணின் நிறத்திற்குப் புது மெருகூட்டியது. 3. சடங்கு சார்ந்த காலம் (Ceremonial Time): மேற்கத்திய வேகமான படத்தொகுப்பைத் தவிர்த்து, கிராமத்தின் அறுவடை, திருவிழாக்கள் மற்றும் ஒப்பாரிகளின் தாளத்திற்கு ஏற்ப கதையை நகர்த்தினார்.
காட்சி மொழியின் இந்த இயற்கைத்தன்மை, கதாபாத்திரங்கள் பேசும் மொழியிலும் எதிரொலித்தது.
5. வட்டார வழக்கு மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள்
திரையில் அதுவரை ஒலித்து வந்த செயற்கையான தமிழுக்குப் பதிலாக, தென் தமிழகத்தின் அசல் வட்டார வழக்குகளை அவர் அறிமுகப்படுத்தினார். இவரது மொழி நடை, தமிழ் கிராமிய இலக்கியத்தின் முன்னோடியான கி. ராஜநாராயணனின் எழுத்துக்களுக்கு நிகரான யதார்த்தத்தைக் கொண்டிருந்தது.
அவரது படங்களில் இடம்பெற்ற சொலவடைகள், பழமொழிகள் மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள் தமிழகத்தின் பண்பாட்டை ஆவணப்படுத்தின. குறிப்பாக, 'பாம்படம்' அணிந்த பெரியவர்கள், திறந்த திண்ணை கொண்ட வீடுகள், பித்தளை வெற்றிலைப் பெட்டிகள் மற்றும் கால்நடைச் சந்தையில் துண்டுக்கு அடியில் கைகளைக் கொண்டு விலை பேசுவது போன்ற நுட்பமான விவரணைகள் அவரது திரைப்படங்களை ஒரு 'எத்னோகிராஃபிக்' (Ethnographic) ஆவணமாக மாற்றின.
இத்தகைய தனித்துவமான படைப்பாற்றல் பயணத்தில் அவர் எதிர்கொண்ட விமர்சனங்களையும், அவரது பிற்கால மாற்றங்களையும் அடுத்த பகுதியில் காண்போம்.
6. விமர்சனங்கள், நடிகராகப் பரிணமிப்பு மற்றும் மரபு
பாரதிராஜாவின் நீண்ட திரைப்பயணம் பல வெற்றிகளையும் அதே சமயம் சில சவால்களையும் கொண்டிருந்தது.
* விமர்சனப் பார்வை: கிராமியக் கதைகளில் காட்டிய அதே ஆளுமையை அவரால் 'கேப்டன் மகள்', 'கண்களால் கைது செய்' போன்ற நகர்ப்புறக் கதைகளில் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. மேலும், 'கொடி பறக்குது' போன்ற படங்களில் வளர்ந்து வந்த சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் போன்ற பெரிய நட்சத்திரங்களைக் கையாள்வதில் அவருக்குச் சில சிக்கல்கள் இருந்தன. * நடிகராக மறுபிறவி: ஒரு இயக்குநராக ஓய்வெடுத்த காலத்தில், 'ஆயுத எழுத்து' முதல் 'மகாராஜா' வரை ஒரு சிறந்த நடிகராக அவர் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டார். அவரது பிற்கால நடிப்புத் திறமைக்கு 'குரங்கு பொம்மை' மற்றும் 'திருச்சிற்றம்பலம்' போன்ற படங்கள் சான்று. * தனிப்பட்ட துயரம் மற்றும் இறுதிப் பயணம்: 2025-ல் அவரது மகன் மனோஜ் பாரதிராஜாவின் மறைவு அவரைப் பெரிதும் பாதித்தது. அதனைத் தொடர்ந்து, சுவாசக் கோளாறுகள் காரணமாக ஜூன் 10, 2026 அன்று தனது 84-வது வயதில் பாரதிராஜா இயற்கை எய்தினார்.
தமிழக முதல்வர் ஜோசப் விஜய் முன்னிலையில், சீமான் அவர்களால் 'புலிக்கொடி' போர்த்தப்பட்டு, முழு அரசு மரியாதையுடன் அவரது சொந்த ஊரான தேனியில் இறுதிச் சடங்குகள் நடைபெற்றன.
முடிவுரை: பாரதிராஜா தமிழகக் கிராம வாழ்க்கையைத் திரையில் சித்தரித்த விதம், வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல; அது இந்த மண்ணின் அடையாளத்தை மீட்டெடுத்த ஒரு கலைப் பயணம். பத்மஸ்ரீ விருது, ஆறு தேசிய விருதுகள் உள்ளிட்ட பல கௌரவங்களைப் பெற்ற அவர், தமிழ் சினிமாவை வயல்வெளிகளுக்கும் தெருக்களுக்கும் கொண்டு வந்தார். 'இயக்குநர் இமயம்' விட்டுச் சென்ற கலாச்சாரத் தடம், நவீன கால இயக்குநர்களுக்கு என்றும் ஒரு கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழும்
அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், தனது Truth Social தளத்தில் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க அறிவிப்பை வெளியிட்டிருக்கிறார் — "ஈரானுடனான ஒப்பந்தம் இப்போது முழுமையடைந்தது!"
ஆம் நண்பர்களே — மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக உலக பொருளாதாரத்தையே தலைகீழாக மாற்றிய ஹோர்முஸ் நீரிணை பிரச்சனைக்கு இப்போது தீர்வு கிடைத்திருக்கிறது!
அமெரிக்காவும் ஈரானும் "அனைத்து முனைகளிலும் உடனடியாகவும் நிரந்தரமாகவும் இராணுவ நடவடிக்கைகளை நிறுத்துவது" என்ற ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன.
இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி — ஹோர்முஸ் நீரிணை மீண்டும் திறக்கப்படும், அமெரிக்க கடற்படை முற்றுகை நீக்கப்படும், அனைத்து முனைகளிலும் போர் நிறுத்தப்படும்.
இந்த செய்தி வந்தவுடன் உலக பங்குச் சந்தைகள் மகிழ்ச்சியில் தாவி எழுந்தன — S&P 500 சுமார் 2% உயர்ந்தது, எண்ணெய் விலை கிட்டத்தட்ட 5% சரிந்தது!
ஜூன் 19 — அதாவது வரும் வெள்ளிக்கிழமை — சுவிட்சர்லாந்தில் இந்த ஒப்பந்தத்தில் முறைப்படி கையொப்பமிடப்படும் என்று பாகிஸ்தான் பிரதமர் ஷெஹ்பாஸ் ஷரீப் அறிவித்துள்ளார்.
நினைவிருக்கட்டும் — ஹோர்முஸ் நீரிணை என்பது உலகின் மொத்த எண்ணெய் மற்றும் LNG கடத்தலில் சுமார் 20 சதவீதம் கடந்துசெல்லும் மிக முக்கியமான வழித்தடம். இந்த நீரிணை மூடப்பட்டதால் கடந்த மாதங்களில் பெட்ரோல் விலை, பொருட்கள் விலை — எல்லாமே ஆகாயத்தை தொட்டன!
ஆனாலும் — இந்த ஒப்பந்தம் அனைத்தையும் தீர்க்கவில்லை. ஈரானின் அணு திட்டம், பிராந்திய ஆதரவுகள், தடைகள் நீக்கம் — இவை அடுத்த 60 நாட்களில் மேலும் பேச்சுவார்த்தைகளில் தீர்க்கப்படும்.
டிரம்ப் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?
*"Ships of the World, start your engines. Let the oil flow!"*
— உலகின் கப்பல்களே, இயந்திரங்களை ஓட்டுங்கள், எண்ணெய் பாயட்டும்!
நண்பர்களே — இது வெறும் இரண்டு நாட்களுக்கான செய்தி அல்ல. இது **உலக வரலாறு** திரும்பிப் பார்க்கும் ஒரு தருணம்!
வரும் வெள்ளிக்கிழமை சுவிட்சர்லாந்தில் என்ன நடக்கிறது என்பதை நாங்கள் நேரடியாக உங்களுக்குத் தருவோம்.
வர்மகலை மூலம் துப்பாக்கிகளுடன் வந்தவர்களை தோற்கடித்த வன்னி தமிழன்- இது ஒரு முன்னூட்ட வீடியோ
பிரித்தானியப் பேரரசை அதன் நவீன பீரங்கிகளோடும், துப்பாக்கிகளோடும் நடுங்கச் செய்த வன்னி மண்ணின் வீரவரலாற்றைத் தெரிந்து கொள்ளத் தயாரா? 18-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், வரி என்ற பெயரில் மக்களை வதைத்த அந்நிய சக்திகளுக்கு எதிராக ஒரு மன்னன் நிகழ்த்திய காவியப் போர் இது . விவரணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்: பொருளாதார ஒடுக்குமுறை: 4,40,000 வராகன் வரி நிலுவை என்ற பெயரில் பிரித்தானியக் கம்பனி வன்னி மக்களின் வயிற்றிலடித்த கதை . மன்னனின் கர்ஜனை: "என் மண்ணின் அதிகாரத்தை ஒரு கலெக்டரின் கையில் கொடுக்க நான் ஒன்றும் கோழை அல்ல!" என கர்னலுக்கு முன்னால் முழங்கிய ஈழத்து மன்னனின் வீரம் . மறைந்திருந்து தாக்குதல்: அடர்ந்த வன்னிக் காடுகளைத் தனது கோட்டையாக மாற்றி, அங்கம்போர மற்றும் களரி கலைகள் மூலம் பிரித்தானியப் படைகளை நிலைகுலையச் செய்த தளபதிகள் சந்து மற்றும் கங்கனின் வியூகம் . துரோகமும் தியாகமும்: சொந்த இரத்தங்களே செய்த துரோகத்தால் வீழ்ந்த போதும், "அடிமையாக வாழ்வதை விடச் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்துக் கொண்டே சாவேன்" என்று வீரமரணம் எய்திய மாவீரனின் இறுதி நிமிடங்கள் . ஏன் இந்த வீடியோவைப் பார்க்க வேண்டும்? இலங்கையின் முதல் விடுதலைக் குரல் ஒலித்த வன்னி நிலத்தின் வரலாற்றையும், ஒரு மாபெரும் வீரன் குறித்துப் பிரித்தானிய அதிகாரியே வியந்து பாராட்டிய உண்மைகளையும் ஆவணப்படமாக நாங்கள் வழங்குகிறோம் .
பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்த ஒரு சுதந்திரப் போராளியின் வரலாறு
1. முன்னுரை:
கால மாற்றத்தின் தொடக்கம் (1792)
1792-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 18-ஆம் தேதி கையெழுத்தான ஸ்ரீரங்கப்பட்டண உடன்படிக்கை, தென்னிந்தியாவின் அரசியல் வரைபடத்தை மட்டுமல்ல, ஈழத்தின் விதியையும் ஒரு இருண்ட திசைக்குத் திருப்பியது. மைசூர் சுல்தானுக்கும் லார்ட் காரன்வாலிஸுக்கும் இடையிலான இந்த ஒப்பந்தம், பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு ஈழத்தில் காலூன்ற ஒரு சட்டபூர்வ வாசலைத் திறந்துவிட்டது. கடற்கரைப் பகுதிகளை ஒல்லாந்தர்களிடமிருந்து (Dutch) கைப்பற்றிய கையோடு, பிரித்தானியரின் ஏகாதிபத்தியக் கண்கள் வன்னியின் திசை நோக்கித் திரும்பின. வன்னியின் அடர்ந்த காடுகள் வெறும் நிலப்பரப்பு அல்ல; அவை வன்னி மக்களின் 'மரகதக் கோட்டை'. காலனித்துவ ஆதிக்கத்தின் மூலோபாயக் கனவுகளுக்குப் பெரும் சவாலாக அமைந்த இந்த அடர்வனக் கோட்டைக்குள் நுழைந்த பிரித்தானியர், அதிகார மாற்றத்தை வெறும் நிர்வாக நடவடிக்கையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை. மாறாக, சாதாரண மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பிழிந்தெடுக்கும் ஒரு கருவியாக மாற்றினர். இது, அமைதியாக வாழ்ந்த ஒரு சமூகத்தை ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சியை நோக்கித் தள்ளிய ஒரு வரலாற்றுப் புள்ளியாக அமைந்தது.
2. நிர்வாகப் போர்: வரியை ஆயுதமாக்கிய கம்பெனி
பிரித்தானிய நிர்வாகம் வன்னியின் மீது ஏவிய பொருளாதார ஒடுக்குமுறை என்பது திட்டமிடப்பட்ட ஒரு 'நிர்வாகப் போர்'. இது நிலத்தை நிர்வாகம் செய்வதற்காக விதிக்கப்பட்ட வரி அல்ல; மாறாக, மக்களைத் தங்களின் சொந்த மண்ணிலிருந்து அந்நியப்படுத்தும் ஒரு மூலோபாயச் சதி. சுமார் 4,40,000 வராகன் வரி நிலுவையில் இருப்பதாகக் கூறி, அதைப் பிரித்தானிய அரசு கட்டாயமாக வசூலிக்க முயன்றது. இதற்காகவே 'கலெக்டர்' (Collector) மற்றும் 'தாலுக்காதார்' போன்ற புதிய பதவிகள் உருவாக்கப்பட்டு, மக்கள் மீது நேரடி ஒடுக்குமுறை ஏவி விடப்பட்டது.
நிர்வாக ரீதியிலான ஒடுக்குமுறையின் மூலோபாய அம்சங்கள்: சூழ்ச்சி மிக்க வரி விதிப்பு: வெறும் வரியோடு நிற்காமல், வரி நிலுவையைக் காரணம் காட்டி ஒவ்வொரு ஆண்டும் வரி விகிதத்தை உயர்த்தியது கம்பனி. இது மக்கள் எப்போதும் கடனாளிகளாகவே இருப்பதை உறுதி செய்தது.
வட்டிக்கு வட்டி: 30 நாள் கெடுவிற்குள் வரி செலுத்தத் தவறினால், வட்டி மற்றும் 'வட்டிக்கு வட்டி' (Compound Interest) வசூலிக்கப்படும் என்ற நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. இது மக்களின் "வயிற்றிலடிக்கும்" ஒரு கொடூரமான செயலாகவே பார்க்கப்பட்டது.
நிலப்பறிப்புத் திட்டம்:
வரி செலுத்த முடியாத நிலையில், மக்களின் பூர்வீகக் 'காணி மற்றும் பூமி' அனைத்தையும் பிரித்தானியக் கம்பனி வசம் பறிமுதல் செய்வதே இவர்களின் இறுதி நோக்கமாக இருந்தது.
அடக்குமுறை: அடம்பன், முல்லைத்தீவு போன்ற பகுதிகளில் விவசாயம் செய்த ஏழை மக்களும், காடு சார்ந்த வாழ்வாதாரத்தைக் கொண்டவர்களும், கம்பனிக்காரர்கள் மற்றும் அவர்களின் உள்ளூர் ஏஜெண்டுகளின் சுரண்டலுக்கு ஆளாகிச் சொல்லொணாத் துயரத்திற்கு ஆளாயினர்.
பொருளாதார ரீதியிலான இந்தச் சுருக்குக்கயிறு, வன்னி மக்களைத் தற்காப்புக்காகப் போர்க்களம் நோக்கித் தள்ளியது . 3. கச்சேரியில் நிகழ்ந்த அதிகார மோதல்
காலனித்துவ அதிகாரத்தின் திமிர்க்கும், நிலத்தின் இறையாண்மைக்கும் இடையிலான நேரடி மோதலைச் சித்தரிக்கும் வரலாற்றுச் சூழல் இது. ஒரு பழைய கச்சேரி அலுவலகத்தில் நிலவிய அந்தப் பதற்றமான சூழலில், மொழிபெயர்ப்பாளர் ஒரு 'முதலியார் தோரணையில்' அதிகாரத்தின் இடைத்தரகராகச் செயல்படுகிறான். காட்சி அமைப்பு: கச்சேரி அலுவலகம். மேசை மீது விரிந்து கிடக்கும் வன்னியின் நிலப்படங்கள். கர்னல், மேஜர் அமர்ந்துள்ளனர். மேனன் பணிவான ஆனால் அதிகாரத் தோரணையில் நிற்கிறான். கர்னல்: முதலியார், கவர்னர் டங்கன் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறார். 4,40,000 வரி நிலுவை உடனடியாகக் கட்டப்பட வேண்டும். இதை இந்தப் பகுதித் தலைவர்களிடம் புரியும் மொழியில் சொல்லுங்கள். முதலியார்: (பணிவாக) எசமானே, கவர்னர் துரை ஒரு கடுதாசி அனுப்பியிருக்கிறார். இந்த மண்ணின் நிலைமையை அவர் நல்லா அறிவார். ஆனா, நீங்கள் கட்ட வேண்டிய 4,40,000 வரியைக் கட்டாமல் தப்ப முடியாது என்று தலைவர்களிடம் சொல்லிவிட்டேன்.
உள்ளூர் தலைவர் (யாழ்ப்பாணத் தமிழில்): இப்பிடியே வருசாவருசம் வரியைக் கூட்டிக்கொண்டு போனா, எங்கட ஏழைச் சனங்கள் எங்கை போவினம்? கம்பெனிக்காரன் ஒரு பக்கம், ராஜா ஒரு பக்கம்... இதுக்குள்ள நடுவில இருக்கிற ஏஜென்ற்மார் வேற தங்களின் லாபத்தைப் பார்க்கிறீனம். காசில்லாத சனங்கள் என்ன செய்யும்? முதலியார்: (கடுமையாக) அதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாது. கவர்னர் துரை முப்பது நாள் 'கெடு' குடுத்திருக்கிறார். வரி கட்டாட்டி வட்டி ஏறும், அப்புறம் வட்டிக்கு வட்டி ஏறும். கடைசியில உங்கட காணி, பூமி எல்லாம் கம்பெனி வசமாகும். சும்மாப் பேசி நேரத்தை வீணாக்காதையுங்கோ.
மேஜர்: (ஆங்கிலத்தில் கத்தியபடி) This country is full of thieves and robbers! We have come to teach them the law! (இந்த நாடு திருடர்களாலும் கொள்ளைக்காரர்களாலும் நிரம்பி வழிகிறது! அவர்களுக்குச் சட்டத்தைக் கற்றுத்தரவே நாங்கள் வந்திருக்கிறோம்!) வன்னி மன்னன்: (கம்பீரமாக உள்ளே நுழைகிறான்) சட்டமா? இல்லை கொள்ளையா? டச்சுக்காருக்கு எதிரான படையெடுப்பின் போது உங்களுடன் கைகோர்த்தது நான் செய்த பெரும் பிழை. அன்று என் உதவியைப் பெற்ற நீங்கள், இன்று என் மக்களின் வயிற்றிலடிக்க வரி கேட்கிறீர்கள். துரைமார்களே, என் மண்ணின் அதிகாரத்தை ஒரு 'கலெக்டரின்' கையில் கொடுக்க நான் ஒன்றும் கோழை அல்ல! வார்த்தைப் போராகத் தொடங்கிய இந்த மோதல், வன்னி நிலத்தின் பெரும் உரிமைப் போராக உருவெடுத்தது
. 4. அங்கம்போர:
பாரம்பரியமும் நவீனமும் இணைந்த போர்முறை கச்சேரியில் தூது தோற்றதும், வன்னிப் படைகள் தங்களின் மறைமுகப் போர் உத்திகளை முன்னெடுத்தன. தளபதி சந்து மற்றும் கங்கன் ஆகியோரின் பயிற்சியின் கீழ், வன்னி வீரர்கள் தங்களின் பாரம்பரியத் தற்காப்புக் கலையான 'அங்கம்போர' மற்றும் 'களரி' நுணுக்கங்களை நவீன துப்பாக்கிகளுடன் இணைத்து ஒரு புதுமையான கொரில்லா போர் முறையை வகுத்தனர் . போர் உத்திகள் ஒப்பீடு: அம்சம் வன்னிச் சுதந்திரப் போராளிகள் பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியப் படை முதன்மை ஆயுதம் வில், அம்பு, ஈட்டி மற்றும் நவீன மஸ்கட் (Musket) துப்பாக்கிகள் கனரகப் பீரங்கிகள், நவீன ரகத் துப்பாக்கிகள் போர்க்களம் வன்னியின் அடர்ந்த முற்காடுகள் மற்றும் மலைச்சந்துகள் திறந்தவெளிச் சமவெளிகள் மற்றும் முக்கிய வீதிகள் வியூகம் மின்னல் வேகத் தாக்குதல் (Hit & Run); காடுகளுக்குள் மறைந்திருந்து தாக்குதல் நேரடி அணிவகுப்பு மற்றும் சுற்றி வளைத்தல் நிலப்பரப்பு அறிவு
காடே ஒரு ஆயுதம்;
ஒவ்வொரு அடியும் அணுவணுவாகத் தெரியும் அந்நிய நிலப்பரப்பில் திசை தெரியாமல் திகைக்கும் குருட்டுப் படை அங்கம்போர கலையின் மூலம் பெற்ற உடல் சுறுசுறுப்பைப் பயன்படுத்தி, எதிரியின் நடமாட்டத்தைச் சத்தமின்றி மோப்பம் பிடிப்பதிலும், அடர்ந்த இலைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்து மின்னல் வேகத் தாக்குதல் நடத்துவதிலும் வன்னி வீரர்கள் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தனர்.
5. துரோகத்தின் நிழல்:
உட்பகையின் வீழ்ச்சி
புரட்சி அதன் உச்சத்தை எட்டிய வேளையில், போர்க்களத்தில் வீரத்தால் வெல்ல முடியாத பிரித்தானியர், துரோகத்தை ஆயுதமாக்கினர். மன்னனின் நெருங்கிய உறவினர்களும், சில உள்ளூர் அதிகாரிகளும் பிரித்தானியரின் சலுகைகளுக்கும் பதவிகளுக்கும் ஆசைப்பட்டு, நிலத்தின் இறையாண்மையைக் காட்டிக் கொடுத்தனர். சின்னத்தம்பி முதலியார் (மாமா): தன் பதவியைத் தக்கவைக்க, மன்னனுக்குத் தெரியாமல் பிரித்தானிய அதிகாரிகளுடன் ரகசிய உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டார்.
வாமன் வன்னியன்:
வன்னி நிலப்பரப்பின் ரகசியங்களையும் மன்னனின் நகர்வுகளையும் உடனுக்குடன் 'கலெக்டருக்கு'த் தெரிவிக்கும் ஒற்றனாக மாறினான். துரோகக் கையெழுத்து: வரியைச் செலுத்துவதாக உறுதி அளித்து, மன்னனைத் தனிமைப்படுத்தும் கடிதத்தில் பல உள்ளூர் தலைவர்கள் கையெழுத்திட்டனர்.
தன் அரண்மனையே துரோகிகளின் கூடாரமாக மாறியதை உணர்ந்த மன்னன், ஒரு அந்திப் பொழுதில் வன்னியின் அடர்ந்த காடுகளை நோக்கியவாறு, கையிலிருந்த துரோகக் கடிதத்தைச் சுக்குநூறாகக் கிழித்தெறிந்து ஆவேசமாக முழங்கினான்.
