lifedrops
LIFE DROPS — This isn’t just a channel; it’s a source of real-life wisdom.
We share practical tips on money, finance, relationships, health, love, and intimacy — everything essential for a meaningful life.
Don’t ignore these important aspects of living.
Focus on all of them, because true growth comes from balance.
TAMIL:-
LIFE DROPS — இது ஒரு சாதாரண channel அல்ல; இது வாழ்க்கையை புரிந்து வாழ கற்றுத்தரும் இடம்.
இங்கு நீங்கள் பணம், நிதி, உறவு, ஆரோக்கியம், அன்பு, நெருக்கம் போன்ற வாழ்க்கையின் முக்கிய அம்சங்கள் பற்றிய ஆலோசனைகள் பெறுவீர்கள்.
இந்த விஷயங்களை புறக்கணிக்காதீங்க — எல்லாவற்றிலும் கவனம் செலுத்துங்கள்.
ஏனென்றால் உண்மையான வளர்ச்சி சமநிலையிலும் விழிப்புணர்விலும் தான் இருக்கிறது. 🌿
lifedrops
🎯 "உங்கள் தங்கையை கடத்தினால்?" – IAS தேர்வில் பகீர் கேள்விகளும் அதிரடி பதில்களும்! 💡
😱 "நான் உங்கள் தங்கையை அழைத்துக்கொண்டு ஓடிவிட்டால், நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?" – இப்படி ஒரு பகீர் கேள்வி IAS நேர்முகத் தேர்வில் கேட்கப்பட்டால், உங்கள் பதில் என்னவாக இருக்கும்? IAS தேர்வில் வெற்றி பெற, சிறப்பாகப் படித்தால் மட்டும் போதாது. சில சாதுரியமான விஷயங்களும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். 'திங் அவுட் ஆப் பாக்ஸ்' (Out of the Box) வகையைச் சேர்ந்த இந்தக் கேள்விகள், உங்கள் புத்திசாலித்தனத்தையும், குளிர்ச்சியான மனநிலையையும் சோதிக்கும். ❄️
💖 கேள்வி 1: "நான் உங்கள் தங்கையை அழைத்துக்கொண்டு ஓடிவிட்டால் என்ன செய்வீர்கள்?" இதற்கு ஒரு மாணவர் கொடுத்த பதில்: "என் தங்கைக்கு உங்களை விடச் சிறந்த வாழ்க்கைத் துணை வேறு யாராக இருக்க முடியும்?" – அதிரடி இல்லையா? 🤯 கேள்வி 2: ஒரு முட்டை மேலிருந்து கான்கிரீட் தரையில் போடப்படுகிறது, ஆனால் உடையவில்லை. ஏன்? பதில்: "கான்கிரீட் தரை முட்டையை விடப் பலமாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது." (முட்டை உடைய வேண்டும் என்று யார் சொன்னது? 😄)
🥚 கேள்வி 3: பாதி ஆப்பிள் போல் இருப்பது எது? பதில்: "இன்னொரு பாதி!" – எளிமையான தர்க்கம். ➕ கேள்வி 4: 5+5+5=550 (ஒரே ஒரு நேர்க்கோடு மட்டும் போட்டுக்கொள்ளலாம், ஆனால் விடை 550 வர வேண்டும்). பதில்: முதல் + குறியீட்டில் சாய்வாக ஒரு கோடு போட்டால், அது '4' ஆக மாறும். அப்போது 545 + 5 = 550! 🎯
கேள்வி 5: ராமன் தன்னுடைய முதல் தீபாவளியை எங்கு கொண்டாடினார்? ராமாயணத்தில் தீபாவளி வருகிறதா? இல்லை! நரகாசுரனைக் கொன்றது கிருஷ்ணன். ராமர் கிருஷ்ணருக்கு முந்தைய அவதாரம். அதனால் ராமரின் காலத்தில் தீபாவளியே இல்லை! எனவே பதில்: "எங்கும் இல்லை."
கேள்வி 6: 'ஏழு' என்பது இரட்டைப்படை எண் (Even Number) ஆகுமா? பதில்: ஆம்! "Seven" – இதிலிருந்து 'S' ஐ நீக்கினால், "even" கிடைக்கும்! 🔤
📅 கேள்வி 7: பெயர்களின்றி, மூன்று தொடர் நாட்களை எப்படிச் சுட்டிக்காட்டுவீர்கள்? (புதன், வெள்ளி, ஞாயிறு வரக்கூடாது). பதில்: "நேற்று, இன்று, நாளை."