மன்னனின் உணர்ச்சிமிக்க தனிமொழி:
"அரண்மனைச் சுகங்களும், அலங்காரங்களும் இன்று பறிபோகலாம். ஆனால், இந்த வன்னிக் காற்றின் சுதந்திரத்தை யாரால் பறிக்க முடியும்? மலைகளின் பனிமூட்டமும், காடுகளின் அடர்த்தியும் இனி என் கோட்டைகளாக மாறும். சொந்த இரத்தமே அந்நியனிடம் கையெழுத்துப் போட்டு என்னைக் காட்டிக் கொடுத்தாலும், என் மண்ணின் மரங்கள் என்னைக் கைவிடாது. அடிமையாக வாழ்ந்து அரண்மனையில் மடிவதை விட, அடர்ந்த காட்டின் புதல்வனாகச் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்துக் கொண்டே சாவேன். இனி பேச்சுவார்த்தை இல்லை... போர் மட்டுமே பதில்!"
6. தளபதி சந்துவின் இறுதி நிமிடங்கள் மற்றும் மன்னனின் தியாகம் துரோகத்தின் நிழல் வன்னிப் படைகளைச் சுருக்கியது. உள்ளூர் வேட்டைக்காரர்களின் காட்டிக்கொடுப்பால் தளபதி சந்து பிரித்தானியரிடம் சிக்கினார்.
தளபதி சந்துவின் உறுதி: தூக்கு மேடைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட போது, தளபதி சந்துவின் முகத்தில் மரண பயம் இல்லை; மாறாக ஒரு வீரனின் அமைதி இருந்தது. அந்த இறுதி விநாடிகளிலும் அவர் காட்டிய அசைக்க முடியாத மன உறுதி மற்றும் தைரியம், அவரைச் சூழ்ந்திருந்த பிரித்தானிய கமாண்டர்களைப் பெரிதும் அதிரச் செய்தது. மன்னனின் இறுதிப் போர்: வன்னிக் காட்டின் இருண்ட பகுதி. தூறல் மழையும், அவ்வப்போது வெடிக்கும் இடிச் சத்தமும் அந்தச் சூழலுக்கு ஒரு காவியத்தன்மையை வழங்கின. காயமுற்ற மன்னனைச் சுற்றி நூற்றுக்கணக்கான பிரித்தானியச் சிப்பாய்கள் துப்பாக்கிகளுடன் சூழ்ந்திருந்தனர்.
பிரித்தானிய அதிகாரி: "நீ தோற்றுவிட்டாய். இப்போதாவது சரணடை... உனக்கு உரிய மரியாதை அளிக்கப்படும்."
மன்னன் இரத்தம் வழியும் முகத்துடன் ஏளனமாகச் சிரித்தான். "சரணடைவதா? உங்கள் சட்டங்களின் கீழ் கிடைக்கும் உயிர்ப்பிச்சை எனக்குத் தேவையில்லை. நான் தேடும் சுதந்திரம் உங்கள் அடிமை விலங்குகளுக்குள் இல்லை!" என்று முழங்கியவாறே, மின்னல் வெட்டும் நேரத்தில் தன் வாளை உயர்த்தி எதிரியைத் தாக்கினான். அடுத்த நொடி, பிரித்தானியரின் துப்பாக்கிக் குண்டுகள் அவன் மார்பைத் துளைத்தன. ஒரு மாபெரும் விருட்சம் சரிவது போல, மழையின் தூறலில் தன் மண்ணின் மடியில் நிமிர்ந்த நிலையிலேயே சரிந்து வீரமரணமடைந்தார்.
7. முடிவுரை: வரலாற்றில் நிலைத்த சுவடுகள் வன்னிப் புரட்சி என்பது வெறும் தோல்வியுற்ற கிளர்ச்சி அல்ல; அது ஈழ மண்ணின் முதல் விடுதலைக் குரல். ஒரு வீரனின் உடல் வீழ்ந்திருக்கலாம், ஆனால் அவனது லட்சியம் வரலாற்றில் ஆழமாகப் பதிந்தது. மன்னனின் வீரத்தைக் கண்டு வியந்த அந்தப் பிரித்தானிய அதிகாரியே தனது குறிப்பில் இவ்வாறு பதிவு செய்துள்ளார்: "அவர் எங்களின் பரம எதிரியாக இருக்கலாம், ஆனால் அவர் ஒரு மாபெரும் வீரன்; தன் தேசத்தின் விடுதலைக்காகத் தன் வாழ்வையே அர்ப்பணித்த ஒரு மகத்தான போராளி" (He was our enemy, but he was a great man... a great warrior).
வன்னிக் காற்றின் ஊடாக இன்றும் வீசும் அந்தத் தியாகத்தின் கதை, அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்குச் சுதந்திரத்தின் விலையைச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.
இந்தச் சீருடை இல்லையென்றால் நீங்கள் வெறும் பலவீனமான மனிதர்!" - அதிகாரத்தை உலுக்கிய நிலாவின் புரட்சிகரக் குரல்! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- குடும்பிமலை எதிரொலி: கஜநாயக்க - நிலா உரையாடல்களின் தொகுப்பும் அதிகார மாற்றமும்
1. அறிமுகம்: 1971-ன் அரசியல் பின்னணியும் களச்சூழலும்
1971-ஆம் ஆண்டு இலங்கை ஒரு பெரும் சித்தாந்தக் கொந்தளிப்பைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தது. குறிப்பாக, மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் எல்லையோரக் காட்டுப் பகுதியான குடும்பிமலை (தொப்பிகல), ஒருபுறம் அரசு இயந்திரத்திற்கும், மறுபுறம் புறக்கணிக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மக்களுக்கும் இடையிலான அதிகாரப் போட்டியின் மையப்புள்ளியாக மாறியது. சீனாவிடமிருந்து வரும் ஏ.கே-47 துப்பாக்கிகள் மற்றும் வெளிநாட்டு நிதி குறித்த அரசின் அதீத அச்சம் (Paranoia), எளிய மக்கள் மீதான கடும் ஒடுக்குமுறையாக உருவெடுத்த காலம் அது. இச்சூழலில், அதிகாரி கஜநாயக்கவின் 'அரச அதிகாரம்' மற்றும் நிலா எனும் புரட்சிகரப் பெண்ணின் 'மக்களின் அறம்' ஆகிய இரு வேறு துருவங்கள் தொப்பிகலவின் அடர்ந்த காடுகளுக்குள் நேருக்கு நேர் மோதுகின்றன. இந்த மோதல் வெறும் தனிநபர் சார்ந்ததல்ல; இது சட்டத்திற்கும் சமூக நீதிக்கும் இடையிலான ஒரு தீர்க்கமான தர்க்கப் போர். இப்போரின் முதல் களம், சமூகத்தின் அறிவுத் தளமான ஒரு கிராமத்துப் பள்ளியிலிருந்து தொடங்குகிறது.
2. கல்வி உரிமை மற்றும் அதிகார அத்துமீறல்: ஆரம்பக்கட்ட மோதல்
கிராமத்துப் பள்ளி என்பது வெறும் கல்விக்கூடமல்ல, அது ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் விழிப்புணர்வின் அஸ்திவாரம். 6 முதல் 14 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்குக் கல்வி வழங்குவது அரசின் அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி ஒரு கட்டாயக் கடமை என்று ஆசிரியர் வாதாடும்போது, கஜநாயக்க அதை "நாட்டின் பாதுகாப்பு" என்ற ஒற்றைச் சொல்லால் நிராகரிக்கிறார். இங்கு "அரசுப் பாதுகாப்பு" என்பது மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளை நசுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கேடயமாக மாறுகிறது. "அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கிறதென்று தெரியாமல் பேசாதே" என்ற கஜநாயக்கவின் ஆணை, சட்டத்தின் விழுமியங்களை விடவும் ஆயுதப் பலமே மேலானது என்ற அவரது ஆரம்பக்கட்டத் திமிரைக் காட்டுகிறது. ஒரு புனிதமான கல்விக்கூடம் போலீஸ் முகாமாக மாற்றப்படுவது, அதிகார வர்க்கத்தின் வன்முறை சார்ந்த மனநிலையைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தக் கல்விக்கூடத்து ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து தப்பித்து, கஜநாயக்கவின் உலகம் குடும்பிமலையின் ஆழமான, சட்டதிட்டங்கள் அற்ற வனப்பகுதிக்குள் நுழையும்போது அவரது அதிகாரத்தின் போலித்தன்மை அம்பலப்படத் தொடங்குகிறது.
3. காடும் அதிகாரமும்: பேராற்றின் நடுவே ஒரு தர்க்கம்
குடும்பிமலைக் காடு என்பது அரசு அதிகாரம் செல்லுபடியாகாத, இயற்கையின் நியதிகளால் ஆளப்படும் ஒரு தனி உலகம். மரம் கொத்திகளின் சீரான ஒலியும், இலைகளில் நேர்த்தியாகக் கூடுகட்டும் எறும்புகளும், பச்சைக்கிளிகளின் பறத்தலும் நிறைந்த இக்காடு, அரசின் திட்டமிட்ட நவீனமயமாக்கல் தோல்வியடைந்ததற்குச் சாட்சியாக நிற்கும் "பாதி கைவிடப்பட்ட சுற்றுலாக் கட்டடங்களை" ஏளனம் செய்கிறது. பேராற்றைக் கடக்கும்போது, 'முண்டகன் பாடம்' வயல்களில் இருந்து வரும் அறுவடை நெல் மணிகளின் நறுமணம் காற்றில் மிதந்து வருகிறது; இது அரசின் சேமிப்புக் கிடங்குகளில் அழுகும் அரிசியின் நாற்றத்திற்கு நேரெதிரானது.
அம்சம் கஜநாயக்கவின் 'சட்ட ஆட்சி' (Rule of Law) நிலாவின் 'மக்கள் நீதி' (People's Justice)
அதிகாரத்தின் ஊற்று துப்பாக்கிக் குழல் மற்றும் சீருடை (அரசின் ஒடுக்குமுறை). மக்களின் தேவை மற்றும் அடிப்படை உரிமைகள். சட்டத்தின் பொருள் மேலிடத்து உத்தரவுகள் மற்றும் காகித விதிகள். பசி தீர்த்தல் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாத்தல். வனப்பகுதி வழிதெரியாத ஒரு 'சுவர்களற்ற சிறைச்சாலை'. தங்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு 'தாய் வீடு'. சித்தாந்தம் கிளர்ச்சியாளர்களை 'மாவோயிஸ்டுகள்' என முத்திரை குத்துதல். சமூக அநீதிக்கு எதிரான விழிப்புணர்வு மற்றும் போராட்டம்.
இந்த உரையாடலின் போது, மாவோவின் "அதிகாரம் துப்பாக்கிக் குழல் வழியாகப் பிறக்கிறது" என்ற மேற்கோளை நிலா கையாள்வது நுட்பமானது. அரசுதான் துப்பாக்கியைப் பயன்படுத்தி மக்களைப் பயமுறுத்துகிறது என்றும், அந்தச் சீருடையும் துப்பாக்கியும் இல்லாத நிலையில் கஜநாயக்க ஒரு பலவீனமான சாதாரண மனிதர் என்றும் நிலா சுட்டிக்காட்டுகிறார். கஜநாயக்கவின் உலகப் பார்வை, 'மேலிடத்து உத்தரவுகள்' எனும் கோட்டைக்குள் அடைபட்டிருந்தது; ஆனால் குடும்பிமலையின் பழமையான தர்க்கம் அந்தக் கோட்டையை மெல்லத் தகர்க்கத் தொடங்குகிறது.
4. பசியும் அறமும்: அரசு அரிசி குறித்த அறச்சீற்றம்
கைவிடப்பட்ட ஒரு குடிசையில் மழை பெய்யும் இரவில், கஜநாயக்க தான் கொண்டு வந்த அதிகார அடையாளங்களை மெல்ல இழக்கிறார். பசியால் வாடும் அவர், நிலா கொடுத்த உணவை உண்ணும்போதுதான் அது "திருடப்பட்ட அரசு அரிசி" என்று தெரிய வருகிறது. இங்கு ஒரு பெரும் முரண் வெளிப்படுகிறது: தன் நாட்டு மக்கள் பசியால் வாடும்போது, அரசு கிடங்குகளில் மூட்டை மூட்டையாக அரிசி புழுத்து அழுகிப் போவது 'சட்டம்', ஆனால் அதை எடுத்துப் பசிப்போக்குவது 'குற்றம்'. "அழுகிப்போகும் அரிசியை எடுத்துப் பசிப்போக்குவது எப்படித் திருட்டாகும்?" என்ற நிலாவின் ஆவேசமான கேள்வி கஜநாயக்கவின் சித்தாந்த அடிப்படையையே உலுக்குகிறது. தான் உண்ணும் உணவின் ருசிக்கும், அது 'திருடப்பட்டது' என்ற சட்ட ரீதியான குற்ற உணர்வுக்கும் இடையே அவர் சிக்கிக் கொள்கிறார். கஜநாயக்கவின் மௌனம், அவரது அதிகாரத்துவ அடையாளங்கள் மற்றும் அவர் சுமந்து வந்த சீருடையின் பாரம் தாளாமல் அவர் மனசாட்சி விழித்துக் கொள்வதைக் குறிக்கிறது.
5. கௌரவக் கொலையா? அல்லது உண்மையான நீதியா? - இறுதித் திருப்பம்
கஜநாயக்க மீண்டும் போலீஸ் முகாமிற்குத் திரும்பும்போது, அரசு இயந்திரம் தன் கௌரவத்தைக் காக்க எவ்வளவு கோரமான முகத்தை அணியத் தயாராக இருக்கிறது என்பது வெளிப்படுகிறது. அவர் கொல்லப்பட்டுவிட்டதாகக் கருதி, ஆறு நிரபராதி ஆதிவாசி இளைஞர்கள் மீது கொலைப் பழி சுமத்தப்பட்டு அவர்கள் சிறையிலடைக்கப்பட்டிருப்பதை அவர் அறிகிறார். "இப்போது உண்மையைச் சொன்னால் போலீஸ் சொன்னது பொய் என்று ஆகிவிடும்... நிலாவைச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு நீ தப்பித்து வந்ததாகச் சொல்" என்ற மேலதிகாரியின் உத்தரவு, 'அரசின் கௌரவம்' என்பது எத்தகைய வஞ்சகமான பொய்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நிரூபிக்கிறது. ஒரு தனிமனிதனின் மனசாட்சிக்கும், ஒரு பெரும் அமைப்பின் பிடிவாதமான ஈகோவிற்கும் இடையிலான இந்தப் போரில், கஜநாயக்க அதிகாரத்தின் அசுரத்தனமான முகத்தை முதன்முதலாகத் தரிசிக்கிறார்.
6. முடிவு: அதிகாரத்தைத் துறத்தலும் மனமாற்றமும்
கஜநாயக்கவின் மாற்றம் என்பது ஒரு தனிநபர் மனமாற்றம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு அதிகாரத்துவக் கட்டமைப்பின் தோல்வியும், மனிதாபிமானத்தின் வெற்றியுமாகும். தான் அணிந்திருக்கும் சீருடையைக் கழற்றி வைக்கும் செயல், வெறும் ஆடையை நீக்குவதல்ல; மாறாக அது ஒரு பொய் அடையாளத்திலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும் ஆன்மீக மற்றும் அரசியல் விடுதலையாகும். நிலாவைச் சுட்டுக் கொல்ல மறுத்து அவளைக் காட்டுக்குள் விடுவிக்கும்போது, அவர் ஒரு அதிகாரியிலிருந்து மனிதராகப் பரிணாமம் அடைகிறார்.
இறுதிக்காட்சியில், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்த ஓலைக்கூரைப் பள்ளி மீண்டும் குழந்தைகளிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. "நாம் ஒன்றல்லவா... இந்த மண்ணும் காடும் நமக்குச் சொந்தமல்லவா..." என்ற குழந்தைகளின் பாடல், துப்பாக்கிக் குழல்கள் செய்யத் தவறிய மாற்றத்தை அன்பும் உரிமையும் செய்துவிட்டதை உரக்கச் சொல்கிறது. பூத்துக் குலுங்கும் குடும்பிமலைக் காடு, அதிகாரத்தைத் துறந்த கஜநாயக்கவின் அமைதியான மனசாட்சிக்கு ஒரு மௌன சாட்சியாக நிற்கிறது. அதிகாரம் என்பது அடக்குமுறை அல்ல, அது அறத்தின் வழியில் நின்று மனித உரிமைகளை மதித்தலே என்பதை இந்தத் தொகுப்பு ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.
திரையும் அரசியலும்: பிம்பக் கட்டமைப்பும் அதிகார யதார்த்தமும் - எம்.ஜி.ஆர் முதல் விஜய் வரை (Screen and Politics: Image Construction and Power Reality - From MGR to Vijay)
1. அறிமுகம்: தமிழ்நாட்டில் திரையும் வாக்குப்பெட்டியும் (Introduction: The Intersection of Screen and Ballot)
தமிழ்நாட்டின் சமூக-கலாச்சாரக் கட்டமைப்பில் வெள்ளித்திரை என்பது வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனமாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அது அரசியல் சித்தாந்தங்களை விதைப்பதற்கும், பொதுமக்களின் அங்கீகாரத்தை அறுவடை செய்வதற்குமான முதன்மைத் தளமாக விளங்கி வருகிறது. தமிழ்நாட்டில் "திரைக்கலை நுணுக்கங்கள்" (Cinematic Choreography) என்பது நடிகர்கள் தங்களின் பிம்பத்தைத் திட்டமிட்டு வடிவமைப்பதன் மூலம், அவர்களைத் திரையில் காணும் நாயகர்களாக மட்டும் நிறுத்தாமல், மக்களின் மீட்பர்களாகவும் அதிகாரப்பூர்வ பிரதிநிதிகளாகவும் மாற்றும் ஒரு நுட்பமான செயல்முறையாகும். இந்தச் செயல்முறை, திரையில் கட்டமைக்கப்படும் "அதி-மானிடத்தன்மையை" (Super-humanism) அப்படியே தேர்தல் வெற்றிகளாக மாற்றுவதற்கு உதவுகிறது. இத்தகைய ஒரு நுட்பமான பிம்பக் கட்டமைப்பின் மூலம், நடிகர்கள் திரையிலிருந்து சட்டசபைக்குத் தடையின்றி நகர்வதை நாம் வரலாற்று ரீதியாகக் கண்டு வருகிறோம். இந்த "பிம்பச் சிறை" (Image Trap) எனும் தத்துவத்தின் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர் டாக்டர் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் (எம்.ஜி.ஆர்).
2. எம்.ஜி.ஆர்: "ஏழைப் பங்காளன்" பிம்பமும் அதிகார முரண்பாடுகளும் (MGR: The "Protector of Poor" Image vs. Power Contradictions)
எம்.ஜி.ஆர் தனது 136 திரைப்படங்களின் வாயிலாக, எளிய மக்களுக்காகப் போராடும் ஒரு நாயகன் என்ற பிம்பத்தை மிக நுணுக்கமாகச் செதுக்கினார். இந்தப் பிம்பம் தன்னிச்சையாக உருவானது அல்ல; மாறாக, நாட்டுப்புறக் கதைகளிலும் மதுரவீரன், முத்துப்பட்டன் போன்ற வீரகாவியப் பாடல்களிலும் (Ballads) ஏற்கனவே வேரூன்றியிருந்த எளிய மக்களின் "பொதுப் புத்தியை" (Common Sense) எம்.ஜி.ஆர் தனது திரைப் பிம்பத்துடன் இணைத்துக் கொண்டார்.
திரைப் பிம்பத்தின் முக்கியக் கூறுகள் (Cinematic Construction):
* அடிமட்டத் தொழிலாளி: ரிக்ஷாக்காரன், மீனவன், விவசாயி, தோட்டக்காரன் போன்ற உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாகத் திரையில் தோன்றி, அவர்களின் துயரங்களைப் பேசினார். * அடையாளக் குறியீடுகள்: கணவன் (1968) போன்ற திரைப்படங்களில் 'நீராகாரம்' அருந்துவது, மண்பானையில் கஞ்சி குடிப்பது போன்ற எளிய மக்களின் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களைத் திரையில் கையாண்டு, அவர்களில் ஒருவராகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டார். * சமூக நீதி மற்றும் பெண்களின் பாதுகாவலர்: பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்குத் துணை நிற்கும் மற்றும் ஊழலுக்கு எதிராகச் சமரசமற்ற போராட்டத்தை முன்னெடுக்கும் ஒரு உன்னதமான நபராகத் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டார்.
இருப்பினும், எம்.எஸ்.எஸ். பாண்டியனின் "பிம்பச் சிறை" (The Image Trap) கோட்பாட்டின்படி, இந்தத் திரைப் பிம்பத்திற்கும் அவர் வழங்கிய ஆட்சியின் யதார்த்தத்திற்கும் இடையே ஒரு பாரிய முரண்பாடு நிலவியது.
திரைப் பிம்பம் vs ஆட்சி யதார்த்தம் (Screen Image vs. Governance Reality)
திரைப் பிம்பம் (Screen Image) ஆட்சி யதார்த்தம் (Governance Reality) சமூக நீதி: ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைக் குரலாகவும் அநீதிக்கு எதிரான போராகவும் காட்டப்பட்டது. காவல்துறை ராஜ்ஜியம்: போலி மோதல்கள் (Encounters) மூலம் 22 இளைஞர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1.5 லட்சம் பேர் முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) இன்றி ஓராண்டுக்கும் மேலாகச் சிறையில் வைக்கப்பட்டனர்.
ஏழைப் பங்காளன்:
ஏழைகளின் துயர் துடைப்பவராகத் திரையில் மீட்பர் பிம்பம். ஏழைகள் மீதான வரிச்சுமை: அரசின் வருவாயில் 13.9% மது விற்பனை (Excise Revenue) மூலம் பெறப்பட்டது; இது ஏழை மக்களின் வருமானத்தையே நேரடியாகச் சுரண்டியது.
ஊழல் எதிர்ப்பு:
பொதுப் பணத்தைச் சுரண்டுபவர்களைத் தண்டிக்கும் அறப் போராளி. நிதி முறைகேடுகள்: டாஸ்மாக் (TASMAC) மற்றும் நில வணிகத்தில் தனியார் நலன்களுக்காகப் பொது நிதி கசிந்தது; பொருளாதாரத்தில் எந்தக் கட்டமைப்பு ரீதியான மாற்றமும் ஏற்படவில்லை.
ஆய்வு நோக்கு:
எம்.ஜி.ஆரின் சத்துணவுத் திட்டம் போன்ற மக்கள் நலத் திட்டங்கள் ஒருவித 'பொதுச் சம்மதத்தை' (Consent) உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு கணக்கிடப்பட்ட அரசியல் முதலீடு ஆகும். மது வருவாய் மூலம் ஏழைகளிடம் வரி வசூலித்து, அதே பணத்தைக் கொண்டு கவர்ச்சிகரமான திட்டங்களை வழங்குவதுதான் இந்த "பிம்பச் சிறை"யின் அடிப்படை இயந்திரம். இது பொருளாதார ரீதியாக எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாமல், எளிய மக்களைத் தொடர்ந்து பிம்பங்களுக்கு அடிமையாகவே வைத்திருந்தது.
3. விஜய்:
டிஜிட்டல் கால அரசியல் நகர்வும் இளைஞர் கவர்ச்சியும் (Vijay: Digital Era Political Move and Youth Appeal)
நடிகர் விஜய், ஒரு 'மாஸ் ஹீரோ' என்ற நிலையிலிருந்து தன்னை ஒரு 'அரசியல் போட்டியாளராக' மாற்றிக்கொண்டுள்ள விதம், எம்.ஜி.ஆரின் உத்தியை இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்திற்கு ஏற்ப நவீனப்படுத்திய வடிவமாகும். தமிழக வெற்றித் கழகம் (TVK) என்ற கட்சியின் உருவாக்கம், ஒரு தசாப்த காலத் திட்டமிட்ட "சித்தாந்த அடுக்குமுறையின்" (Ideological Layering) விளைவாகும்.
விஜய்யின் திரைப்படங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனங்களாக இல்லாமல், ஒரு அரசியல் தேர்தல் அறிக்கையைப் போலவே செயல்படுகின்றன:
1. மெர்சல் (Mersal):
சுகாதாரத் துறையில் நடக்கும் ஊழல்கள் மற்றும் ஜி.எஸ்.டி (GST) வரி விதிப்பு குறித்த விமர்சனங்களை முன்வைத்தது. இதுவே விஜய்யின் பிராண்டிங் "இளைய தளபதி" என்பதிலிருந்து "தளபதி" என மாறிய முக்கியத் தருணமாகும்.
2. சர்க்கார் (Sarkar):
வாக்காளர் உரிமைகள் குறித்துப் பேசியதுடன், முந்தைய திராவிடக் கட்சிகளின் "இலவசக் கலாச்சாரத்தை" (Freebie Culture) ஒரு சித்தாந்த ரீதியான தாக்குதலுக்கு உள்ளாக்கியது. 'ஒரு விரல் புரட்சி' என்ற முழக்கத்தின் மூலம் இளைஞர்களை ஈர்த்தது.
3. பீஸ்ட் (Beast):
இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு மற்றும் ஒரு 'சிப்பாய்' (Soldier) எப்படி ஊழல் படிந்த 'அரசியல்வாதியை' (Politician) விட மேலானவராகச் செயல்படுகிறார் என்ற பிம்பத்தை வலுவாக்கியது.
4. கோட் (GOAT):
"புதிய தலைவன்" (New Leader) என்ற பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வது போன்ற காட்சிகளும், வாகனத்தின் முகப்புப் பலகையில் 'TN07CM2026' என்ற குறியீடும் 2026-ஆம் ஆண்டுத் தேர்தலுக்கான அரசியல் லட்சியத்தை வெளிப்படையாகப் பறைசாற்றின.
டிஜிட்டல் தொடர்பு முறை (The Digital Pipeline): விஜய் தனது ரசிகர்களை வாக்காளர்களாக மாற்றும் பணியில் திரைப்படங்களுக்கு வெளியே இருக்கும் "துணை-உரைகளை" (Para-texts) மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்துகிறார். அவரது திரைப்பட இசை வெளியீட்டு விழாக்களில் சொல்லப்படும் 'குட்டி ஸ்டோரிகள்', வைரல் ஹேஷ்டேக்குகள் மற்றும் சமூக ஊடகங்களில் பகிரப்படும் 'ரீ-எடிட்கள்' ஆகியவை ஒரு "பங்கேற்பு கலாச்சாரத்தை" (Participatory Culture) உருவாக்குகின்றன. இது எம்.ஜி.ஆரின் மரபுவழிப் பிரச்சார முறையை டிஜிட்டல் தளத்திற்கு வெற்றிகரமாக நகர்த்தியுள்ளது.
4. ஒப்பீட்டு ஆய்வு: பாரம்பரிய மேடையும் நவீனத் திரையும் (Comparative Analysis: Traditional Platforms vs. Modern Screen)
தமிழகத்தின் அரசியல் தகவல் தொடர்பு முறை காலத்திற்கேற்பப் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. எம்.ஜி.ஆரின் பிம்பச் சிறைக்கும் விஜய்யின் அரசியல் பிராண்டிங்கிற்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் கீழே உள்ள அட்டவணையில் விளக்கப்பட்டுள்ளன:
அளவுகோல் (Criteria) எம்.ஜி.ஆர் (MGR) விஜய் (Vijay) இலக்கு நேயர்கள் கிராமப்புற ஏழைகள், உழைக்கும் வர்க்கம் மற்றும் எழுத்தறிவற்ற மக்கள். நகர்ப்புற இளைஞர்கள், புதிய தலைமுறை ரசிகர்கள் மற்றும் உலகளாவிய நேயர்கள் (Global Fanbase). ஊடகம் திரைப்படங்கள், பாடல்கள் (Ballads) மற்றும் நேரடிப் பிரச்சாரம். சமூக ஊடகங்கள், துணை-உரைகள் (Para-texts) மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்கள். முறை (Method) நேரடிப் பிரச்சாரம் (Propaganda): சித்தாந்தங்களை நேரடியாகத் திணித்தல். முன்-சந்தைப்படுத்தல் (Pre-marketing): திரைப்படங்கள் மூலம் அரசியல் பிம்பத்தை முன்கூட்டியே கட்டமைத்தல்.
விஜய்யின் வியூகம் என்பது எம்.ஜி.ஆரின் "பிம்பச் சிறை" கோட்பாட்டின் ஒரு மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவம் (Optimization) ஆகும். எம்.ஜி.ஆர் மரபுவழி ஊடகங்கள் மூலம் "சம்மதத்தை" உருவாக்கினார் என்றால், விஜய் இன்றைய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப வசதி கொண்ட தலைமுறைக்கு ஏற்ப, ரசிகர்களை அரசியல் பங்கெடுப்பாளர்களாக மாற்றும் ஒரு புதிய "பைப்லைன்" கட்டமைப்பை உருவாக்கியுள்ளார்.
5. முடிவுரை: அதிகாரத்தின் புதிய முகங்கள் (Conclusion: The New Faces of Power)
எம்.ஜி.ஆர் முதல் விஜய் வரை, தமிழ் நடிகர்கள் வெள்ளித்திரையை வெறும் வணிகத் தளமாக மட்டும் பார்க்காமல், அதனை ஓர் "அரசியல் பயிற்சி மேடை"யாகப் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். திரைப்படங்களின் மூலம் மக்கள் மனதில் ஒரு மீட்பராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்வதும், பின்னர் அந்தச் செல்வாக்கை வாக்குகளாக மாற்றுவதும் ஒரு வெற்றிகரமான சூத்திரமாகத் தமிழகத்தில் தொடர்கிறது.
இருப்பினும், இந்தச் சினிமா அறிக்கைகள் நிஜ வாழ்க்கையில் உண்மையான குடிமைப் பொறுப்பாக மாறுமா என்பதே முக்கியக் கேள்வியாகும். எம்.ஜி.ஆரின் ஆட்சியில் நிலவிய அதிகார முரண்பாடுகளைப் போலவே, விஜய்யின் சமகால அரசியல் நகர்வுகளும் ஒரு நுட்பமான "பிம்பச் சிறை"யாகவே அமையுமா அல்லது புதிய சமூக மாற்றத்தை உருவாக்குமா என்பதை 2026-ன் அதிகார யதார்த்தமே தீர்மானிக்கும். பிம்பத்திற்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளியைச் சரிவரப் புரிந்துகொள்வதே ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்திற்குத் தேவையானது.
குளச்சல் போர் வெற்றி மற்றும் திருவிதாங்கூர்-டச்சு ஒப்பந்தத்தில் தமிழ் கையெழுத்தின் வரலாற்று முக்கியத்துவம்
1. அறிமுகம்: திருவிதாங்கூரின் மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டு அடித்தளம்
தென்னிந்திய வரலாற்று வரைபடத்தில் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் (பண்டைய வேணாடு) என்பது ஒரு தனித்துவமான மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சியின் அடையாளமாகும். "வேணாடு" (Venad) என்ற சொல் சங்க காலத்து ஆய் மன்னர்களான "வேளிர்" குலத்தோடு தொடர்புடைய "வேலனாடு" (Velanadu) என்பதிலிருந்து உருவானதாகும். 1920-ஆம் ஆண்டு முதல் கண்டெடுக்கப்பட்ட 500-க்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகள், தொடக்கக்கால வேணாடு மன்னர்களின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகத் தமிழ் விளங்கியதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆய் மன்னர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இப்பகுதியின் மொழியானது பழைய தமிழிலிருந்து (Old Tamil) பழைய மலையாளமாக (Old Malayalam) மெல்ல உருமாற்றம் பெற்றாலும், நிர்வாக ரீதியாகத் தமிழின் மேலாதிக்கம் நீண்ட காலம் நீடித்தது.
திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் நிர்வாகப் பிரிவுகள் அதன் மொழியியல் பன்முகத்தன்மையை இன்றும் பறைசாற்றுகின்றன:
* பத்மநாபபுரம் மற்றும் தேவிகுளம்: இந்தப் பிரிவுகள் வரலாற்று ரீதியாகத் தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்டு, தமிழையே முதன்மை நிர்வாக மொழியாகக் கொண்டிருந்தன. * திருவனந்தபுரம், கொல்லம் மற்றும் கோட்டயம்: இப்பகுதிகள் மலையாள மொழிப் பெரும்பான்மையைக் கொண்டிருந்தாலும், குறிப்பிடத்தக்க அளவில் தமிழ் பேசும் சமூகங்களின் செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்தன.
இந்த ஆழமான மொழியியல் அடித்தளமும், பண்டைய வேணாட்டின் தமிழ் வேர்களும், பின்னாளில் மார்த்தாண்ட வர்மா தனது அதிகாரத்தை நிலைநாட்டத் தமிழகத்தின் ராணுவ உதவியை நாட வேண்டிய அரசியல் சூழலை உருவாக்கின.
2. தமிழக வீரர்களின் பங்களிப்பும் ராணுவச் சீர்திருத்தமும்
18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், திருவிதாங்கூர் அரசு கடுமையான உள்நாட்டுப் போராட்டங்களைச் சந்தித்தது. 'எட்டரை யோகம்' (Ettara Yogam) எனப்படும் கோயில் நிர்வாகக் குழுவினரும், 'எட்டுவீட்டில் பிள்ளைமார்' (Ettuveetil Pillamar) எனப்படும் நாயர் பிரபுக்களும் இணைந்து அரச அதிகாரத்தை முடக்கியிருந்தனர். மன்னர் மார்த்தாண்ட வர்மாவின் வாரிசுரிமையை எதிர்த்துப் போராடிய 'தம்பி சகோதரர்களின்' (Thampi brothers) கிளர்ச்சியை ஒடுக்க, உள்ளூர் மிலிஷியாக்களைத் தாண்டி ஒரு வலிமையான ராணுவக் கட்டமைப்பு தேவைப்பட்டது.
இந்த இக்கட்டான சூழலில், மார்த்தாண்ட வர்மா மதுரையிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட 'மாரவர் குலக் குதிரைப்படை' (Maravar Cavalry) வீரர்களைப் பயன்படுத்தினார். பொன் பாண்டிய தேவர் தலைமையிலான இந்தப் படை, உள்நாட்டு எதிர்ப்புகளை முறியடிப்பதிலும் தம்பி சகோதரர்களை ஒடுக்குவதிலும் தீர்க்கமான பங்காற்றியது. மன்னரின் தலைமை அமைச்சர்களான ராமய்யன் தளவாய் மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த ஆறுமுகம் பிள்ளை (Arumukan Pillai) போன்ற தமிழ் ஆளுமைகள், நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் திருவிதாங்கூர் படையை 50,000 வீரர்கள் கொண்ட நவீனப் படையாக மாற்றியமைத்தனர். இந்த ராணுவ மறுசீரமைப்பு, ஐரோப்பியக் கடற்படையை எதிர்கொள்வதற்கான தன்னம்பிக்கையைத் திருவிதாங்கூருக்கு வழங்கியது.
3. குளச்சல் போர் (1741): ஒரு திருப்புமுனை
மலபார் கடற்கரையின் மிளகு வணிகத்தில் ஏகபோக உரிமையைக் கொண்டிருந்த டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கும் (VOC), மார்த்தாண்ட வர்மாவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட வணிகக் கொள்கைக்கும் இடையிலான மோதல் குளச்சலில் வெடித்தது. டச்சு ஆளுநர் வான் இம்ஹாஃப் (Van Imhoff), திருவிதாங்கூரின் மீது படையெடுப்போம் என்று விடுத்த எச்சரிக்கையை மார்த்தாண்ட வர்மா துணிச்சலுடன் நிராகரித்தார். தனது நாட்டின் வணிக இறையாண்மையைப் பாதுகாக்க அவர் மேற்கொண்ட இந்த நடவடிக்கை உலக வரலாற்றில் ஒரு முக்கியப் பதிவானது.
1741 ஆகஸ்ட் 10 அன்று நடைபெற்ற குளச்சல் போரில், திருவிதாங்கூர் படை ஒரு வலிமையான ஐரோப்பியக் கடற்படையை முழுமையாக முறியடித்தது. இது ஒரு ஆசிய நாடு ஐரோப்பிய சக்தியை வென்ற முதல் வரலாற்று நிகழ்வு மட்டுமல்ல, டச்சுக்காரர்களின் மிளகு வணிக ஏகபோகத்தின் வீழ்ச்சியாகவும் அமைந்தது. இப்போரின் முடிவில் சிறைபிடிக்கப்பட்ட டச்சு அதிகாரி யுஸ்டாசியஸ் டி லன்னாய் (Eustachius De Lannoy), பின்னர் திருவிதாங்கூர் படையில் சேர்ந்து ஐரோப்பிய முறையிலான நவீனப் பயிற்சியை வழங்கினார். இந்த வெற்றி, திருவிதாங்கூரை ஒரு வல்லரசாக மாற்றிய ராஜதந்திர உடன்படிக்கைகளுக்கு வழிவகுத்தது.
4. மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தம் மற்றும் தமிழ் கையெழுத்தின் மகத்துவம்
குளச்சல் தோல்விக்குப் பிறகு டச்சுக்காரர்களின் ஆதிக்கம் நிலைகுலைந்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக, 1753 ஆகஸ்ட் 15 அன்று வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 'மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தம்' (Treaty of Mavelikkara) கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தம் டச்சுக்காரர்களைத் திருவிதாங்கூரின் உள்நாட்டு அரசியல் மற்றும் வணிக விவகாரங்களிலிருந்து முற்றிலும் அகற்றியது.
ஆவணங்களின்படி, இந்த ஒப்பந்தம் மற்றும் அது தொடர்பான கடிதப் பரிமாற்றங்கள் "வட்டெழுத்து மற்றும் தமிழ் கலந்த இடைக்கால மலையாள" (Vatteluttu and Tamil mixed intermediate Malayalam) மொழியில் அமைந்திருந்தன. ஒப்பந்தத்தில் தமிழ் கையெழுத்து இடப்பட்டது திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தின் தமிழ் அடையாளத்திற்குச் சான்றாகும். குறிப்பாக, சமஸ்தானத்தின் தலைநகரான பத்மநாபபுரம் (கல்குளம் தாலுகா) ஒரு தமிழ் பெரும்பான்மைப் பகுதியாக இருந்ததால், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் தமிழின் பயன்பாடு தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தது.
டச்சு - திருவிதாங்கூர் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளின் ஒப்பீடு:
அம்சம் டச்சுக்காரர்களின் நிலைப்பாடு மார்த்தாண்ட வர்மாவின் நிபந்தனைகள் வணிகம் மிளகு கொள்முதலில் முழு ஏகபோக உரிமை கோரல். டச்சுக்காரர்களுக்கு 5000 கேண்டி மிளகு மட்டுமே வணிக லாபத்திற்காக வழங்கப்படும். அரசியல் திருவிதாங்கூரின் எல்லை விரிவாக்கத்தை எதிர்த்தல். டச்சுக்காரர்கள் கேரள அரசர்களின் விவகாரங்களில் தலையிடக்கூடாது. ராணுவம் மலபார் இளவரசர்களுக்கு ராணுவ ஆதரவு அளித்தல். டச்சுக்காரர்கள் மார்த்தாண்ட வர்மாவுக்கு நவீன ஆயுதங்களை விற்க வேண்டும். இறையாண்மை ஐரோப்பிய மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்ட முயற்சி. ஐரோப்பியர்களுக்குச் சமமான நிலையில் அல்லாமல், மேலாண்மையுடன் கூடிய ஒப்பந்தம்.
5. பண்பாட்டு அடையாளமும் வரலாற்றுச் சுவடுகளும்
மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தத்தின் நினைவாகவும், போரின் வெற்றியைப் போற்றும் விதமாகவும் டச்சுக்காரர்கள் மாவேலிக்கரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணசுவாமி கோயிலுக்கு ஒரு பித்தளை விளக்குத்தூணை (Deepasthambam) வழங்கினர். இந்த விளக்குத்தூணின் அடிப்பகுதியில், டி லன்னாயின் பயிற்சியால் உருவான நவீன திருவிதாங்கூர் படை வீரர்களின் நான்கு உலோகச் சிலைகள் உள்ளன.
இந்த வீரர்கள் கைகளில் வில்-அம்பு போன்ற பாரம்பரிய ஆயுதங்களுக்குப் பதிலாக, "துப்பாக்கிகளை" (Musket Soldiers) ஏந்தியிருப்பதை நுணுக்கமாகக் காணலாம். இது பாரம்பரியமான வேணாடு மிலிஷியாவிலிருந்து, ஐரோப்பியப் பயிற்சி பெற்ற நவீன ராணுவமாகத் திருவிதாங்கூர் படை உருமாறியதை உணர்த்தும் ஒரு வரலாற்றுச் சுவடாகும். இது தமிழர்களின் ராணுவ ஆற்றல் மற்றும் ஐரோப்பியத் தொழில்நுட்பத்தின் இணைப்பிற்குச் சான்றாக இன்றும் விளங்குகிறது.
6. முடிவுரை: வரலாற்றில் தமிழின் இறையாண்மை
திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் என்பது அதன் தொடக்கம் முதலே தமிழின் மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டுத் தளத்தில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு அரசு என்பது வரலாற்றுப் பூர்வமான உண்மையாகும். குளச்சல் போர் வெற்றியும், மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தத்தில் இடப்பட்ட தமிழும் ஒரு இறையாண்மை கொண்ட அரசு தனது அடையாளத்தை எத்தகைய சூழலிலும் விட்டுக்கொடுக்காது என்பதற்குச் சான்றாகும்.
இந்த ஆவணத்தின் மிக முக்கியமான மூன்று வரலாற்றுப் பாடங்கள்:
1. ஆசிய ராணுவ மற்றும் வணிக மேலாண்மை: ஒரு ஐரோப்பிய வணிக ஏகபோகத்தை (VOC) ராணுவ ரீதியாக முறியடித்து, தனது நாட்டு வணிக நலன்களைப் பாதுகாத்த மார்த்தாண்ட வர்மாவின் செயல் ஒரு முன்னோடி நிகழ்வாகும். 2. கட்டமைப்பு ரீதியான தமிழின் பங்களிப்பு: மாரவர் குதிரைப்படை, ராமய்யன் தளவாய் மற்றும் ஆறுமுகம் பிள்ளை எனத் திருவிதாங்கூர் உருவாக்கத்தின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் தமிழர்களின் ராணுவ மற்றும் நிர்வாகத் திறமை முதுகெலும்பாக இருந்தது. 3. மொழியியல் இறையாண்மை (Linguistic Sovereignty): சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் "வட்டெழுத்து மற்றும் தமிழ் கலந்த இடைக்கால மலையாளத்தைப்" பயன்படுத்தியது மற்றும் தமிழ் கையெழுத்திட்டது அந்தச் சமஸ்தானத்தின் ஆழமான பண்பாட்டு வேர்களைப் பறைசாற்றுகிறது. மேலும், புகையிலை ஏகபோக வர்த்தகம் மூலம் கிடைத்த லாபத்தைக் கொண்டு பொதுக் கல்வித் திட்டங்களை உருவாக்கியது, அந்த அரசின் தொலைநோக்குப் பார்வையை விளக்குகிறது.
திருவிதாங்கூரின் வரலாறு என்பது தமிழகத்தோடு பிரிக்க முடியாத இரத்த உறவையும், மொழிப் பிணைப்பையும் கொண்ட ஒரு உன்னதமான வரலாற்றுப் பதிவாகும்.
யாழ் நூலக எரிப்பு: சாம்பலில் இருந்து எழும் அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகள்
1. அறிமுகம்
ஒரு சமூகத்தின் ஆன்மா அதன் அறிவுப் பகிர்விலும், பண்பாட்டு அடையாளங்களிலும் உறைகிறது. அந்த ஆன்மாவின் இதயத் துடிப்பாக விளங்கும் ஒரு நூலகம் எரிக்கப்படுவது என்பது வெறும் கட்டிடத்தின் அழிவல்ல; அது ஒரு இனத்தின் வேர்களைக் கிள்ளி எறியும் முயற்சியாகும். 1981 ஜூன் 1-ஆம் தேதி நிகழ்ந்த யாழ் பொது நூலக எரிப்புச் சம்பவம், ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றில் ஒரு ஆறாத வடுவாக இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது.
பிரிட்டிஷ் தமிழர் பேரவையின் (BTF) ஆவணங்கள் சுட்டிக்காட்டுவது போல, தத்துவஞானி ஜார்ஜ் சந்தயானா (George Santayana) கூறிய புகழ்பெற்ற மேற்கோள் இங்கு மிகப்பொருத்தமானது:
"உங்கள் எதிர்காலத்தை அறிய, உங்கள் கடந்த காலத்தை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும்."
பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி குறிப்பிட்டது போல, ஈழத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றிலும், போராட்ட வரலாற்றிலும் 1981-ஆம் ஆண்டு என்பது ஒரு தெளிவான ‘பிரி கோடாக’ (Dividing line) அமைந்தது. இந்தத் துயரம் ஒரு சமூகத்தின் அறிவுத் தாகத்தை அடக்க முயன்ற அடக்குமுறைக்கு எதிராக, ஒரு ஒட்டுமொத்த இனத்தையே அணிதிரளச் செய்த பெரும் காரணியாக மாறியது.
2. ஈடுசெய்ய முடியாத அறிவுச் சொத்துக்கள்: பண்பாட்டு வேர்களைக் கருகச் செய்த நெருப்பு
யாழ் நூலகம் என்பது வெறும் புத்தகங்களின் தொகுப்பல்ல; அது உலகெங்கிலும் உள்ள ஆய்வாளர்களால் மதிக்கப்பட்ட ஒரு அறிவுக்கருவூலம். இதில் 97,000-க்கும் மேற்பட்ட விலைமதிப்பற்ற நூல்கள் மற்றும் சுமார் 150 ஆண்டுகள் பழமையான அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள் இருந்தன. இது தெற்காசியாவிலேயே மிகச்சிறந்த (Finest) நூலகங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது.
1933-இல் ஒரு சிறிய அறையில் தொடங்கப்பட்டு, அறிஞர்களின் பெரும் உழைப்பால் வளர்ந்த இந்த நூலகத்தில், வேறு எங்கும் கிடைக்காத வரலாற்று ஆவணங்களும், அரிய செய்தித்தாட்களும் பாதுகாக்கப்பட்டன.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு: இந்த அழிவு என்பது காகிதங்களின் எரிப்பல்ல, மாறாக ஒரு இனத்தின் ஒட்டுமொத்த அறிவுப் பாரம்பரியத்தையும் (Intellectual resources) வேரறுக்கும் திட்டமிட்ட முயற்சியாகும். கல்வி மற்றும் அறிவின் மூலம் உயர்ந்து நின்ற ஒரு சமூகத்தின் அடிப்படை ஆதாரத்தைச் சிதைப்பதன் மூலம், அவர்களின் எதிர்கால அபிலாஷைகளைத் தகர்ப்பதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது
.
3. இது தற்செயலானது அல்ல, ஒரு திட்டமிட்ட 'பண்பாட்டு இனப்படுகொலை'
இந்தக் கொடூரச் சம்பவம் தற்செயலாக நடந்த ஒன்றல்ல. அப்போதைய இலங்கை அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்களான காமினி திஸாநாயக்க மற்றும் சிறில் மெத்தியூ ஆகியோர் யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கியிருந்த போதே இது அரங்கேற்றப்பட்டது. மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைத் தேர்தல் பணிக்காக தெற்கிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்ட குண்டர்கள் மற்றும் காவல்துறையினர், நூலகத்திற்கு எதிரே இருந்த துரையப்பா விளையாட்டரங்கில் தங்கியிருந்தனர்.
ஜூன் 1-ஆம் தேதி இரவு சுமார் 10 மணியளவில் தீப்பற்றிய தகவல் கிடைத்ததும், அப்போதைய மாநகர ஆணையாளர் திரு. C.V.K. சிவஞானம் விரைந்து செல்ல முயன்றபோது, காவல்துறையினரால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு அச்சுறுத்தப்பட்டார். நூலகம் மட்டுமன்றி, ஈழநாடு பத்திரிகை அலுவலகம், யாழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் இல்லம் மற்றும் சந்தைப்பகுதி எனத் தமிழர்களின் அடையாளங்கள் அனைத்தும் சூறையாடப்பட்டன.
புகழ்பெற்ற நூலகவியலாளர் H.A.I. குணதிலக, அருட்தந்தை பால் காஸ்பர்ஸ் (Fr. Paul Caspersz) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இதனைப் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:
"யாழ் நூலக எரிப்பு என்பது திட்டமிட்ட மற்றும் கொடூரமான ஒரு 'பண்பாட்டுச் சாம்பலாக்கல்' (Cultural Incineration) ஆகும். இது சமூக வெறியின் மிருகத்தனமான சான்றாகும்."
4. அதிர்ச்சியில் உறைந்த ஆன்மா - அருட்தந்தை டேவிட்டின் மரணம்
கல்விக்கும் அறிவுக்கும் ஒரு சமூகம் கொடுத்த உன்னத மதிப்பை அருட்தந்தை எச்.எஸ். டேவிட் (Fr. H.S. David) அவர்களின் மரணம் உலகுக்குப் பறைசாற்றியது. பல மொழிகளில் புலமை பெற்ற அறிஞரான அவர், தான் நேசித்த பல்லாயிரம் அரிய நூல்களும், ஓலைச்சுவடிகளும் தன் கண்முன்னே எரிந்து சாம்பலாவதைக் கண்ட அதிர்ச்சியில், இதயத் துடிப்பு நின்று உயிர்நீத்தார்.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
ஒரு கட்டிடம் எரிவதைக் கண்டு ஒரு மனிதன் தன் உயிரையே விடுவது என்பது, அந்த நூலகம் அந்தச் சமூகத்தோடு எவ்வளவு ஆழமான உணர்வுப் பிணைப்பைக் கொண்டிருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு இனத்தின் அடையாளத்தைச் சிதைக்கும்போது ஏற்படும் வலி, மரணத்தை விடவும் கொடியது என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
5. 'நினைவழிப்பு' அரசியல் மற்றும் 'கட்டமைப்பு சார் இனப்படுகொலை'
எரிக்கப்பட்ட நூலகக் கட்டிடத்தைச் சிதைந்த நிலையிலேயே ஒரு நினைவுச் சின்னமாகப் பேண வேண்டும் என்று தமிழ் மக்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் விரும்பினர். 1994-95 பேச்சுவார்த்தைகளின் போது, பழைய நூலகத்தை நினைவிடமாக வைத்துவிட்டு, அதற்கு அருகிலேயே புதிய நூலகத்தைக் கட்டுவதற்கு அரசாங்கத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே ஒரு உடன்பாடு எட்டப்பட்டது.
இருப்பினும், 1996-இல் யாழ்ப்பாணத்தை ராணுவம் கைப்பற்றிய பிறகு, அந்த உடன்பாட்டை மீறி, பழைய வடுக்களை மறைக்கும் நோக்கில் அரசாங்கம் கட்டிடத்தைப் புதுப்பித்து 'வெள்ளையடித்தது'. இது வரலாற்றைச் சிதைக்கும் ஒரு 'நினைவழிப்பு' (Memory Erasure) அரசியலாகும்.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
இதனைப் பிரிட்டிஷ் தமிழர் பேரவை "கட்டமைப்பு சார் இனப்படுகொலை" (Structural Genocide) என்று வரையறுக்கிறது. உண்மையான நீதி என்பது கட்டிடத்தைச் சீரமைப்பதில் இல்லை, மாறாக நடந்த குற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்குப் பொறுப்புக்கூறுவதிலேயே இருக்கிறது. காயங்களை மறைப்பதன் மூலம் குற்றத்தின் சுவடுகளை அழிப்பதே அரசின் நோக்கமாக இருந்தது.
6. வரலாற்றை நெருப்பால் அழிக்க முடியாது:
நீதிக்கான நீண்ட பயணம்
அலெக்சாண்ட்ரியா நூலகம் முதல் ஹிட்லரின் ஜெர்மனி வரை அறிவை நெருப்பால் அழிக்க முயன்றவர்கள் எவரும் வெற்றி பெற்றதில்லை. யாழ் நூலக எரிப்புச் சம்பவம் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய ஊக்கியாக (Catalyst) மாறி, சர்வதேச அளவில் ஈழத் தமிழர்களின் அவலத்தை உரக்கச் சொன்னது.
இன்று, UNHRC தீர்மானங்கள் (46/1 மற்றும் 52/1) மற்றும் இலங்கை பொறுப்புக்கூறல் திட்டத்தின் (SLAP) கீழ், 1948 முதல் நடந்த குற்றங்களுக்கான ஆதாரங்கள் திரட்டப்படுகின்றன. இதில் யாழ் நூலக எரிப்பு ஒரு முக்கிய அங்கமாக உள்ளது.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
அடக்குமுறையாளர்கள் புத்தகங்களை எரிக்கலாம், ஆனால் அவை விதைக்கும் சிந்தனைகளை நெருப்பால் பொசுக்க முடியாது. அந்தச் சாம்பலிலிருந்து புதிய விழிப்புணர்வும் எழுச்சியும் பிறப்பது உறுதி.
யாழ் நூலக எரிப்பின் ஆண்டு நினைவேந்தல் சூழலில், இழந்த அரிய ஆவணங்களை நாம் மீளப் பெற முடியாவிட்டாலும், அந்த வரலாற்று உண்மைகளை ஆவணப்படுத்துவதும் நீதிக்காகக் குரல் கொடுப்பதும் நமது கடமையாகும்.
சிந்தனைக்கு: ஒரு சமூகத்தின் அடையாளத்தை அதன் புத்தகங்களை எரிப்பதன் மூலம் அழித்துவிட முடியுமா? அல்லது அந்தச் சாம்பல் அந்த இனத்தின் போராட்ட உணர்வை மேலும் வலுப்படுத்துமா?
sinnakuddy thasan
சரதியேல்-சரதியேல்: இலங்கையின் ராபின் ஹூட் பிரிட்டிஸ் சமாரஜ்யத்தை நடுங்க வைத்த வீரன்
1. முன்னுரை: காலனித்துவ நிழலும் ஒரு கலகக்காரனின் உதயமும்
சட்டம் யாரைப் பாதுகாக்கிறது? தர்மம் யாரைக் கைவிடுகிறது? ஒரு தேசத்தின் வளங்கள் சூறையாடப்படும்போது, அதன் மக்கள் உளவியல் ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் முற்றுகையிடப்படும்போது, எழும் கலகத்தை வெறும் ‘குற்றம்’ என்று சுருக்கிவிட முடியுமா? 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இலங்கை, பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் கைகளில் ஒரு வேட்டைக்காடாக இருந்தது. புதிய வரி விதிப்புகள் மற்றும் நில அபகரிப்புகள் மூலம் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கண்ணியம் பறிக்கப்பட்டபோது, அதன் எதிர்வினையாகவே உතුවன்கண்டே சூர சரதியேல் உருவெடுத்தான்.
வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அவனை ஒரு ‘சமூகக் கலகக்காரன்’ (Social Bandit) என்கிறார்கள். ஆனால், ஜெயகாந்தன் பாணியில் சொன்னால், அவன் ஒரு சமூகத்தின் அறச்சீற்றத்தின் குறியீடு. அவன் சட்டத்தை மீறியவன் அல்ல, மாறாக ஆக்கிரமிப்பாளனின் சட்டத்திற்கும், ஒடுக்கப்பட்டவனின் நீதிக்கும் இடையே இருந்த ஆழமான பிளவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியவன். ஒரு தேசமே அடிமைப்பட்டு கிடக்கும்போது, தனி மனிதனின் கலகம் என்பது ஒரு வரலாற்றுத் தவிர்க்க முடியாத விதி.
2. வேர்களும் விழுதும்: ஆளுமை உருவாக்கம்
சரதியேல் 1832 மார்ச் 25 அன்று பிறந்தான். அவன் பிறப்பே ஒரு பன்மைத்துவத்தின் சங்கமம்; சிலாபத்தைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்கத் தந்தையான அதிசி அப்புவிற்கும், உතුවன்கண்டையின் பௌத்தத் தாயான பிச்சோஹாமிற்கும் மகனாகப் பிறந்தவன். இந்த மாறுபட்ட பின்னணியே அவனுக்கு ஒரு திறந்த மனநிலையையும், அதிகார அமைப்புகளைச் சந்தேகக்கண்ணோடு பார்க்கும் துணிச்சலையும் வழங்கியிருக்க வேண்டும். அவனது ஆளுமை உருவாக்கம் என்பது ஒரு விசித்திரமான முரண்.
பயிற்சி வகை கற்றுக் கொண்ட திறன்கள் பின்னாளில் கலகத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கம்
ஆலயக் கல்வி (இல்லுக்வத்த மற்றும் பெலிகம்மன விகாரைப் பள்ளிகள்) வாசிப்பு, எழுத்து மற்றும் தார்மீக அறநெறிகள் தன் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் நியாயத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க உதவியது.
இராணுவப் பயிற்சி (கொழும்பு சிலேவ் ஐலண்ட் துப்பாக்கிப் படை முகாம்) நவீன துப்பாக்கிகள் மற்றும் ஆயுதங்களைக் கையாளும் நுட்பம் பேரரசின் ஆயுதங்களையே அந்தப் பேரரசிற்கு எதிரான கூர்மையான ஆயுதங்களாக மாற்ற உதவியது.
ஒரு சிறு திருட்டுக் குற்றச்சாட்டிற்காக இராணுவ முகாமிலிருந்து அவன் நீக்கப்பட்ட அந்தத் தருணம், ஏகாதிபத்தியத்தின் ஒரு சேவகனை அதன் சிம்மசொப்பனமாக மாற்றியது. அதிகாரத்தின் விளிம்பிலிருந்து தூக்கியெறியப்பட்ட ஒருவன், அதே அதிகாரத்தை வேரறுக்கத் துணிந்த கதை அங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது.
3. உதுவன்கண்டே மலை: அதிகாரத்திற்கு விடுக்கப்பட்ட அறைகூவல்
உதுவன்கண்டே மலை என்பது வெறும் பாறை அல்ல; அது அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராகச் சீறி நின்ற ஒரு தத்துவத்தின் பீடம். அங்கிருந்து கொண்டு சரதியேல் கொழும்பு-கண்டி இடையிலான அரச அஞ்சல் வண்டிகளை வழிமறித்தபோது, அவன் திருடியது வெறும் பணத்தை அல்ல, காலனித்துவ அதிகாரத்தின் கர்வத்தை. அவனது படை ஒரு தார்மீக ஒழுக்கத்துடன் கூடிய கலகக் குழுவாகச் செயல்பட்டது.
அவனது குழுவின் முக்கிய உறுப்பினர்கள்:
* மம்மலே மரிக்கார்: சரதியேலின் ஆத்மார்த்த நண்பன்; கான்ஸ்டபிள் சபானைச் சுட்டுக் கொன்ற வலதுகரம்.
* ஹாவாடியா, பாவா, சமத், கிரிஹொண்டா மற்றும் சிறிமல.
சரதியேலை 'இலங்கையின் ராபின் ஹூட்' என்று அழைப்பது மிகையல்ல. ஒரு ஏழைத் தந்தை தன் மகளின் சீர்வரிசைக்காக வைத்திருந்த பணத்தைச் சரதியேல் கொள்ளையிட்டபோது, பின்னாளில் அவன் அதை சூதாட்ட வெற்றிகளோடு சேர்த்து இருமடங்காகத் திருப்பிக் கொடுத்த கதை அவனது ஆளுமையின் ஈரத்தைக் காட்டுகிறது. சட்டத்திற்கும் நீதிக்கும் உள்ள இடைவெளியைச் சரதியேல் தனது ‘தனிநபர் நீதி’ மூலம் நிரப்பினான். அவன் ஒரு கொள்ளையன் அல்ல; அவன் காலனித்துவ அரசு வழங்க மறுத்த சமூக நீதியைத் தெருக்களில் நிலைநாட்டிய ஒரு தார்மீகப் போராளி.
4. சட்டமும் தர்மமும்: ஒரு வரலாற்று மோதல்
இங்கே மோதிக் கொண்டது இரு மனிதர்கள் அல்ல; ஆக்கிரமிப்பாளனின் சட்டமும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டவனின் நீதியும்தான். சரதியேலின் தலைக்கு பிரிட்டிஷ் அரசு முதலில் 5 பவுண்டுகள் அறிவித்தது. அது பிறகு 100 பவுண்டுகளாக உயர்ந்து, இறுதியில் அவனுக்கு மட்டும் 150 பவுண்டுகளாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. மேலும், அவனது கூட்டாளிகள் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா 20 பவுண்டுகள் பரிசாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த 20 பவுண்டுகள் என்பது வெறும் பணம் அல்ல; அது ஒரு மனிதனின் விசுவாசத்தை விலைக்கு வாங்க அரசு வீசிய தூண்டில்.
மக்களின் கற்பனையில் சரதியேல் ஒரு மாயாவி. அவன் உடலில் குண்டுகள் துளைக்காது என்ற ‘ஹெனராஜ தைலாய’ (Henaraja Thailaya - இடி மின்னல் தைலம்) நம்பிக்கை மக்களிடையே பரவியிருந்தது. உண்மையில் அது ஜாவாவிலிருந்து வந்த ‘ஹெனராஜ தலாய’ (Henaraja Thalaya) எனப்படும் ஆன்மீகச் சக்திகொண்ட ஒரு குறுவாள் (Kris) பற்றிய கதையின் திரிபாக இருக்கலாம். 1864 மார்ச் 21 அன்று கான்ஸ்டபிள் சபான் கொல்லப்பட்ட நிகழ்வு, இலங்கைக் காவல் துறையின் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை. ஒரு சமூகப் போராளியின் கலகம், அந்தப் பேரரசின் காவல் துறைக்கு முதல் தியாகியை உருவாக்கிய முரண் இது. அதனால்தான் மார்ச் 21 இன்றும் ‘காவலர் தினமாக’ அனுசரிக்கப்படுகிறது.
5. காட்டிக்கொடுத்தலும் இறுதித் தீர்ப்பும்
வரலாற்றில் எல்லாச் சமூகக் கலகக்காரர்களும் எதிரியின் வலிமையால் வீழ்ந்ததை விட, தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களின் பேராசையால்தான் வீழ்ந்திருக்கிறார்கள். சரதியேலின் வீழ்ச்சியும் சிறிமல என்ற அவனது கூட்டாளியின் துரோகத்தாலேயே நிகழ்ந்தது. 20 பவுண்டுகளுக்காக ஒரு வீரனின் தலை காவு கொடுக்கப்பட்டது.
வீழ்ச்சியின் காலவரிசை:
* 1864, மார்ச் 21: மாவனல்லையில் உள்ள ஒரு வீட்டில் சரதியேலும் மரிக்காரும் பதுங்கியிருப்பதை சிறிமல போலீசுக்குக் காட்டிக்கொடுத்தான். நடந்த மோதலில் சரதியேல் காயமுற்றான்; மரிக்காரால் சபான் கொல்லப்பட்டார். இறுதியில் சரதியேலும் மரிக்காரும் பிடிபட்டனர்.
* விசாரணை: கண்டியில் ஆங்கிலம் பேசும் ஜூரிகளின் முன்னிலையில் விசாரணை நடந்தது. நீதிபதி தாம்சன் அவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதித்தார்.
* 1864, மே 7: கண்டியின் போகம்பரை சிறைக்கு அருகே சரதியேலும் மம்மலே மரிக்காரும் பகிரங்கமாகத் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.
அவனது மரணத்தைப் பற்றி நிலவும் ‘தவறான கமா’ ("Kill him, not let him go") கதை ஒரு அழகான கட்டுக்கதை. ஒரு நாயகன் இறந்துவிடக் கூடாது என்று மக்கள் விரும்பும் மனசாட்சியின் வெளிப்பாடே இத்தகைய கதைகள். சட்டம் அவனைக் கொன்றிருக்கலாம், ஆனால் தர்மம் அவனை மக்களின் நினைவுகளில் வாழ வைத்தது.
6. மரணத்தின் பின் வாழ்தல்: சமகால நினைவும் பண்பாட்டுத் தாக்கமும்
காலம் ஒரு விசித்திரமான நீதிபதி. அன்றைய ‘குற்றவாளி’ இன்றைய ‘தேசிய நாயகன்’. சரதியேல் இன்று இலங்கையின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறான். மாவனல்லையில் உள்ள ‘சரதியேல் கிராமம்’ (Saradiel Village) 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இலங்கை வாழ்க்கையைச் சிலைகளாய் நமக்குப் பிரதிபலிக்கிறது. அங்கே உள்ள ஆராச்சி, அம்பலமா மற்றும் கோப்பிக் கடை ஆகியவற்றின் ‘நிழல் உருவங்கள்’ (Nizhal uruvangal) 160 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு கலகக் காலத்தைத் தத்ரூபமாக நம் கண்முன் நிறுத்துகின்றன.
ஆஸ்திரேலியாவின் நெட் கெல்லி (Ned Kelly) அல்லது அமெரிக்காவின் ஜெஸ்ஸி ஜேம்ஸ் (Jesse James) ஆகியோரைப் போலவே, சரதியேலும் ஒரு உலகளாவிய சமூகப் போராளியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இவர்களின் கலகம் தனிப்பட்டதல்ல, அது அந்தந்த நாட்டுச் சூழலின் வரலாற்றுத் தேவை.
சரதியேல் பணத்தைத் திருடியவனா? அல்லது ஒரு தேசத்தின் கண்ணியத்தைத் திருடிக் கொண்டிருந்த ஏகாதிபத்திய அரசு மிகப்பெரிய திருடனா? உண்மையில், மக்களின் சொத்தை அபகரிக்கும் ஓர் அமைப்பே மிகப்பெரிய கொள்ளைக்காரன். அந்த அமைப்பை எதிர்த்து நின்ற சரதியேல், மக்களின் பார்வையில் என்றும் வீரனே. அவனது மரணம் என்பது ஒரு உடலின் முடிவுதான், ஆனால் அவனது கலகம் என்பது ஒரு தேசத்தின் சுயமரியாதைக்கான குரலாக இன்றும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
5 days ago | [YT] | 5
View 0 replies
sinnakuddy thasan
வாகரை கடல் அலைகளின் எதிரொலிகள்:
1970களின் வானொலித் துயரச் சித்திரம்
1970-களின் இலங்கை வானொலிப் பாணியில் அமைந்த "வாகரைக் கடல் ஓரம்" என்ற ஒரு ரசனை விமர்சனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
இது வாகரை மண்ணின் பின்னணியில், வர்க்கப் போராட்டம், கலாசார நம்பிக்கைகள் மற்றும் தனிமனித உணர்வுகளுக்கு இடையிலான மோதலைச் சித்தரிக்கும் ஒரு துயரக் காவியத்தைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. ஒரு வணிகருக்கும், சாதாரண மீனவனுக்கும் இடையில் ஊசலாடும் ஒரு பெண்ணின் மனப்போராட்டம், 'கடலாச்சி' மீதான மீனவச் சமூகத்தின் நம்பிக்கை மற்றும் காலத்தால் அழியாத இசை ஆகியவையே இந்த ஆவணத்தின் மையக்கருத்துகளாகும். இறுதியில், விதியின் வலிமையையும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீற முடியாமல் சிதையும் மனித வாழ்வை இந்தச் சித்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.
முதன்மைத் தீம்கள் மற்றும் விரிவான பகுப்பாய்வு
1. களமும் சூழலும்: 1970களின் வானொலிப் பாரம்பரியம்
70-களின் இலங்கை வானொலிப் பாணியிலான 'இசையும் கதையும்' வடிவம், வெறும் ஒலிகளைக் கொண்டு ஒரு முழுமையான காட்சிப் படிமத்தை (Audio-picture) உருவாக்கும் ஆற்றல் கொண்டது.
* பின்னணி:
வாகரைக் கடற்கரை, அதன் ஆற்றங்கரை மற்றும் அலைகளின் ஓசை ஆகியவை கதையின் மௌன சாட்சிகளாகவும், உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
* வடிவம்: கதையின் போக்கிற்கு ஏற்ப பாடல்களையும், இசைக்கருவிகளையும் (வயலின், புல்லாங்குழல்) இணைத்து நேயர்களின் கற்பனைத் திறனைத் தூண்டும் வகையில் இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
2. பாத்திரப் படைப்பும் வர்க்க முரண்பாடுகளும்
கதையின் நாயகி கமலாவை மையமாகக் கொண்டு இரண்டு வெவ்வேறு சமூக அந்தஸ்துகளைக் கொண்ட ஆண்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடு விளக்கப்படுகிறது:
பாத்திரம் சமூக நிலை குணாதிசயம்
கமலா நாயகி உணர்ச்சிகளுக்கும் (காதல்) சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் (தந்தை/கணவன்) இடையில் நசுக்கப்படும் மனநிலை கொண்டவள்.
செல்வம் வசதி படைத்த வணிகர் (Trader) கமலாவின் காதலன். செல்வச் செழிப்புமிக்க, பாதுகாப்பான வாழ்வின் அடையாளமாகத் திகழ்கிறான்.
அரசரத்தினம் மீனவ வீரன் கமலாவின் தந்தை தேர்ந்தெடுத்த உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவன். வியர்வை சிந்திப் போராடும் நேர்மையான உழைப்பின் அடையாளம்.
இந்த வர்க்க மோதலானது, 'பணபலம்' மற்றும் 'வீரம்/உழைப்பு' ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையே கமலா எதிர்கொள்ளும் தார்மீகப் போராட்டமாக உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
3. பண்பாட்டு நம்பிக்கைகள் மற்றும் 'கடலாச்சி' கோட்பாடு
ஈழத்து மீனவச் சமூகத்தின் ஆழமான கலாசார விழுமியங்கள் இந்தக் கதையின் போக்கைத் தீர்மானிக்கின்றன.
* கடலாச்சி (கடல் அன்னை): மீனவச் சமூகத்தில் கடல் அன்னை அறத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறாள்.
* பெண்ணின் தூய்மை குறித்த நம்பிக்கை: "மீனவப் பொம்பிளை மனசு மாறினா, புருஷன் வீடு வந்து சேரமாட்டான்" என்ற சமூகக் கோட்பாடு கமலாவின் மீது ஒரு பெரும் தார்மீகச் சிலுவையை ஏற்றுகிறது.
* அகமும் புறமும்: கமலாவின் மனதிற்குள் ஏற்படும் துரோகம் மற்றும் காதலுக்கு இடையிலான போராட்டமானது, வெளியுலகில் கடலில் ஏற்படும் கொந்தளிப்போடு ஒப்புநோக்கப்படுகிறது. அமாவாசை இரவில் ஏற்படும் புயல், கமலாவின் மனத்தூய்மை குறித்து கடல் அன்னை வழங்கும் தீர்ப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
4. இசையும் பாடல்களும்: உணர்வுகளின் வடிகால்
இலங்கை வானொலிச் சித்திரங்களில் இசை என்பது வெறும் பின்னணி மட்டுமல்ல, அது கதையை நகர்த்தும் ஒரு கருவியாகும்.
* இசைக்கருவிகள்: சோகத்தைப் பிழியும் வயலின் இசையும், தனிமையின் வேதனையை வெளிப்படுத்தும் புல்லாங்குழல் இசையும் கதையின் கனத்தை அதிகரிக்கின்றன.
* குறியீட்டுப் பாடல்கள்:
* "முத்து மணிகள் தேடிப் போறீரோ": வாழ்வாதாரத்திற்காகச் செல்வத்தைத் தேடிச் செல்பவர்கள், இறுதியில் மரணத்தையே கண்டடைகிறார்கள் என்ற முரண்நகையை (Irony) இது உணர்த்துகிறது.
* "வீட்டுக்காரி மனசு சுத்தமெண்டால்": குடும்பப் பெண்ணின் ஒழுக்கமே கடலுக்குச் சென்ற ஆடவனின் உயிரைக் காக்கும் என்ற சமூக நம்பிக்கையை இது வலியுறுத்துகிறது.
5. முடிவு: விதியின் தவிர்க்க முடியாத தீர்ப்பு
கதையின் முடிவு மிகத் துயரமானதாக அமைகிறது, இது மனித உணர்வுகள் சமூக விதிகளுக்கு முன்னால் தோற்றுப்போவதைக் காட்டுகிறது.
* துயர முடிவு: கமலாவும் செல்வமும் கடற்கரையில் சடலங்களாகக் கண்டெடுக்கப்படுகின்றனர்.
* விதியின் விளையாட்டு: நடுக்கடலில் அரசரத்தினம் கடலாச்சியின் மடியில் தஞ்சமடைவது (மரணம்), தவிர்க்க முடியாத விதியின் தீர்ப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
முடிவுரை
"வாகரைக்கடல் ஓரம்" என்பது வெறும் முக்கோணக் காதல் கதையல்ல; அது ஒரு நிலப்பரப்பின் ஆன்மா, வர்க்கப் பிரிவினை மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு இடையிலான ஒரு தீராத போராட்டம். 1970-களின் அந்தத் தனித்துவமான வானொலி வடிவம், இந்தத் துயரக் காவியத்தை மக்களின் மனதில் அழியாத ஒரு சித்திரமாக மாற்றியுள்ளது என்பதை இந்த ரசனை விமர்சனம் உறுதிப்படுத்துகிறது.
6 days ago | [YT] | 0
View 0 replies
sinnakuddy thasan
இது பற்றி வீடியோவும் இன்று பதிவேற்றியுள்ளேன்
கிராமியத்தின் திரை உரு: பாரதிராஜாவின் படங்களில் தமிழக கிராம வாழ்க்கையின் சித்தரிப்பு
1. முன்னுரை: தமிழ்த் திரையுலகின் ஒரு புதிய சகாப்தம்
தமிழ்த் திரையுலகின் வரலாற்றை 1970-களுக்கு முன்னும் பின்னும் என இரு பெரும் காலகட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம். 1970-களின் இறுதி வரை, தமிழ் சினிமா என்பது பெரும்பாலும் குளிரூட்டப்பட்ட ஸ்டுடியோக்களுக்குள்ளும், செயற்கையான அரங்கமைப்புகளுக்குள்ளும் முடங்கிக் கிடந்தது. இந்தச் சூழலில் தான், 1977-ல் ‘16 வயதினிலே’ திரைப்படத்தின் மூலம் பாரதிராஜா எனும் கலைஞர் தமிழ்த் திரையுலகில் ஒரு புதிய சகாப்தத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். தேனி மாவட்டம் அல்லிநகரத்தில் பிறந்து, சுகாதார ஆய்வாளராகத் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய சின்னசாமி என்கிற பாரதிராஜா, தொடக்கத்தில் 'ஊர் சிரிக்கிறது', 'சும்மா ஒரு கதை' போன்ற கிராமிய நாடகங்களை எழுதி, இயக்கி, நடித்ததன் மூலம் தனது கலைப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.
அவரது வருகை என்பது வெறும் இயக்குநரின் அறிமுகம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு பண்பாட்டுத் திறப்பு. பாரதிராஜாவின் '16 வயதினிலே', உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர் டேவிட் லீனின் 'ரயன்ஸ் டாட்டர்' (Ryan's Daughter) திரைப்படத்தின் கதைக்கருவை, அதன் கட்டமைப்பு சிதையாமல் அப்படியே தமிழகத்தின் மண் வாசனைக்கு ஏற்ப உருமாற்றிய ஒரு நுட்பமான படைப்பாகும். "என் இனிய தமிழ் மக்களே" என்ற அவரது கம்பீரமான குரல் ஒலிக்கத் தொடங்கியபோது, அது அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையை அங்கீகரிக்கும் ஒரு பெரும் அடையாளமாக மாறியது.
ஸ்டுடியோக்களின் செயற்கைத்தன்மையிலிருந்து விடுபட்டு நிஜமான கிராமங்களுக்கு கேமராவை நகர்த்திய அந்த நுட்பமான மாற்றத்தை அடுத்த பகுதியில் விரிவாகக் காண்போம்.
2. ஸ்டுடியோ முதல் மண் வரை: ஒரு ஒப்பீட்டு ஆய்வு (The Shift from Soil to Studio)
பாரதிராஜாவின் வருகைக்கு முன், கிராமங்கள் என்பவை கோடம்பாக்கத்தின் ஸ்டுடியோக்களில் வரையப்பட்ட பின்னணித் திரைகளாகவே இருந்தன. எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி கணேசன் போன்ற தாரகைகளின் காலத்தில் இருந்த 'பழைய இயல்புவாத' (Old-Nativity) முறையில், கிராமம் என்பது நவீனப் பெண்ணை அடக்கும் ஒரு களமாக மட்டுமே இருந்தது. ஆனால், பாரதிராஜா உருவாக்கிய 'புதிய இயல்புவாதம்' (Neo-Nativity), சமூக மற்றும் கலாச்சார வேர்களை நோக்கித் திரும்பியது.
இந்த மாற்றத்தின் ஆழத்தைப் பின்வரும் அட்டவணை விளக்குகிறது:
பரிமாணம் பழைய இயல்புவாதம் (1977-க்கு முன்) பாரதிராஜாவின் புதிய இயல்புவாதம்
தயாரிப்புச் சூழல் ஏவிஎம், ஜெமினி போன்ற சென்னையின் உட்புற ஸ்டுடியோ செட்கள். மதுரை, தேனி போன்ற நிஜமான வெளிப்புறப் படப்பிடிப்புத் தளங்கள்.
காட்சி அழகியல் செயற்கை வண்ணங்கள், வரையப்பட்ட பின்னணிகள், மிகையான ஒளி அமைப்பு. இயற்கை சூரிய ஒளி, புழுதி படிந்த பாதைகள், கரடுமுரடான நிலப்பரப்பு.
மொழி நடை நாடகத்தனமான, செந்தமிழ் கலந்த மிகை வசனங்கள். வட்டார வழக்குகள், பழமொழிகள் மற்றும் மண் சார்ந்த பேச்சு மொழி.
ஆண்மையச் சித்தரிப்பு எதற்கும் அஞ்சாத, வீரம் செறிந்த 'மாஸ் ஹீரோ' பிம்பம். உடல் அல்லது மன ரீதியான பலவீனம் கொண்ட யதார்த்தமான ஆண்கள்.
பெண் பிரதிநிதித்துவம் மென்மையான, சிவந்த நிறமுடைய, அடக்கப்படும் பெண்கள். மண்ணின் நிறமுடைய (Dusky-skinned), ஆளுமை மிக்க வலிமையான பெண்கள்.
இந்த மாற்றத்தின் தாக்கம்: இந்த மாற்றம் வெறும் இடமாற்றம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சி. பாரதிராஜாவின் இந்த 'ஆன்-லொகேஷன்' படப்பிடிப்பு முறை, நிஜமான இடங்களுக்குப் போட்டியிட முடியாமல் சென்னையில் இருந்த பல மாபெரும் ஸ்டுடியோக்கள் நலிவடைந்து மூடப்படும் அளவிற்குத் திரையுலகில் பெரும் பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்பத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
காட்சி மொழியில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றம், கிராமிய மனித உறவுகளைக் கையாளும் விதத்திலும் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்தது.
3. கிராமிய மனித உறவுகளும் சமூகக் கட்டமைப்பும்
பாரதிராஜாவின் படங்களில் கிராமம் என்பது ஒரு சிக்கலான சமூக அமைப்பாகவே காட்டப்பட்டது. மனித உணர்ச்சிகள் எப்படிச் சாதி, மதம் மற்றும் ஆணாதிக்கக் கட்டுப்பாடுகளோடு மோதிச் சிதறுகின்றன என்பதே அவரது கதைகளின் கருப்பொருளாக அமைந்தது.
ஆண்மையச் சித்தரிப்பு மற்றும் பெண் ஆளுமை: தமிழ் சினிமாவின் மரபுவழி 'மாஸ் ஹீரோ' பிம்பத்தை பாரதிராஜா உடைத்தெறிந்தார். '16 வயதினிலே' சப்பாணி போன்ற பலவீனமான நாயக பிம்பங்களை அவர் உருவாக்கினார். இந்த பலவீனமான ஆண்களுக்கு அரணாக, 'மண் வாசனை' ரேவதி அல்லது '16 வயதினிலே' ஸ்ரீதேவி போன்ற மிகுந்த மனவலிமை கொண்ட பெண் கதாபாத்திரங்களை அவர் முன்னிறுத்தினார். குறிப்பாக, தனது நாயகிகளுக்கு 'R' என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் பெயர்களைச் சூட்டும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்த அவர் (ராதா, ரேவதி, ராதிகா), திரையில் மண்ணின் நிறமான மாநிறப் பெண்களை நாயகிகளாக அறிமுகப்படுத்திப் புரட்சி செய்தார்.
தடுக்கப்பட்ட விருப்பங்கள்: சாதி மற்றும் வயது எல்லைகளைக் கடந்த காதலைப் பேசுவதில் அவர் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார். 'முதல் மரியாதை' படத்தில் ஒரு நடுத்தர வயதுத் தலைவனுக்கும், விளிம்புநிலை இளம்பெண்ணுக்கும் இடையிலான ஆழமான பிளாட்டோனிக் காதலைச் சித்தரித்தார். 'கிழக்கே போகும் ரயில்' மற்றும் 'அலைகள் ஓய்வதில்லை' போன்ற படங்கள், கிராமியக் கூட்டுச் சமூகம் எப்படித் தனிமனித விருப்பங்களைக் கண்காணித்துச் சிதைக்கிறது என்பதைத் தோலுரித்துக் காட்டின.
இந்த உணர்ச்சிகரமான மனித உறவுகள் அனைத்தும் அந்தந்த நிலப்பரப்பின் இயற்கையோடு பின்னிப் பிணைந்திருந்தன.
4. சூழலியல் அழகியலும் காட்சி மொழியும் (Ecological Environment and Landscape)
இயற்கையை ஒரு முக்கியக் கதாபாத்திரமாகவே மாற்றியவர் பாரதிராஜா. சங்க இலக்கியத்தின் 'திணை'க் கோட்பாடுகளைப் போலவே, நிலப்பரப்பிற்கும் மனித உணர்வுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை அவர் காட்சிப்படுத்தினார். ஒளிப்பதிவாளர் பி. கண்ணன் மற்றும் இசைஞானி இளையராஜாவின் பங்களிப்போடு உருவான நுட்பங்கள் பின்வருமாறு:
1. ஹொரைசன் மற்றும் ஹொரிசாண்டலிட்டி (Horizon & Horizontality): வானத்தின் எல்லை (Horizon) மனிதர்களை விடப் பிரம்மாண்டமாக இருக்கும் வகையில் காட்சிகளை அமைத்தார். கிடைமட்டமான (Horizontal) கேமரா நகர்வுகள் மூலம் மனிதர்களை இயற்கையின் ஒரு பகுதியாகக் காட்டினார்.
2. மலர் முகங்கள் (Floral Frontality): கதாபாத்திரங்களின் முகங்களை அந்த மண்ணின் மலர்களோடும் (சூரியகாந்தி போன்றவை), பயிர்களோடும் மிக நெருக்கமாக இணைத்துக் காட்டும் நுட்பத்தை அவர் கையாண்டார். இது காலனிய அழகியல் பார்வையை உடைத்து, மண்ணின் நிறத்திற்குப் புது மெருகூட்டியது.
3. சடங்கு சார்ந்த காலம் (Ceremonial Time): மேற்கத்திய வேகமான படத்தொகுப்பைத் தவிர்த்து, கிராமத்தின் அறுவடை, திருவிழாக்கள் மற்றும் ஒப்பாரிகளின் தாளத்திற்கு ஏற்ப கதையை நகர்த்தினார்.
காட்சி மொழியின் இந்த இயற்கைத்தன்மை, கதாபாத்திரங்கள் பேசும் மொழியிலும் எதிரொலித்தது.
5. வட்டார வழக்கு மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள்
திரையில் அதுவரை ஒலித்து வந்த செயற்கையான தமிழுக்குப் பதிலாக, தென் தமிழகத்தின் அசல் வட்டார வழக்குகளை அவர் அறிமுகப்படுத்தினார். இவரது மொழி நடை, தமிழ் கிராமிய இலக்கியத்தின் முன்னோடியான கி. ராஜநாராயணனின் எழுத்துக்களுக்கு நிகரான யதார்த்தத்தைக் கொண்டிருந்தது.
அவரது படங்களில் இடம்பெற்ற சொலவடைகள், பழமொழிகள் மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள் தமிழகத்தின் பண்பாட்டை ஆவணப்படுத்தின. குறிப்பாக, 'பாம்படம்' அணிந்த பெரியவர்கள், திறந்த திண்ணை கொண்ட வீடுகள், பித்தளை வெற்றிலைப் பெட்டிகள் மற்றும் கால்நடைச் சந்தையில் துண்டுக்கு அடியில் கைகளைக் கொண்டு விலை பேசுவது போன்ற நுட்பமான விவரணைகள் அவரது திரைப்படங்களை ஒரு 'எத்னோகிராஃபிக்' (Ethnographic) ஆவணமாக மாற்றின.
இத்தகைய தனித்துவமான படைப்பாற்றல் பயணத்தில் அவர் எதிர்கொண்ட விமர்சனங்களையும், அவரது பிற்கால மாற்றங்களையும் அடுத்த பகுதியில் காண்போம்.
6. விமர்சனங்கள், நடிகராகப் பரிணமிப்பு மற்றும் மரபு
பாரதிராஜாவின் நீண்ட திரைப்பயணம் பல வெற்றிகளையும் அதே சமயம் சில சவால்களையும் கொண்டிருந்தது.
* விமர்சனப் பார்வை: கிராமியக் கதைகளில் காட்டிய அதே ஆளுமையை அவரால் 'கேப்டன் மகள்', 'கண்களால் கைது செய்' போன்ற நகர்ப்புறக் கதைகளில் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. மேலும், 'கொடி பறக்குது' போன்ற படங்களில் வளர்ந்து வந்த சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் போன்ற பெரிய நட்சத்திரங்களைக் கையாள்வதில் அவருக்குச் சில சிக்கல்கள் இருந்தன.
* நடிகராக மறுபிறவி: ஒரு இயக்குநராக ஓய்வெடுத்த காலத்தில், 'ஆயுத எழுத்து' முதல் 'மகாராஜா' வரை ஒரு சிறந்த நடிகராக அவர் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டார். அவரது பிற்கால நடிப்புத் திறமைக்கு 'குரங்கு பொம்மை' மற்றும் 'திருச்சிற்றம்பலம்' போன்ற படங்கள் சான்று.
* தனிப்பட்ட துயரம் மற்றும் இறுதிப் பயணம்: 2025-ல் அவரது மகன் மனோஜ் பாரதிராஜாவின் மறைவு அவரைப் பெரிதும் பாதித்தது. அதனைத் தொடர்ந்து, சுவாசக் கோளாறுகள் காரணமாக ஜூன் 10, 2026 அன்று தனது 84-வது வயதில் பாரதிராஜா இயற்கை எய்தினார்.
தமிழக முதல்வர் ஜோசப் விஜய் முன்னிலையில், சீமான் அவர்களால் 'புலிக்கொடி' போர்த்தப்பட்டு, முழு அரசு மரியாதையுடன் அவரது சொந்த ஊரான தேனியில் இறுதிச் சடங்குகள் நடைபெற்றன.
முடிவுரை: பாரதிராஜா தமிழகக் கிராம வாழ்க்கையைத் திரையில் சித்தரித்த விதம், வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல; அது இந்த மண்ணின் அடையாளத்தை மீட்டெடுத்த ஒரு கலைப் பயணம். பத்மஸ்ரீ விருது, ஆறு தேசிய விருதுகள் உள்ளிட்ட பல கௌரவங்களைப் பெற்ற அவர், தமிழ் சினிமாவை வயல்வெளிகளுக்கும் தெருக்களுக்கும் கொண்டு வந்தார். 'இயக்குநர் இமயம்' விட்டுச் சென்ற கலாச்சாரத் தடம், நவீன கால இயக்குநர்களுக்கு என்றும் ஒரு கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழும்
.
1 week ago | [YT] | 8
View 0 replies
sinnakuddy thasan
---
வணக்கம் நண்பர்களே!
அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், தனது Truth Social தளத்தில் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க அறிவிப்பை வெளியிட்டிருக்கிறார் — "ஈரானுடனான ஒப்பந்தம் இப்போது முழுமையடைந்தது!"
ஆம் நண்பர்களே — மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக உலக பொருளாதாரத்தையே தலைகீழாக மாற்றிய ஹோர்முஸ் நீரிணை பிரச்சனைக்கு இப்போது தீர்வு கிடைத்திருக்கிறது!
அமெரிக்காவும் ஈரானும் "அனைத்து முனைகளிலும் உடனடியாகவும் நிரந்தரமாகவும் இராணுவ நடவடிக்கைகளை நிறுத்துவது" என்ற ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன.
இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி — ஹோர்முஸ் நீரிணை மீண்டும் திறக்கப்படும், அமெரிக்க கடற்படை முற்றுகை நீக்கப்படும், அனைத்து முனைகளிலும் போர் நிறுத்தப்படும்.
இந்த செய்தி வந்தவுடன் உலக பங்குச் சந்தைகள் மகிழ்ச்சியில் தாவி எழுந்தன — S&P 500 சுமார் 2% உயர்ந்தது, எண்ணெய் விலை கிட்டத்தட்ட 5% சரிந்தது!
ஜூன் 19 — அதாவது வரும் வெள்ளிக்கிழமை — சுவிட்சர்லாந்தில் இந்த ஒப்பந்தத்தில் முறைப்படி கையொப்பமிடப்படும் என்று பாகிஸ்தான் பிரதமர் ஷெஹ்பாஸ் ஷரீப் அறிவித்துள்ளார்.
நினைவிருக்கட்டும் — ஹோர்முஸ் நீரிணை என்பது உலகின் மொத்த எண்ணெய் மற்றும் LNG கடத்தலில் சுமார் 20 சதவீதம் கடந்துசெல்லும் மிக முக்கியமான வழித்தடம். இந்த நீரிணை மூடப்பட்டதால் கடந்த மாதங்களில் பெட்ரோல் விலை, பொருட்கள் விலை — எல்லாமே ஆகாயத்தை தொட்டன!
ஆனாலும் — இந்த ஒப்பந்தம் அனைத்தையும் தீர்க்கவில்லை. ஈரானின் அணு திட்டம், பிராந்திய ஆதரவுகள், தடைகள் நீக்கம் — இவை அடுத்த 60 நாட்களில் மேலும் பேச்சுவார்த்தைகளில் தீர்க்கப்படும்.
டிரம்ப் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?
*"Ships of the World, start your engines. Let the oil flow!"*
— உலகின் கப்பல்களே, இயந்திரங்களை ஓட்டுங்கள், எண்ணெய் பாயட்டும்!
நண்பர்களே — இது வெறும் இரண்டு நாட்களுக்கான செய்தி அல்ல. இது **உலக வரலாறு** திரும்பிப் பார்க்கும் ஒரு தருணம்!
வரும் வெள்ளிக்கிழமை சுவிட்சர்லாந்தில் என்ன நடக்கிறது என்பதை நாங்கள் நேரடியாக உங்களுக்குத் தருவோம்.
1 week ago | [YT] | 2
View 0 replies
sinnakuddy thasan
விரைவில் எதிர்பாருங்கள்
வர்மகலை மூலம் துப்பாக்கிகளுடன் வந்தவர்களை தோற்கடித்த வன்னி தமிழன்- இது ஒரு முன்னூட்ட வீடியோ
பிரித்தானியப் பேரரசை அதன் நவீன பீரங்கிகளோடும், துப்பாக்கிகளோடும் நடுங்கச் செய்த வன்னி மண்ணின் வீரவரலாற்றைத் தெரிந்து கொள்ளத் தயாரா? 18-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், வரி என்ற பெயரில் மக்களை வதைத்த அந்நிய சக்திகளுக்கு எதிராக ஒரு மன்னன் நிகழ்த்திய காவியப் போர் இது
.
விவரணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:
பொருளாதார ஒடுக்குமுறை: 4,40,000 வராகன் வரி நிலுவை என்ற பெயரில் பிரித்தானியக் கம்பனி வன்னி மக்களின் வயிற்றிலடித்த கதை
.
மன்னனின் கர்ஜனை: "என் மண்ணின் அதிகாரத்தை ஒரு கலெக்டரின் கையில் கொடுக்க நான் ஒன்றும் கோழை அல்ல!" என கர்னலுக்கு முன்னால் முழங்கிய ஈழத்து மன்னனின் வீரம்
.
மறைந்திருந்து தாக்குதல்: அடர்ந்த வன்னிக் காடுகளைத் தனது கோட்டையாக மாற்றி, அங்கம்போர மற்றும் களரி கலைகள் மூலம் பிரித்தானியப் படைகளை நிலைகுலையச் செய்த தளபதிகள் சந்து மற்றும் கங்கனின் வியூகம்
.
துரோகமும் தியாகமும்: சொந்த இரத்தங்களே செய்த துரோகத்தால் வீழ்ந்த போதும், "அடிமையாக வாழ்வதை விடச் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்துக் கொண்டே சாவேன்" என்று வீரமரணம் எய்திய மாவீரனின் இறுதி நிமிடங்கள்
.
ஏன் இந்த வீடியோவைப் பார்க்க வேண்டும்? இலங்கையின் முதல் விடுதலைக் குரல் ஒலித்த வன்னி நிலத்தின் வரலாற்றையும், ஒரு மாபெரும் வீரன் குறித்துப் பிரித்தானிய அதிகாரியே வியந்து பாராட்டிய உண்மைகளையும் ஆவணப்படமாக நாங்கள் வழங்குகிறோம்
.
1 week ago | [YT] | 0
View 0 replies
sinnakuddy thasan
வன்னியின் வீரக்காவியம்:
பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்த ஒரு சுதந்திரப் போராளியின் வரலாறு
1. முன்னுரை:
கால மாற்றத்தின் தொடக்கம் (1792)
1792-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 18-ஆம் தேதி கையெழுத்தான ஸ்ரீரங்கப்பட்டண உடன்படிக்கை, தென்னிந்தியாவின் அரசியல் வரைபடத்தை மட்டுமல்ல, ஈழத்தின் விதியையும் ஒரு இருண்ட திசைக்குத் திருப்பியது. மைசூர் சுல்தானுக்கும் லார்ட் காரன்வாலிஸுக்கும் இடையிலான இந்த ஒப்பந்தம், பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு ஈழத்தில் காலூன்ற ஒரு சட்டபூர்வ வாசலைத் திறந்துவிட்டது. கடற்கரைப் பகுதிகளை ஒல்லாந்தர்களிடமிருந்து (Dutch) கைப்பற்றிய கையோடு, பிரித்தானியரின் ஏகாதிபத்தியக் கண்கள் வன்னியின் திசை நோக்கித் திரும்பின. வன்னியின் அடர்ந்த காடுகள் வெறும் நிலப்பரப்பு அல்ல; அவை வன்னி மக்களின் 'மரகதக் கோட்டை'. காலனித்துவ ஆதிக்கத்தின் மூலோபாயக் கனவுகளுக்குப் பெரும் சவாலாக அமைந்த இந்த அடர்வனக் கோட்டைக்குள் நுழைந்த பிரித்தானியர், அதிகார மாற்றத்தை வெறும் நிர்வாக நடவடிக்கையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை. மாறாக, சாதாரண மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பிழிந்தெடுக்கும் ஒரு கருவியாக மாற்றினர். இது, அமைதியாக வாழ்ந்த ஒரு சமூகத்தை ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சியை நோக்கித் தள்ளிய ஒரு வரலாற்றுப் புள்ளியாக அமைந்தது.
2. நிர்வாகப் போர்: வரியை ஆயுதமாக்கிய கம்பெனி
பிரித்தானிய நிர்வாகம் வன்னியின் மீது ஏவிய பொருளாதார ஒடுக்குமுறை என்பது திட்டமிடப்பட்ட ஒரு 'நிர்வாகப் போர்'. இது நிலத்தை நிர்வாகம் செய்வதற்காக விதிக்கப்பட்ட வரி அல்ல; மாறாக, மக்களைத் தங்களின் சொந்த மண்ணிலிருந்து அந்நியப்படுத்தும் ஒரு மூலோபாயச் சதி. சுமார் 4,40,000 வராகன் வரி நிலுவையில் இருப்பதாகக் கூறி, அதைப் பிரித்தானிய அரசு கட்டாயமாக வசூலிக்க முயன்றது. இதற்காகவே 'கலெக்டர்' (Collector) மற்றும் 'தாலுக்காதார்' போன்ற புதிய பதவிகள் உருவாக்கப்பட்டு, மக்கள் மீது நேரடி ஒடுக்குமுறை ஏவி விடப்பட்டது.
நிர்வாக ரீதியிலான ஒடுக்குமுறையின் மூலோபாய அம்சங்கள்:
சூழ்ச்சி மிக்க வரி விதிப்பு: வெறும் வரியோடு நிற்காமல், வரி நிலுவையைக் காரணம் காட்டி ஒவ்வொரு ஆண்டும் வரி விகிதத்தை உயர்த்தியது கம்பனி. இது மக்கள் எப்போதும் கடனாளிகளாகவே இருப்பதை உறுதி செய்தது.
வட்டிக்கு வட்டி: 30 நாள் கெடுவிற்குள் வரி செலுத்தத் தவறினால், வட்டி மற்றும் 'வட்டிக்கு வட்டி' (Compound Interest) வசூலிக்கப்படும் என்ற நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. இது மக்களின் "வயிற்றிலடிக்கும்" ஒரு கொடூரமான செயலாகவே பார்க்கப்பட்டது.
நிலப்பறிப்புத் திட்டம்:
வரி செலுத்த முடியாத நிலையில், மக்களின் பூர்வீகக் 'காணி மற்றும் பூமி' அனைத்தையும் பிரித்தானியக் கம்பனி வசம் பறிமுதல் செய்வதே இவர்களின் இறுதி நோக்கமாக இருந்தது.
அடக்குமுறை: அடம்பன், முல்லைத்தீவு போன்ற பகுதிகளில் விவசாயம் செய்த ஏழை மக்களும், காடு சார்ந்த வாழ்வாதாரத்தைக் கொண்டவர்களும், கம்பனிக்காரர்கள் மற்றும் அவர்களின் உள்ளூர் ஏஜெண்டுகளின் சுரண்டலுக்கு ஆளாகிச் சொல்லொணாத் துயரத்திற்கு ஆளாயினர்.
பொருளாதார ரீதியிலான இந்தச் சுருக்குக்கயிறு, வன்னி மக்களைத் தற்காப்புக்காகப் போர்க்களம் நோக்கித் தள்ளியது
.
3. கச்சேரியில் நிகழ்ந்த அதிகார மோதல்
காலனித்துவ அதிகாரத்தின் திமிர்க்கும், நிலத்தின் இறையாண்மைக்கும் இடையிலான நேரடி மோதலைச் சித்தரிக்கும் வரலாற்றுச் சூழல் இது. ஒரு பழைய கச்சேரி அலுவலகத்தில் நிலவிய அந்தப் பதற்றமான சூழலில், மொழிபெயர்ப்பாளர் ஒரு 'முதலியார் தோரணையில்' அதிகாரத்தின் இடைத்தரகராகச் செயல்படுகிறான்.
காட்சி அமைப்பு: கச்சேரி அலுவலகம். மேசை மீது விரிந்து கிடக்கும் வன்னியின் நிலப்படங்கள். கர்னல், மேஜர் அமர்ந்துள்ளனர். மேனன் பணிவான ஆனால் அதிகாரத் தோரணையில் நிற்கிறான்.
கர்னல்: முதலியார், கவர்னர் டங்கன் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறார். 4,40,000 வரி நிலுவை உடனடியாகக் கட்டப்பட வேண்டும். இதை இந்தப் பகுதித் தலைவர்களிடம் புரியும் மொழியில் சொல்லுங்கள்.
முதலியார்: (பணிவாக) எசமானே, கவர்னர் துரை ஒரு கடுதாசி அனுப்பியிருக்கிறார். இந்த மண்ணின் நிலைமையை அவர் நல்லா அறிவார். ஆனா, நீங்கள் கட்ட வேண்டிய 4,40,000 வரியைக் கட்டாமல் தப்ப முடியாது என்று தலைவர்களிடம் சொல்லிவிட்டேன்.
உள்ளூர் தலைவர் (யாழ்ப்பாணத் தமிழில்): இப்பிடியே வருசாவருசம் வரியைக் கூட்டிக்கொண்டு போனா, எங்கட ஏழைச் சனங்கள் எங்கை போவினம்? கம்பெனிக்காரன் ஒரு பக்கம், ராஜா ஒரு பக்கம்... இதுக்குள்ள நடுவில இருக்கிற ஏஜென்ற்மார் வேற தங்களின் லாபத்தைப் பார்க்கிறீனம். காசில்லாத சனங்கள் என்ன செய்யும்?
முதலியார்: (கடுமையாக) அதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாது. கவர்னர் துரை முப்பது நாள் 'கெடு' குடுத்திருக்கிறார். வரி கட்டாட்டி வட்டி ஏறும், அப்புறம் வட்டிக்கு வட்டி ஏறும். கடைசியில உங்கட காணி, பூமி எல்லாம் கம்பெனி வசமாகும். சும்மாப் பேசி நேரத்தை வீணாக்காதையுங்கோ.
மேஜர்: (ஆங்கிலத்தில் கத்தியபடி) This country is full of thieves and robbers! We have come to teach them the law! (இந்த நாடு திருடர்களாலும் கொள்ளைக்காரர்களாலும் நிரம்பி வழிகிறது! அவர்களுக்குச் சட்டத்தைக் கற்றுத்தரவே நாங்கள் வந்திருக்கிறோம்!)
வன்னி மன்னன்: (கம்பீரமாக உள்ளே நுழைகிறான்) சட்டமா? இல்லை கொள்ளையா? டச்சுக்காருக்கு எதிரான படையெடுப்பின் போது உங்களுடன் கைகோர்த்தது நான் செய்த பெரும் பிழை. அன்று என் உதவியைப் பெற்ற நீங்கள், இன்று என் மக்களின் வயிற்றிலடிக்க வரி கேட்கிறீர்கள். துரைமார்களே, என் மண்ணின் அதிகாரத்தை ஒரு 'கலெக்டரின்' கையில் கொடுக்க நான் ஒன்றும் கோழை அல்ல!
வார்த்தைப் போராகத் தொடங்கிய இந்த மோதல், வன்னி நிலத்தின் பெரும் உரிமைப் போராக உருவெடுத்தது
.
4. அங்கம்போர:
பாரம்பரியமும் நவீனமும் இணைந்த போர்முறை
கச்சேரியில் தூது தோற்றதும், வன்னிப் படைகள் தங்களின் மறைமுகப் போர் உத்திகளை முன்னெடுத்தன. தளபதி சந்து மற்றும் கங்கன் ஆகியோரின் பயிற்சியின் கீழ், வன்னி வீரர்கள் தங்களின் பாரம்பரியத் தற்காப்புக் கலையான 'அங்கம்போர' மற்றும் 'களரி' நுணுக்கங்களை நவீன துப்பாக்கிகளுடன் இணைத்து ஒரு புதுமையான கொரில்லா போர் முறையை வகுத்தனர்
.
போர் உத்திகள் ஒப்பீடு:
அம்சம்
வன்னிச் சுதந்திரப் போராளிகள்
பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியப் படை
முதன்மை ஆயுதம்
வில், அம்பு, ஈட்டி மற்றும் நவீன மஸ்கட் (Musket) துப்பாக்கிகள்
கனரகப் பீரங்கிகள், நவீன ரகத் துப்பாக்கிகள்
போர்க்களம்
வன்னியின் அடர்ந்த முற்காடுகள் மற்றும் மலைச்சந்துகள்
திறந்தவெளிச் சமவெளிகள் மற்றும் முக்கிய வீதிகள்
வியூகம்
மின்னல் வேகத் தாக்குதல் (Hit & Run); காடுகளுக்குள் மறைந்திருந்து தாக்குதல்
நேரடி அணிவகுப்பு மற்றும் சுற்றி வளைத்தல்
நிலப்பரப்பு அறிவு
காடே ஒரு ஆயுதம்;
ஒவ்வொரு அடியும் அணுவணுவாகத் தெரியும்
அந்நிய நிலப்பரப்பில் திசை தெரியாமல் திகைக்கும் குருட்டுப் படை
அங்கம்போர கலையின் மூலம் பெற்ற உடல் சுறுசுறுப்பைப் பயன்படுத்தி, எதிரியின் நடமாட்டத்தைச் சத்தமின்றி மோப்பம் பிடிப்பதிலும், அடர்ந்த இலைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்து மின்னல் வேகத் தாக்குதல் நடத்துவதிலும் வன்னி வீரர்கள் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தனர்.
5. துரோகத்தின் நிழல்:
உட்பகையின் வீழ்ச்சி
புரட்சி அதன் உச்சத்தை எட்டிய வேளையில், போர்க்களத்தில் வீரத்தால் வெல்ல முடியாத பிரித்தானியர், துரோகத்தை ஆயுதமாக்கினர். மன்னனின் நெருங்கிய உறவினர்களும், சில உள்ளூர் அதிகாரிகளும் பிரித்தானியரின் சலுகைகளுக்கும் பதவிகளுக்கும் ஆசைப்பட்டு, நிலத்தின் இறையாண்மையைக் காட்டிக் கொடுத்தனர்.
சின்னத்தம்பி முதலியார் (மாமா): தன் பதவியைத் தக்கவைக்க, மன்னனுக்குத் தெரியாமல் பிரித்தானிய அதிகாரிகளுடன் ரகசிய உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டார்.
வாமன் வன்னியன்:
வன்னி நிலப்பரப்பின் ரகசியங்களையும் மன்னனின் நகர்வுகளையும் உடனுக்குடன் 'கலெக்டருக்கு'த் தெரிவிக்கும் ஒற்றனாக மாறினான்.
துரோகக் கையெழுத்து: வரியைச் செலுத்துவதாக உறுதி அளித்து, மன்னனைத் தனிமைப்படுத்தும் கடிதத்தில் பல உள்ளூர் தலைவர்கள் கையெழுத்திட்டனர்.
தன் அரண்மனையே துரோகிகளின் கூடாரமாக மாறியதை உணர்ந்த மன்னன், ஒரு அந்திப் பொழுதில் வன்னியின் அடர்ந்த காடுகளை நோக்கியவாறு, கையிலிருந்த துரோகக் கடிதத்தைச் சுக்குநூறாகக் கிழித்தெறிந்து ஆவேசமாக முழங்கினான்.
மன்னனின் உணர்ச்சிமிக்க தனிமொழி:
"அரண்மனைச் சுகங்களும், அலங்காரங்களும் இன்று பறிபோகலாம். ஆனால், இந்த வன்னிக் காற்றின் சுதந்திரத்தை யாரால் பறிக்க முடியும்? மலைகளின் பனிமூட்டமும், காடுகளின் அடர்த்தியும் இனி என் கோட்டைகளாக மாறும். சொந்த இரத்தமே அந்நியனிடம் கையெழுத்துப் போட்டு என்னைக் காட்டிக் கொடுத்தாலும், என் மண்ணின் மரங்கள் என்னைக் கைவிடாது. அடிமையாக வாழ்ந்து அரண்மனையில் மடிவதை விட, அடர்ந்த காட்டின் புதல்வனாகச் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்துக் கொண்டே சாவேன். இனி பேச்சுவார்த்தை இல்லை... போர் மட்டுமே பதில்!"
6. தளபதி சந்துவின் இறுதி நிமிடங்கள் மற்றும் மன்னனின் தியாகம்
துரோகத்தின் நிழல் வன்னிப் படைகளைச் சுருக்கியது. உள்ளூர் வேட்டைக்காரர்களின் காட்டிக்கொடுப்பால் தளபதி சந்து பிரித்தானியரிடம் சிக்கினார்.
தளபதி சந்துவின் உறுதி: தூக்கு மேடைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட போது, தளபதி சந்துவின் முகத்தில் மரண பயம் இல்லை; மாறாக ஒரு வீரனின் அமைதி இருந்தது. அந்த இறுதி விநாடிகளிலும் அவர் காட்டிய அசைக்க முடியாத மன உறுதி மற்றும் தைரியம், அவரைச் சூழ்ந்திருந்த பிரித்தானிய கமாண்டர்களைப் பெரிதும் அதிரச் செய்தது.
மன்னனின் இறுதிப் போர்: வன்னிக் காட்டின் இருண்ட பகுதி. தூறல் மழையும், அவ்வப்போது வெடிக்கும் இடிச் சத்தமும் அந்தச் சூழலுக்கு ஒரு காவியத்தன்மையை வழங்கின. காயமுற்ற மன்னனைச் சுற்றி நூற்றுக்கணக்கான பிரித்தானியச் சிப்பாய்கள் துப்பாக்கிகளுடன் சூழ்ந்திருந்தனர்.
பிரித்தானிய அதிகாரி: "நீ தோற்றுவிட்டாய். இப்போதாவது சரணடை... உனக்கு உரிய மரியாதை அளிக்கப்படும்."
மன்னன் இரத்தம் வழியும் முகத்துடன் ஏளனமாகச் சிரித்தான். "சரணடைவதா? உங்கள் சட்டங்களின் கீழ் கிடைக்கும் உயிர்ப்பிச்சை எனக்குத் தேவையில்லை. நான் தேடும் சுதந்திரம் உங்கள் அடிமை விலங்குகளுக்குள் இல்லை!" என்று முழங்கியவாறே, மின்னல் வெட்டும் நேரத்தில் தன் வாளை உயர்த்தி எதிரியைத் தாக்கினான். அடுத்த நொடி, பிரித்தானியரின் துப்பாக்கிக் குண்டுகள் அவன் மார்பைத் துளைத்தன. ஒரு மாபெரும் விருட்சம் சரிவது போல, மழையின் தூறலில் தன் மண்ணின் மடியில் நிமிர்ந்த நிலையிலேயே சரிந்து வீரமரணமடைந்தார்.
7. முடிவுரை: வரலாற்றில் நிலைத்த சுவடுகள்
வன்னிப் புரட்சி என்பது வெறும் தோல்வியுற்ற கிளர்ச்சி அல்ல; அது ஈழ மண்ணின் முதல் விடுதலைக் குரல். ஒரு வீரனின் உடல் வீழ்ந்திருக்கலாம், ஆனால் அவனது லட்சியம் வரலாற்றில் ஆழமாகப் பதிந்தது. மன்னனின் வீரத்தைக் கண்டு வியந்த அந்தப் பிரித்தானிய அதிகாரியே தனது குறிப்பில் இவ்வாறு பதிவு செய்துள்ளார்:
"அவர் எங்களின் பரம எதிரியாக இருக்கலாம், ஆனால் அவர் ஒரு மாபெரும் வீரன்; தன் தேசத்தின் விடுதலைக்காகத் தன் வாழ்வையே அர்ப்பணித்த ஒரு மகத்தான போராளி" (He was our enemy, but he was a great man... a great warrior).
வன்னிக் காற்றின் ஊடாக இன்றும் வீசும் அந்தத் தியாகத்தின் கதை, அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்குச் சுதந்திரத்தின் விலையைச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.
2 weeks ago | [YT] | 6
View 2 replies
sinnakuddy thasan
இந்தச் சீருடை இல்லையென்றால் நீங்கள் வெறும் பலவீனமான மனிதர்!" - அதிகாரத்தை உலுக்கிய நிலாவின் புரட்சிகரக் குரல்!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
குடும்பிமலை எதிரொலி: கஜநாயக்க - நிலா உரையாடல்களின் தொகுப்பும் அதிகார மாற்றமும்
1. அறிமுகம்: 1971-ன் அரசியல் பின்னணியும் களச்சூழலும்
1971-ஆம் ஆண்டு இலங்கை ஒரு பெரும் சித்தாந்தக் கொந்தளிப்பைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தது. குறிப்பாக, மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் எல்லையோரக் காட்டுப் பகுதியான குடும்பிமலை (தொப்பிகல), ஒருபுறம் அரசு இயந்திரத்திற்கும், மறுபுறம் புறக்கணிக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மக்களுக்கும் இடையிலான அதிகாரப் போட்டியின் மையப்புள்ளியாக மாறியது. சீனாவிடமிருந்து வரும் ஏ.கே-47 துப்பாக்கிகள் மற்றும் வெளிநாட்டு நிதி குறித்த அரசின் அதீத அச்சம் (Paranoia), எளிய மக்கள் மீதான கடும் ஒடுக்குமுறையாக உருவெடுத்த காலம் அது. இச்சூழலில், அதிகாரி கஜநாயக்கவின் 'அரச அதிகாரம்' மற்றும் நிலா எனும் புரட்சிகரப் பெண்ணின் 'மக்களின் அறம்' ஆகிய இரு வேறு துருவங்கள் தொப்பிகலவின் அடர்ந்த காடுகளுக்குள் நேருக்கு நேர் மோதுகின்றன. இந்த மோதல் வெறும் தனிநபர் சார்ந்ததல்ல; இது சட்டத்திற்கும் சமூக நீதிக்கும் இடையிலான ஒரு தீர்க்கமான தர்க்கப் போர். இப்போரின் முதல் களம், சமூகத்தின் அறிவுத் தளமான ஒரு கிராமத்துப் பள்ளியிலிருந்து தொடங்குகிறது.
2. கல்வி உரிமை மற்றும் அதிகார அத்துமீறல்: ஆரம்பக்கட்ட மோதல்
கிராமத்துப் பள்ளி என்பது வெறும் கல்விக்கூடமல்ல, அது ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் விழிப்புணர்வின் அஸ்திவாரம். 6 முதல் 14 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்குக் கல்வி வழங்குவது அரசின் அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி ஒரு கட்டாயக் கடமை என்று ஆசிரியர் வாதாடும்போது, கஜநாயக்க அதை "நாட்டின் பாதுகாப்பு" என்ற ஒற்றைச் சொல்லால் நிராகரிக்கிறார். இங்கு "அரசுப் பாதுகாப்பு" என்பது மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளை நசுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கேடயமாக மாறுகிறது. "அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கிறதென்று தெரியாமல் பேசாதே" என்ற கஜநாயக்கவின் ஆணை, சட்டத்தின் விழுமியங்களை விடவும் ஆயுதப் பலமே மேலானது என்ற அவரது ஆரம்பக்கட்டத் திமிரைக் காட்டுகிறது. ஒரு புனிதமான கல்விக்கூடம் போலீஸ் முகாமாக மாற்றப்படுவது, அதிகார வர்க்கத்தின் வன்முறை சார்ந்த மனநிலையைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தக் கல்விக்கூடத்து ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து தப்பித்து, கஜநாயக்கவின் உலகம் குடும்பிமலையின் ஆழமான, சட்டதிட்டங்கள் அற்ற வனப்பகுதிக்குள் நுழையும்போது அவரது அதிகாரத்தின் போலித்தன்மை அம்பலப்படத் தொடங்குகிறது.
3. காடும் அதிகாரமும்: பேராற்றின் நடுவே ஒரு தர்க்கம்
குடும்பிமலைக் காடு என்பது அரசு அதிகாரம் செல்லுபடியாகாத, இயற்கையின் நியதிகளால் ஆளப்படும் ஒரு தனி உலகம். மரம் கொத்திகளின் சீரான ஒலியும், இலைகளில் நேர்த்தியாகக் கூடுகட்டும் எறும்புகளும், பச்சைக்கிளிகளின் பறத்தலும் நிறைந்த இக்காடு, அரசின் திட்டமிட்ட நவீனமயமாக்கல் தோல்வியடைந்ததற்குச் சாட்சியாக நிற்கும் "பாதி கைவிடப்பட்ட சுற்றுலாக் கட்டடங்களை" ஏளனம் செய்கிறது. பேராற்றைக் கடக்கும்போது, 'முண்டகன் பாடம்' வயல்களில் இருந்து வரும் அறுவடை நெல் மணிகளின் நறுமணம் காற்றில் மிதந்து வருகிறது; இது அரசின் சேமிப்புக் கிடங்குகளில் அழுகும் அரிசியின் நாற்றத்திற்கு நேரெதிரானது.
அம்சம் கஜநாயக்கவின் 'சட்ட ஆட்சி' (Rule of Law) நிலாவின் 'மக்கள் நீதி' (People's Justice)
அதிகாரத்தின் ஊற்று துப்பாக்கிக் குழல் மற்றும் சீருடை (அரசின் ஒடுக்குமுறை). மக்களின் தேவை மற்றும் அடிப்படை உரிமைகள்.
சட்டத்தின் பொருள் மேலிடத்து உத்தரவுகள் மற்றும் காகித விதிகள். பசி தீர்த்தல் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாத்தல்.
வனப்பகுதி வழிதெரியாத ஒரு 'சுவர்களற்ற சிறைச்சாலை'. தங்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு 'தாய் வீடு'.
சித்தாந்தம் கிளர்ச்சியாளர்களை 'மாவோயிஸ்டுகள்' என முத்திரை குத்துதல். சமூக அநீதிக்கு எதிரான விழிப்புணர்வு மற்றும் போராட்டம்.
இந்த உரையாடலின் போது, மாவோவின் "அதிகாரம் துப்பாக்கிக் குழல் வழியாகப் பிறக்கிறது" என்ற மேற்கோளை நிலா கையாள்வது நுட்பமானது. அரசுதான் துப்பாக்கியைப் பயன்படுத்தி மக்களைப் பயமுறுத்துகிறது என்றும், அந்தச் சீருடையும் துப்பாக்கியும் இல்லாத நிலையில் கஜநாயக்க ஒரு பலவீனமான சாதாரண மனிதர் என்றும் நிலா சுட்டிக்காட்டுகிறார். கஜநாயக்கவின் உலகப் பார்வை, 'மேலிடத்து உத்தரவுகள்' எனும் கோட்டைக்குள் அடைபட்டிருந்தது; ஆனால் குடும்பிமலையின் பழமையான தர்க்கம் அந்தக் கோட்டையை மெல்லத் தகர்க்கத் தொடங்குகிறது.
4. பசியும் அறமும்: அரசு அரிசி குறித்த அறச்சீற்றம்
கைவிடப்பட்ட ஒரு குடிசையில் மழை பெய்யும் இரவில், கஜநாயக்க தான் கொண்டு வந்த அதிகார அடையாளங்களை மெல்ல இழக்கிறார். பசியால் வாடும் அவர், நிலா கொடுத்த உணவை உண்ணும்போதுதான் அது "திருடப்பட்ட அரசு அரிசி" என்று தெரிய வருகிறது. இங்கு ஒரு பெரும் முரண் வெளிப்படுகிறது: தன் நாட்டு மக்கள் பசியால் வாடும்போது, அரசு கிடங்குகளில் மூட்டை மூட்டையாக அரிசி புழுத்து அழுகிப் போவது 'சட்டம்', ஆனால் அதை எடுத்துப் பசிப்போக்குவது 'குற்றம்'. "அழுகிப்போகும் அரிசியை எடுத்துப் பசிப்போக்குவது எப்படித் திருட்டாகும்?" என்ற நிலாவின் ஆவேசமான கேள்வி கஜநாயக்கவின் சித்தாந்த அடிப்படையையே உலுக்குகிறது. தான் உண்ணும் உணவின் ருசிக்கும், அது 'திருடப்பட்டது' என்ற சட்ட ரீதியான குற்ற உணர்வுக்கும் இடையே அவர் சிக்கிக் கொள்கிறார். கஜநாயக்கவின் மௌனம், அவரது அதிகாரத்துவ அடையாளங்கள் மற்றும் அவர் சுமந்து வந்த சீருடையின் பாரம் தாளாமல் அவர் மனசாட்சி விழித்துக் கொள்வதைக் குறிக்கிறது.
5. கௌரவக் கொலையா? அல்லது உண்மையான நீதியா? - இறுதித் திருப்பம்
கஜநாயக்க மீண்டும் போலீஸ் முகாமிற்குத் திரும்பும்போது, அரசு இயந்திரம் தன் கௌரவத்தைக் காக்க எவ்வளவு கோரமான முகத்தை அணியத் தயாராக இருக்கிறது என்பது வெளிப்படுகிறது. அவர் கொல்லப்பட்டுவிட்டதாகக் கருதி, ஆறு நிரபராதி ஆதிவாசி இளைஞர்கள் மீது கொலைப் பழி சுமத்தப்பட்டு அவர்கள் சிறையிலடைக்கப்பட்டிருப்பதை அவர் அறிகிறார். "இப்போது உண்மையைச் சொன்னால் போலீஸ் சொன்னது பொய் என்று ஆகிவிடும்... நிலாவைச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு நீ தப்பித்து வந்ததாகச் சொல்" என்ற மேலதிகாரியின் உத்தரவு, 'அரசின் கௌரவம்' என்பது எத்தகைய வஞ்சகமான பொய்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நிரூபிக்கிறது. ஒரு தனிமனிதனின் மனசாட்சிக்கும், ஒரு பெரும் அமைப்பின் பிடிவாதமான ஈகோவிற்கும் இடையிலான இந்தப் போரில், கஜநாயக்க அதிகாரத்தின் அசுரத்தனமான முகத்தை முதன்முதலாகத் தரிசிக்கிறார்.
6. முடிவு: அதிகாரத்தைத் துறத்தலும் மனமாற்றமும்
கஜநாயக்கவின் மாற்றம் என்பது ஒரு தனிநபர் மனமாற்றம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு அதிகாரத்துவக் கட்டமைப்பின் தோல்வியும், மனிதாபிமானத்தின் வெற்றியுமாகும். தான் அணிந்திருக்கும் சீருடையைக் கழற்றி வைக்கும் செயல், வெறும் ஆடையை நீக்குவதல்ல; மாறாக அது ஒரு பொய் அடையாளத்திலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும் ஆன்மீக மற்றும் அரசியல் விடுதலையாகும். நிலாவைச் சுட்டுக் கொல்ல மறுத்து அவளைக் காட்டுக்குள் விடுவிக்கும்போது, அவர் ஒரு அதிகாரியிலிருந்து மனிதராகப் பரிணாமம் அடைகிறார்.
இறுதிக்காட்சியில், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்த ஓலைக்கூரைப் பள்ளி மீண்டும் குழந்தைகளிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. "நாம் ஒன்றல்லவா... இந்த மண்ணும் காடும் நமக்குச் சொந்தமல்லவா..." என்ற குழந்தைகளின் பாடல், துப்பாக்கிக் குழல்கள் செய்யத் தவறிய மாற்றத்தை அன்பும் உரிமையும் செய்துவிட்டதை உரக்கச் சொல்கிறது. பூத்துக் குலுங்கும் குடும்பிமலைக் காடு, அதிகாரத்தைத் துறந்த கஜநாயக்கவின் அமைதியான மனசாட்சிக்கு ஒரு மௌன சாட்சியாக நிற்கிறது. அதிகாரம் என்பது அடக்குமுறை அல்ல, அது அறத்தின் வழியில் நின்று மனித உரிமைகளை மதித்தலே என்பதை இந்தத் தொகுப்பு ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.
2 weeks ago | [YT] | 3
View 0 replies
sinnakuddy thasan
திரையும் அரசியலும்: பிம்பக் கட்டமைப்பும் அதிகார யதார்த்தமும் - எம்.ஜி.ஆர் முதல் விஜய் வரை (Screen and Politics: Image Construction and Power Reality - From MGR to Vijay)
1. அறிமுகம்: தமிழ்நாட்டில் திரையும் வாக்குப்பெட்டியும் (Introduction: The Intersection of Screen and Ballot)
தமிழ்நாட்டின் சமூக-கலாச்சாரக் கட்டமைப்பில் வெள்ளித்திரை என்பது வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனமாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அது அரசியல் சித்தாந்தங்களை விதைப்பதற்கும், பொதுமக்களின் அங்கீகாரத்தை அறுவடை செய்வதற்குமான முதன்மைத் தளமாக விளங்கி வருகிறது. தமிழ்நாட்டில் "திரைக்கலை நுணுக்கங்கள்" (Cinematic Choreography) என்பது நடிகர்கள் தங்களின் பிம்பத்தைத் திட்டமிட்டு வடிவமைப்பதன் மூலம், அவர்களைத் திரையில் காணும் நாயகர்களாக மட்டும் நிறுத்தாமல், மக்களின் மீட்பர்களாகவும் அதிகாரப்பூர்வ பிரதிநிதிகளாகவும் மாற்றும் ஒரு நுட்பமான செயல்முறையாகும். இந்தச் செயல்முறை, திரையில் கட்டமைக்கப்படும் "அதி-மானிடத்தன்மையை" (Super-humanism) அப்படியே தேர்தல் வெற்றிகளாக மாற்றுவதற்கு உதவுகிறது. இத்தகைய ஒரு நுட்பமான பிம்பக் கட்டமைப்பின் மூலம், நடிகர்கள் திரையிலிருந்து சட்டசபைக்குத் தடையின்றி நகர்வதை நாம் வரலாற்று ரீதியாகக் கண்டு வருகிறோம். இந்த "பிம்பச் சிறை" (Image Trap) எனும் தத்துவத்தின் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர் டாக்டர் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் (எம்.ஜி.ஆர்).
2. எம்.ஜி.ஆர்: "ஏழைப் பங்காளன்" பிம்பமும் அதிகார முரண்பாடுகளும் (MGR: The "Protector of Poor" Image vs. Power Contradictions)
எம்.ஜி.ஆர் தனது 136 திரைப்படங்களின் வாயிலாக, எளிய மக்களுக்காகப் போராடும் ஒரு நாயகன் என்ற பிம்பத்தை மிக நுணுக்கமாகச் செதுக்கினார். இந்தப் பிம்பம் தன்னிச்சையாக உருவானது அல்ல; மாறாக, நாட்டுப்புறக் கதைகளிலும் மதுரவீரன், முத்துப்பட்டன் போன்ற வீரகாவியப் பாடல்களிலும் (Ballads) ஏற்கனவே வேரூன்றியிருந்த எளிய மக்களின் "பொதுப் புத்தியை" (Common Sense) எம்.ஜி.ஆர் தனது திரைப் பிம்பத்துடன் இணைத்துக் கொண்டார்.
திரைப் பிம்பத்தின் முக்கியக் கூறுகள் (Cinematic Construction):
* அடிமட்டத் தொழிலாளி: ரிக்ஷாக்காரன், மீனவன், விவசாயி, தோட்டக்காரன் போன்ற உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாகத் திரையில் தோன்றி, அவர்களின் துயரங்களைப் பேசினார்.
* அடையாளக் குறியீடுகள்: கணவன் (1968) போன்ற திரைப்படங்களில் 'நீராகாரம்' அருந்துவது, மண்பானையில் கஞ்சி குடிப்பது போன்ற எளிய மக்களின் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களைத் திரையில் கையாண்டு, அவர்களில் ஒருவராகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டார்.
* சமூக நீதி மற்றும் பெண்களின் பாதுகாவலர்: பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்குத் துணை நிற்கும் மற்றும் ஊழலுக்கு எதிராகச் சமரசமற்ற போராட்டத்தை முன்னெடுக்கும் ஒரு உன்னதமான நபராகத் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டார்.
இருப்பினும், எம்.எஸ்.எஸ். பாண்டியனின் "பிம்பச் சிறை" (The Image Trap) கோட்பாட்டின்படி, இந்தத் திரைப் பிம்பத்திற்கும் அவர் வழங்கிய ஆட்சியின் யதார்த்தத்திற்கும் இடையே ஒரு பாரிய முரண்பாடு நிலவியது.
திரைப் பிம்பம் vs ஆட்சி யதார்த்தம் (Screen Image vs. Governance Reality)
திரைப் பிம்பம் (Screen Image) ஆட்சி யதார்த்தம் (Governance Reality)
சமூக நீதி: ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைக் குரலாகவும் அநீதிக்கு எதிரான போராகவும் காட்டப்பட்டது. காவல்துறை ராஜ்ஜியம்: போலி மோதல்கள் (Encounters) மூலம் 22 இளைஞர்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1.5 லட்சம் பேர் முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) இன்றி ஓராண்டுக்கும் மேலாகச் சிறையில் வைக்கப்பட்டனர்.
ஏழைப் பங்காளன்:
ஏழைகளின் துயர் துடைப்பவராகத் திரையில் மீட்பர் பிம்பம். ஏழைகள் மீதான வரிச்சுமை: அரசின் வருவாயில் 13.9% மது விற்பனை (Excise Revenue) மூலம் பெறப்பட்டது; இது ஏழை மக்களின் வருமானத்தையே நேரடியாகச் சுரண்டியது.
ஊழல் எதிர்ப்பு:
பொதுப் பணத்தைச் சுரண்டுபவர்களைத் தண்டிக்கும் அறப் போராளி. நிதி முறைகேடுகள்: டாஸ்மாக் (TASMAC) மற்றும் நில வணிகத்தில் தனியார் நலன்களுக்காகப் பொது நிதி கசிந்தது; பொருளாதாரத்தில் எந்தக் கட்டமைப்பு ரீதியான மாற்றமும் ஏற்படவில்லை.
ஆய்வு நோக்கு:
எம்.ஜி.ஆரின் சத்துணவுத் திட்டம் போன்ற மக்கள் நலத் திட்டங்கள் ஒருவித 'பொதுச் சம்மதத்தை' (Consent) உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு கணக்கிடப்பட்ட அரசியல் முதலீடு ஆகும். மது வருவாய் மூலம் ஏழைகளிடம் வரி வசூலித்து, அதே பணத்தைக் கொண்டு கவர்ச்சிகரமான திட்டங்களை வழங்குவதுதான் இந்த "பிம்பச் சிறை"யின் அடிப்படை இயந்திரம். இது பொருளாதார ரீதியாக எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாமல், எளிய மக்களைத் தொடர்ந்து பிம்பங்களுக்கு அடிமையாகவே வைத்திருந்தது.
3. விஜய்:
டிஜிட்டல் கால அரசியல் நகர்வும் இளைஞர் கவர்ச்சியும் (Vijay: Digital Era Political Move and Youth Appeal)
நடிகர் விஜய், ஒரு 'மாஸ் ஹீரோ' என்ற நிலையிலிருந்து தன்னை ஒரு 'அரசியல் போட்டியாளராக' மாற்றிக்கொண்டுள்ள விதம், எம்.ஜி.ஆரின் உத்தியை இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்திற்கு ஏற்ப நவீனப்படுத்திய வடிவமாகும். தமிழக வெற்றித் கழகம் (TVK) என்ற கட்சியின் உருவாக்கம், ஒரு தசாப்த காலத் திட்டமிட்ட "சித்தாந்த அடுக்குமுறையின்" (Ideological Layering) விளைவாகும்.
சித்தாந்த அடுக்குமுறை 2017–2024 (Ideological Layering):
விஜய்யின் திரைப்படங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனங்களாக இல்லாமல், ஒரு அரசியல் தேர்தல் அறிக்கையைப் போலவே செயல்படுகின்றன:
1. மெர்சல் (Mersal):
சுகாதாரத் துறையில் நடக்கும் ஊழல்கள் மற்றும் ஜி.எஸ்.டி (GST) வரி விதிப்பு குறித்த விமர்சனங்களை முன்வைத்தது. இதுவே விஜய்யின் பிராண்டிங் "இளைய தளபதி" என்பதிலிருந்து "தளபதி" என மாறிய முக்கியத் தருணமாகும்.
2. சர்க்கார் (Sarkar):
வாக்காளர் உரிமைகள் குறித்துப் பேசியதுடன், முந்தைய திராவிடக் கட்சிகளின் "இலவசக் கலாச்சாரத்தை" (Freebie Culture) ஒரு சித்தாந்த ரீதியான தாக்குதலுக்கு உள்ளாக்கியது. 'ஒரு விரல் புரட்சி' என்ற முழக்கத்தின் மூலம் இளைஞர்களை ஈர்த்தது.
3. பீஸ்ட் (Beast):
இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு மற்றும் ஒரு 'சிப்பாய்' (Soldier) எப்படி ஊழல் படிந்த 'அரசியல்வாதியை' (Politician) விட மேலானவராகச் செயல்படுகிறார் என்ற பிம்பத்தை வலுவாக்கியது.
4. கோட் (GOAT):
"புதிய தலைவன்" (New Leader) என்ற பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வது போன்ற காட்சிகளும், வாகனத்தின் முகப்புப் பலகையில் 'TN07CM2026' என்ற குறியீடும் 2026-ஆம் ஆண்டுத் தேர்தலுக்கான அரசியல் லட்சியத்தை வெளிப்படையாகப் பறைசாற்றின.
டிஜிட்டல் தொடர்பு முறை (The Digital Pipeline): விஜய் தனது ரசிகர்களை வாக்காளர்களாக மாற்றும் பணியில் திரைப்படங்களுக்கு வெளியே இருக்கும் "துணை-உரைகளை" (Para-texts) மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்துகிறார். அவரது திரைப்பட இசை வெளியீட்டு விழாக்களில் சொல்லப்படும் 'குட்டி ஸ்டோரிகள்', வைரல் ஹேஷ்டேக்குகள் மற்றும் சமூக ஊடகங்களில் பகிரப்படும் 'ரீ-எடிட்கள்' ஆகியவை ஒரு "பங்கேற்பு கலாச்சாரத்தை" (Participatory Culture) உருவாக்குகின்றன. இது எம்.ஜி.ஆரின் மரபுவழிப் பிரச்சார முறையை டிஜிட்டல் தளத்திற்கு வெற்றிகரமாக நகர்த்தியுள்ளது.
4. ஒப்பீட்டு ஆய்வு: பாரம்பரிய மேடையும் நவீனத் திரையும் (Comparative Analysis: Traditional Platforms vs. Modern Screen)
தமிழகத்தின் அரசியல் தகவல் தொடர்பு முறை காலத்திற்கேற்பப் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. எம்.ஜி.ஆரின் பிம்பச் சிறைக்கும் விஜய்யின் அரசியல் பிராண்டிங்கிற்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் கீழே உள்ள அட்டவணையில் விளக்கப்பட்டுள்ளன:
அளவுகோல் (Criteria) எம்.ஜி.ஆர் (MGR) விஜய் (Vijay)
இலக்கு நேயர்கள் கிராமப்புற ஏழைகள், உழைக்கும் வர்க்கம் மற்றும் எழுத்தறிவற்ற மக்கள். நகர்ப்புற இளைஞர்கள், புதிய தலைமுறை ரசிகர்கள் மற்றும் உலகளாவிய நேயர்கள் (Global Fanbase).
ஊடகம் திரைப்படங்கள், பாடல்கள் (Ballads) மற்றும் நேரடிப் பிரச்சாரம். சமூக ஊடகங்கள், துணை-உரைகள் (Para-texts) மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்கள்.
முறை (Method) நேரடிப் பிரச்சாரம் (Propaganda): சித்தாந்தங்களை நேரடியாகத் திணித்தல். முன்-சந்தைப்படுத்தல் (Pre-marketing): திரைப்படங்கள் மூலம் அரசியல் பிம்பத்தை முன்கூட்டியே கட்டமைத்தல்.
விஜய்யின் வியூகம் என்பது எம்.ஜி.ஆரின் "பிம்பச் சிறை" கோட்பாட்டின் ஒரு மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவம் (Optimization) ஆகும். எம்.ஜி.ஆர் மரபுவழி ஊடகங்கள் மூலம் "சம்மதத்தை" உருவாக்கினார் என்றால், விஜய் இன்றைய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப வசதி கொண்ட தலைமுறைக்கு ஏற்ப, ரசிகர்களை அரசியல் பங்கெடுப்பாளர்களாக மாற்றும் ஒரு புதிய "பைப்லைன்" கட்டமைப்பை உருவாக்கியுள்ளார்.
5. முடிவுரை: அதிகாரத்தின் புதிய முகங்கள் (Conclusion: The New Faces of Power)
எம்.ஜி.ஆர் முதல் விஜய் வரை, தமிழ் நடிகர்கள் வெள்ளித்திரையை வெறும் வணிகத் தளமாக மட்டும் பார்க்காமல், அதனை ஓர் "அரசியல் பயிற்சி மேடை"யாகப் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். திரைப்படங்களின் மூலம் மக்கள் மனதில் ஒரு மீட்பராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்வதும், பின்னர் அந்தச் செல்வாக்கை வாக்குகளாக மாற்றுவதும் ஒரு வெற்றிகரமான சூத்திரமாகத் தமிழகத்தில் தொடர்கிறது.
இருப்பினும், இந்தச் சினிமா அறிக்கைகள் நிஜ வாழ்க்கையில் உண்மையான குடிமைப் பொறுப்பாக மாறுமா என்பதே முக்கியக் கேள்வியாகும். எம்.ஜி.ஆரின் ஆட்சியில் நிலவிய அதிகார முரண்பாடுகளைப் போலவே, விஜய்யின் சமகால அரசியல் நகர்வுகளும் ஒரு நுட்பமான "பிம்பச் சிறை"யாகவே அமையுமா அல்லது புதிய சமூக மாற்றத்தை உருவாக்குமா என்பதை 2026-ன் அதிகார யதார்த்தமே தீர்மானிக்கும். பிம்பத்திற்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளியைச் சரிவரப் புரிந்துகொள்வதே ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்திற்குத் தேவையானது.
2 weeks ago | [YT] | 0
View 0 replies
sinnakuddy thasan
குளச்சல் போர் வெற்றி மற்றும் திருவிதாங்கூர்-டச்சு ஒப்பந்தத்தில் தமிழ் கையெழுத்தின் வரலாற்று முக்கியத்துவம்
1. அறிமுகம்: திருவிதாங்கூரின் மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டு அடித்தளம்
தென்னிந்திய வரலாற்று வரைபடத்தில் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் (பண்டைய வேணாடு) என்பது ஒரு தனித்துவமான மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சியின் அடையாளமாகும். "வேணாடு" (Venad) என்ற சொல் சங்க காலத்து ஆய் மன்னர்களான "வேளிர்" குலத்தோடு தொடர்புடைய "வேலனாடு" (Velanadu) என்பதிலிருந்து உருவானதாகும். 1920-ஆம் ஆண்டு முதல் கண்டெடுக்கப்பட்ட 500-க்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகள், தொடக்கக்கால வேணாடு மன்னர்களின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகத் தமிழ் விளங்கியதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆய் மன்னர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இப்பகுதியின் மொழியானது பழைய தமிழிலிருந்து (Old Tamil) பழைய மலையாளமாக (Old Malayalam) மெல்ல உருமாற்றம் பெற்றாலும், நிர்வாக ரீதியாகத் தமிழின் மேலாதிக்கம் நீண்ட காலம் நீடித்தது.
திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் நிர்வாகப் பிரிவுகள் அதன் மொழியியல் பன்முகத்தன்மையை இன்றும் பறைசாற்றுகின்றன:
* பத்மநாபபுரம் மற்றும் தேவிகுளம்: இந்தப் பிரிவுகள் வரலாற்று ரீதியாகத் தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்டு, தமிழையே முதன்மை நிர்வாக மொழியாகக் கொண்டிருந்தன.
* திருவனந்தபுரம், கொல்லம் மற்றும் கோட்டயம்: இப்பகுதிகள் மலையாள மொழிப் பெரும்பான்மையைக் கொண்டிருந்தாலும், குறிப்பிடத்தக்க அளவில் தமிழ் பேசும் சமூகங்களின் செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்தன.
இந்த ஆழமான மொழியியல் அடித்தளமும், பண்டைய வேணாட்டின் தமிழ் வேர்களும், பின்னாளில் மார்த்தாண்ட வர்மா தனது அதிகாரத்தை நிலைநாட்டத் தமிழகத்தின் ராணுவ உதவியை நாட வேண்டிய அரசியல் சூழலை உருவாக்கின.
2. தமிழக வீரர்களின் பங்களிப்பும் ராணுவச் சீர்திருத்தமும்
18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், திருவிதாங்கூர் அரசு கடுமையான உள்நாட்டுப் போராட்டங்களைச் சந்தித்தது. 'எட்டரை யோகம்' (Ettara Yogam) எனப்படும் கோயில் நிர்வாகக் குழுவினரும், 'எட்டுவீட்டில் பிள்ளைமார்' (Ettuveetil Pillamar) எனப்படும் நாயர் பிரபுக்களும் இணைந்து அரச அதிகாரத்தை முடக்கியிருந்தனர். மன்னர் மார்த்தாண்ட வர்மாவின் வாரிசுரிமையை எதிர்த்துப் போராடிய 'தம்பி சகோதரர்களின்' (Thampi brothers) கிளர்ச்சியை ஒடுக்க, உள்ளூர் மிலிஷியாக்களைத் தாண்டி ஒரு வலிமையான ராணுவக் கட்டமைப்பு தேவைப்பட்டது.
இந்த இக்கட்டான சூழலில், மார்த்தாண்ட வர்மா மதுரையிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட 'மாரவர் குலக் குதிரைப்படை' (Maravar Cavalry) வீரர்களைப் பயன்படுத்தினார். பொன் பாண்டிய தேவர் தலைமையிலான இந்தப் படை, உள்நாட்டு எதிர்ப்புகளை முறியடிப்பதிலும் தம்பி சகோதரர்களை ஒடுக்குவதிலும் தீர்க்கமான பங்காற்றியது. மன்னரின் தலைமை அமைச்சர்களான ராமய்யன் தளவாய் மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த ஆறுமுகம் பிள்ளை (Arumukan Pillai) போன்ற தமிழ் ஆளுமைகள், நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் திருவிதாங்கூர் படையை 50,000 வீரர்கள் கொண்ட நவீனப் படையாக மாற்றியமைத்தனர். இந்த ராணுவ மறுசீரமைப்பு, ஐரோப்பியக் கடற்படையை எதிர்கொள்வதற்கான தன்னம்பிக்கையைத் திருவிதாங்கூருக்கு வழங்கியது.
3. குளச்சல் போர் (1741): ஒரு திருப்புமுனை
மலபார் கடற்கரையின் மிளகு வணிகத்தில் ஏகபோக உரிமையைக் கொண்டிருந்த டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கும் (VOC), மார்த்தாண்ட வர்மாவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட வணிகக் கொள்கைக்கும் இடையிலான மோதல் குளச்சலில் வெடித்தது. டச்சு ஆளுநர் வான் இம்ஹாஃப் (Van Imhoff), திருவிதாங்கூரின் மீது படையெடுப்போம் என்று விடுத்த எச்சரிக்கையை மார்த்தாண்ட வர்மா துணிச்சலுடன் நிராகரித்தார். தனது நாட்டின் வணிக இறையாண்மையைப் பாதுகாக்க அவர் மேற்கொண்ட இந்த நடவடிக்கை உலக வரலாற்றில் ஒரு முக்கியப் பதிவானது.
1741 ஆகஸ்ட் 10 அன்று நடைபெற்ற குளச்சல் போரில், திருவிதாங்கூர் படை ஒரு வலிமையான ஐரோப்பியக் கடற்படையை முழுமையாக முறியடித்தது. இது ஒரு ஆசிய நாடு ஐரோப்பிய சக்தியை வென்ற முதல் வரலாற்று நிகழ்வு மட்டுமல்ல, டச்சுக்காரர்களின் மிளகு வணிக ஏகபோகத்தின் வீழ்ச்சியாகவும் அமைந்தது. இப்போரின் முடிவில் சிறைபிடிக்கப்பட்ட டச்சு அதிகாரி யுஸ்டாசியஸ் டி லன்னாய் (Eustachius De Lannoy), பின்னர் திருவிதாங்கூர் படையில் சேர்ந்து ஐரோப்பிய முறையிலான நவீனப் பயிற்சியை வழங்கினார். இந்த வெற்றி, திருவிதாங்கூரை ஒரு வல்லரசாக மாற்றிய ராஜதந்திர உடன்படிக்கைகளுக்கு வழிவகுத்தது.
4. மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தம் மற்றும் தமிழ் கையெழுத்தின் மகத்துவம்
குளச்சல் தோல்விக்குப் பிறகு டச்சுக்காரர்களின் ஆதிக்கம் நிலைகுலைந்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக, 1753 ஆகஸ்ட் 15 அன்று வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 'மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தம்' (Treaty of Mavelikkara) கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தம் டச்சுக்காரர்களைத் திருவிதாங்கூரின் உள்நாட்டு அரசியல் மற்றும் வணிக விவகாரங்களிலிருந்து முற்றிலும் அகற்றியது.
ஆவணங்களின்படி, இந்த ஒப்பந்தம் மற்றும் அது தொடர்பான கடிதப் பரிமாற்றங்கள் "வட்டெழுத்து மற்றும் தமிழ் கலந்த இடைக்கால மலையாள" (Vatteluttu and Tamil mixed intermediate Malayalam) மொழியில் அமைந்திருந்தன. ஒப்பந்தத்தில் தமிழ் கையெழுத்து இடப்பட்டது திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தின் தமிழ் அடையாளத்திற்குச் சான்றாகும். குறிப்பாக, சமஸ்தானத்தின் தலைநகரான பத்மநாபபுரம் (கல்குளம் தாலுகா) ஒரு தமிழ் பெரும்பான்மைப் பகுதியாக இருந்ததால், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் தமிழின் பயன்பாடு தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தது.
டச்சு - திருவிதாங்கூர் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளின் ஒப்பீடு:
அம்சம் டச்சுக்காரர்களின் நிலைப்பாடு மார்த்தாண்ட வர்மாவின் நிபந்தனைகள்
வணிகம் மிளகு கொள்முதலில் முழு ஏகபோக உரிமை கோரல். டச்சுக்காரர்களுக்கு 5000 கேண்டி மிளகு மட்டுமே வணிக லாபத்திற்காக வழங்கப்படும்.
அரசியல் திருவிதாங்கூரின் எல்லை விரிவாக்கத்தை எதிர்த்தல். டச்சுக்காரர்கள் கேரள அரசர்களின் விவகாரங்களில் தலையிடக்கூடாது.
ராணுவம் மலபார் இளவரசர்களுக்கு ராணுவ ஆதரவு அளித்தல். டச்சுக்காரர்கள் மார்த்தாண்ட வர்மாவுக்கு நவீன ஆயுதங்களை விற்க வேண்டும்.
இறையாண்மை ஐரோப்பிய மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்ட முயற்சி. ஐரோப்பியர்களுக்குச் சமமான நிலையில் அல்லாமல், மேலாண்மையுடன் கூடிய ஒப்பந்தம்.
5. பண்பாட்டு அடையாளமும் வரலாற்றுச் சுவடுகளும்
மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தத்தின் நினைவாகவும், போரின் வெற்றியைப் போற்றும் விதமாகவும் டச்சுக்காரர்கள் மாவேலிக்கரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணசுவாமி கோயிலுக்கு ஒரு பித்தளை விளக்குத்தூணை (Deepasthambam) வழங்கினர். இந்த விளக்குத்தூணின் அடிப்பகுதியில், டி லன்னாயின் பயிற்சியால் உருவான நவீன திருவிதாங்கூர் படை வீரர்களின் நான்கு உலோகச் சிலைகள் உள்ளன.
இந்த வீரர்கள் கைகளில் வில்-அம்பு போன்ற பாரம்பரிய ஆயுதங்களுக்குப் பதிலாக, "துப்பாக்கிகளை" (Musket Soldiers) ஏந்தியிருப்பதை நுணுக்கமாகக் காணலாம். இது பாரம்பரியமான வேணாடு மிலிஷியாவிலிருந்து, ஐரோப்பியப் பயிற்சி பெற்ற நவீன ராணுவமாகத் திருவிதாங்கூர் படை உருமாறியதை உணர்த்தும் ஒரு வரலாற்றுச் சுவடாகும். இது தமிழர்களின் ராணுவ ஆற்றல் மற்றும் ஐரோப்பியத் தொழில்நுட்பத்தின் இணைப்பிற்குச் சான்றாக இன்றும் விளங்குகிறது.
6. முடிவுரை: வரலாற்றில் தமிழின் இறையாண்மை
திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் என்பது அதன் தொடக்கம் முதலே தமிழின் மொழியியல் மற்றும் பண்பாட்டுத் தளத்தில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு அரசு என்பது வரலாற்றுப் பூர்வமான உண்மையாகும். குளச்சல் போர் வெற்றியும், மாவேலிக்கரை ஒப்பந்தத்தில் இடப்பட்ட தமிழும் ஒரு இறையாண்மை கொண்ட அரசு தனது அடையாளத்தை எத்தகைய சூழலிலும் விட்டுக்கொடுக்காது என்பதற்குச் சான்றாகும்.
இந்த ஆவணத்தின் மிக முக்கியமான மூன்று வரலாற்றுப் பாடங்கள்:
1. ஆசிய ராணுவ மற்றும் வணிக மேலாண்மை: ஒரு ஐரோப்பிய வணிக ஏகபோகத்தை (VOC) ராணுவ ரீதியாக முறியடித்து, தனது நாட்டு வணிக நலன்களைப் பாதுகாத்த மார்த்தாண்ட வர்மாவின் செயல் ஒரு முன்னோடி நிகழ்வாகும்.
2. கட்டமைப்பு ரீதியான தமிழின் பங்களிப்பு: மாரவர் குதிரைப்படை, ராமய்யன் தளவாய் மற்றும் ஆறுமுகம் பிள்ளை எனத் திருவிதாங்கூர் உருவாக்கத்தின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் தமிழர்களின் ராணுவ மற்றும் நிர்வாகத் திறமை முதுகெலும்பாக இருந்தது.
3. மொழியியல் இறையாண்மை (Linguistic Sovereignty): சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் "வட்டெழுத்து மற்றும் தமிழ் கலந்த இடைக்கால மலையாளத்தைப்" பயன்படுத்தியது மற்றும் தமிழ் கையெழுத்திட்டது அந்தச் சமஸ்தானத்தின் ஆழமான பண்பாட்டு வேர்களைப் பறைசாற்றுகிறது. மேலும், புகையிலை ஏகபோக வர்த்தகம் மூலம் கிடைத்த லாபத்தைக் கொண்டு பொதுக் கல்வித் திட்டங்களை உருவாக்கியது, அந்த அரசின் தொலைநோக்குப் பார்வையை விளக்குகிறது.
திருவிதாங்கூரின் வரலாறு என்பது தமிழகத்தோடு பிரிக்க முடியாத இரத்த உறவையும், மொழிப் பிணைப்பையும் கொண்ட ஒரு உன்னதமான வரலாற்றுப் பதிவாகும்.
2 weeks ago | [YT] | 8
View 0 replies
sinnakuddy thasan
யாழ் நூலக எரிப்பு: சாம்பலில் இருந்து எழும் அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகள்
1. அறிமுகம்
ஒரு சமூகத்தின் ஆன்மா அதன் அறிவுப் பகிர்விலும், பண்பாட்டு அடையாளங்களிலும் உறைகிறது. அந்த ஆன்மாவின் இதயத் துடிப்பாக விளங்கும் ஒரு நூலகம் எரிக்கப்படுவது என்பது வெறும் கட்டிடத்தின் அழிவல்ல; அது ஒரு இனத்தின் வேர்களைக் கிள்ளி எறியும் முயற்சியாகும். 1981 ஜூன் 1-ஆம் தேதி நிகழ்ந்த யாழ் பொது நூலக எரிப்புச் சம்பவம், ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றில் ஒரு ஆறாத வடுவாக இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது.
பிரிட்டிஷ் தமிழர் பேரவையின் (BTF) ஆவணங்கள் சுட்டிக்காட்டுவது போல, தத்துவஞானி ஜார்ஜ் சந்தயானா (George Santayana) கூறிய புகழ்பெற்ற மேற்கோள் இங்கு மிகப்பொருத்தமானது:
"உங்கள் எதிர்காலத்தை அறிய, உங்கள் கடந்த காலத்தை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும்."
பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி குறிப்பிட்டது போல, ஈழத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றிலும், போராட்ட வரலாற்றிலும் 1981-ஆம் ஆண்டு என்பது ஒரு தெளிவான ‘பிரி கோடாக’ (Dividing line) அமைந்தது. இந்தத் துயரம் ஒரு சமூகத்தின் அறிவுத் தாகத்தை அடக்க முயன்ற அடக்குமுறைக்கு எதிராக, ஒரு ஒட்டுமொத்த இனத்தையே அணிதிரளச் செய்த பெரும் காரணியாக மாறியது.
2. ஈடுசெய்ய முடியாத அறிவுச் சொத்துக்கள்: பண்பாட்டு வேர்களைக் கருகச் செய்த நெருப்பு
யாழ் நூலகம் என்பது வெறும் புத்தகங்களின் தொகுப்பல்ல; அது உலகெங்கிலும் உள்ள ஆய்வாளர்களால் மதிக்கப்பட்ட ஒரு அறிவுக்கருவூலம். இதில் 97,000-க்கும் மேற்பட்ட விலைமதிப்பற்ற நூல்கள் மற்றும் சுமார் 150 ஆண்டுகள் பழமையான அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள் இருந்தன. இது தெற்காசியாவிலேயே மிகச்சிறந்த (Finest) நூலகங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது.
1933-இல் ஒரு சிறிய அறையில் தொடங்கப்பட்டு, அறிஞர்களின் பெரும் உழைப்பால் வளர்ந்த இந்த நூலகத்தில், வேறு எங்கும் கிடைக்காத வரலாற்று ஆவணங்களும், அரிய செய்தித்தாட்களும் பாதுகாக்கப்பட்டன.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு: இந்த அழிவு என்பது காகிதங்களின் எரிப்பல்ல, மாறாக ஒரு இனத்தின் ஒட்டுமொத்த அறிவுப் பாரம்பரியத்தையும் (Intellectual resources) வேரறுக்கும் திட்டமிட்ட முயற்சியாகும். கல்வி மற்றும் அறிவின் மூலம் உயர்ந்து நின்ற ஒரு சமூகத்தின் அடிப்படை ஆதாரத்தைச் சிதைப்பதன் மூலம், அவர்களின் எதிர்கால அபிலாஷைகளைத் தகர்ப்பதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது
.
3. இது தற்செயலானது அல்ல, ஒரு திட்டமிட்ட 'பண்பாட்டு இனப்படுகொலை'
இந்தக் கொடூரச் சம்பவம் தற்செயலாக நடந்த ஒன்றல்ல. அப்போதைய இலங்கை அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்களான காமினி திஸாநாயக்க மற்றும் சிறில் மெத்தியூ ஆகியோர் யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கியிருந்த போதே இது அரங்கேற்றப்பட்டது. மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைத் தேர்தல் பணிக்காக தெற்கிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்ட குண்டர்கள் மற்றும் காவல்துறையினர், நூலகத்திற்கு எதிரே இருந்த துரையப்பா விளையாட்டரங்கில் தங்கியிருந்தனர்.
ஜூன் 1-ஆம் தேதி இரவு சுமார் 10 மணியளவில் தீப்பற்றிய தகவல் கிடைத்ததும், அப்போதைய மாநகர ஆணையாளர் திரு. C.V.K. சிவஞானம் விரைந்து செல்ல முயன்றபோது, காவல்துறையினரால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு அச்சுறுத்தப்பட்டார். நூலகம் மட்டுமன்றி, ஈழநாடு பத்திரிகை அலுவலகம், யாழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் இல்லம் மற்றும் சந்தைப்பகுதி எனத் தமிழர்களின் அடையாளங்கள் அனைத்தும் சூறையாடப்பட்டன.
புகழ்பெற்ற நூலகவியலாளர் H.A.I. குணதிலக, அருட்தந்தை பால் காஸ்பர்ஸ் (Fr. Paul Caspersz) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இதனைப் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:
"யாழ் நூலக எரிப்பு என்பது திட்டமிட்ட மற்றும் கொடூரமான ஒரு 'பண்பாட்டுச் சாம்பலாக்கல்' (Cultural Incineration) ஆகும். இது சமூக வெறியின் மிருகத்தனமான சான்றாகும்."
4. அதிர்ச்சியில் உறைந்த ஆன்மா - அருட்தந்தை டேவிட்டின் மரணம்
கல்விக்கும் அறிவுக்கும் ஒரு சமூகம் கொடுத்த உன்னத மதிப்பை அருட்தந்தை எச்.எஸ். டேவிட் (Fr. H.S. David) அவர்களின் மரணம் உலகுக்குப் பறைசாற்றியது. பல மொழிகளில் புலமை பெற்ற அறிஞரான அவர், தான் நேசித்த பல்லாயிரம் அரிய நூல்களும், ஓலைச்சுவடிகளும் தன் கண்முன்னே எரிந்து சாம்பலாவதைக் கண்ட அதிர்ச்சியில், இதயத் துடிப்பு நின்று உயிர்நீத்தார்.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
ஒரு கட்டிடம் எரிவதைக் கண்டு ஒரு மனிதன் தன் உயிரையே விடுவது என்பது, அந்த நூலகம் அந்தச் சமூகத்தோடு எவ்வளவு ஆழமான உணர்வுப் பிணைப்பைக் கொண்டிருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு இனத்தின் அடையாளத்தைச் சிதைக்கும்போது ஏற்படும் வலி, மரணத்தை விடவும் கொடியது என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
5. 'நினைவழிப்பு' அரசியல் மற்றும் 'கட்டமைப்பு சார் இனப்படுகொலை'
எரிக்கப்பட்ட நூலகக் கட்டிடத்தைச் சிதைந்த நிலையிலேயே ஒரு நினைவுச் சின்னமாகப் பேண வேண்டும் என்று தமிழ் மக்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் விரும்பினர். 1994-95 பேச்சுவார்த்தைகளின் போது, பழைய நூலகத்தை நினைவிடமாக வைத்துவிட்டு, அதற்கு அருகிலேயே புதிய நூலகத்தைக் கட்டுவதற்கு அரசாங்கத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே ஒரு உடன்பாடு எட்டப்பட்டது.
இருப்பினும், 1996-இல் யாழ்ப்பாணத்தை ராணுவம் கைப்பற்றிய பிறகு, அந்த உடன்பாட்டை மீறி, பழைய வடுக்களை மறைக்கும் நோக்கில் அரசாங்கம் கட்டிடத்தைப் புதுப்பித்து 'வெள்ளையடித்தது'. இது வரலாற்றைச் சிதைக்கும் ஒரு 'நினைவழிப்பு' (Memory Erasure) அரசியலாகும்.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
இதனைப் பிரிட்டிஷ் தமிழர் பேரவை "கட்டமைப்பு சார் இனப்படுகொலை" (Structural Genocide) என்று வரையறுக்கிறது. உண்மையான நீதி என்பது கட்டிடத்தைச் சீரமைப்பதில் இல்லை, மாறாக நடந்த குற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்குப் பொறுப்புக்கூறுவதிலேயே இருக்கிறது. காயங்களை மறைப்பதன் மூலம் குற்றத்தின் சுவடுகளை அழிப்பதே அரசின் நோக்கமாக இருந்தது.
6. வரலாற்றை நெருப்பால் அழிக்க முடியாது:
நீதிக்கான நீண்ட பயணம்
அலெக்சாண்ட்ரியா நூலகம் முதல் ஹிட்லரின் ஜெர்மனி வரை அறிவை நெருப்பால் அழிக்க முயன்றவர்கள் எவரும் வெற்றி பெற்றதில்லை. யாழ் நூலக எரிப்புச் சம்பவம் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய ஊக்கியாக (Catalyst) மாறி, சர்வதேச அளவில் ஈழத் தமிழர்களின் அவலத்தை உரக்கச் சொன்னது.
இன்று, UNHRC தீர்மானங்கள் (46/1 மற்றும் 52/1) மற்றும் இலங்கை பொறுப்புக்கூறல் திட்டத்தின் (SLAP) கீழ், 1948 முதல் நடந்த குற்றங்களுக்கான ஆதாரங்கள் திரட்டப்படுகின்றன. இதில் யாழ் நூலக எரிப்பு ஒரு முக்கிய அங்கமாக உள்ளது.
ஆய்வு/பிரதிபலிப்பு:
அடக்குமுறையாளர்கள் புத்தகங்களை எரிக்கலாம், ஆனால் அவை விதைக்கும் சிந்தனைகளை நெருப்பால் பொசுக்க முடியாது. அந்தச் சாம்பலிலிருந்து புதிய விழிப்புணர்வும் எழுச்சியும் பிறப்பது உறுதி.
யாழ் நூலக எரிப்பின் ஆண்டு நினைவேந்தல் சூழலில், இழந்த அரிய ஆவணங்களை நாம் மீளப் பெற முடியாவிட்டாலும், அந்த வரலாற்று உண்மைகளை ஆவணப்படுத்துவதும் நீதிக்காகக் குரல் கொடுப்பதும் நமது கடமையாகும்.
சிந்தனைக்கு: ஒரு சமூகத்தின் அடையாளத்தை அதன் புத்தகங்களை எரிப்பதன் மூலம் அழித்துவிட முடியுமா? அல்லது அந்தச் சாம்பல் அந்த இனத்தின் போராட்ட உணர்வை மேலும் வலுப்படுத்துமா?
3 weeks ago | [YT] | 7
View 0 replies
Load more