📖 கேள்வி 8: 1918 ஆம் ஆண்டில் முடிவு என்ன? பதில்: "1918 ஆம் ஆண்டின் முடிவு = 1919 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கம்!" 😴
கேள்வி 9: ஒரு மனிதன் 8 நாட்கள் தூங்காமல் வேலை செய்ய முடியுமா? பதில்: "முடியும் – இரவில் தூங்கிக்கொள்ளலாம்!" (8 நாட்கள் என்றால், ஒரே தொடர்ச்சியாக 192 மணி நேரம் அல்ல; இரவுகளில் தூங்கலாம்.) 🌙
🔫 கேள்வி 10: உங்களை நோக்கி ஒருவர் துப்பாக்கிக் காட்டுகிறார். என்ன செய்வீர்கள்? பதில்: "அந்தத் துப்பாக்கியைப் பார்ப்பேன். பிடிச்சிருந்தால் வாங்குவேன். இல்லையென்றால், 'சாரி, எனக்கு விருப்பமில்லை' என்று சொல்லிவிடுவேன்!" – இதுவே 'திங் அவுட் ஆப் பாக்ஸ்' சிந்தனைக்கு உதாரணம். 💥
✨ இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் பொதுவான ஒரு விஷயம் – 'நூல் அறிவு' மட்டும் போதாது, 'நுண் அறிவு' வேண்டும். ஊக்கம் என்பது உள்மனதின் உந்துதல். ஊக்கம் இல்லாத வாழ்வில் சாதனைகளும் இல்லை, சரித்திரமும் இல்லை.
எனவே, எப்போதும் நல்ல நூல்களைத் தேடிப் படியுங்கள். உங்கள் சிந்தனையை விரிவுபடுத்துங்கள். அப்போதுதான், எந்தக் கேள்விக்கும் 'பகீர்' கொள்ளாமல், 'பகீர்' பதில் சொல்ல முடியும்! 📚🚀🙏
8 hours ago | [YT] | 29
View 2 replies
lifedrops
அந்தரத்தில் நாற்காலி: ஆசிரியரின் அதிரடி பரீட்சை! 📝
🏫 பரீட்சையில் மாணவர்களுக்கு என்னென்ன கேள்விகள் கேட்கலாம் என்று இரவெல்லாம் கண் முழித்து, கேள்விகளைத் தயாரித்த சந்தோஷத்தோடு வகுப்பறைக்குள் நுழைந்த கணித ஆசிரியருக்கு பகீர் என்று இருந்தது.
அவர் அமர வேண்டிய நாற்காலி அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. சீலிங்கில் இருந்த ஃபேன் மாட்டும் வளையத்தில் ஒரு கயிற்றால் அந்த நாற்காலியைக் கட்டி, மாணவர்கள் தொங்கவிட்டிருந்தார்கள். 😨
யார் தொங்கவிட்டிருப்பார்கள் எனக் கண்களில் கேள்விக் குறியுடன் மாணவர்களை நோட்டமிட்டார் ஆசிரியர். ஆனால், மாணவர்களின் முகத்தில் எந்தச் சலனமும் தென்படவில்லை. அவர்கள் அமைதியாகவும், அசைவற்றும் அமர்ந்திருந்தனர். ஆசிரியருக்கு நன்றாகப் புரிந்துபோனது – எத்தனை முறை கேட்டாலும், எப்படிக் கேட்டாலும், இந்தச் செயலைச் செய்தது யார் என்று யாரும் சொல்லப்போவதில்லை என்பது. 🤐
😌 எனவே, ஆசிரியர் எதையும் கண்டுகொள்ளாதது போல் மாணவர்களிடம் அமைதியாகப் பேசினார்: "இப்போது நடக்கப்போகும் கணக்குப் பரீட்சை மிக முக்கியமான பரீட்சை. இந்தப் பரீட்சை வெறும் 15 நிமிடங்கள் மட்டுமே நடக்கும். வெறும் மூன்று கேள்விகள் மட்டும்தான் கேட்கப்போகிறேன். மொத்த மதிப்பெண் 100." 📏⏱️
📢 "இதில் நீங்கள் பாஸாகிவிட்டால், முழு ஆண்டுத் தேர்வில் கணக்கு எழுத வேண்டியதில்லை.
இதில் ஃபெயிலாகிவிட்டால், அடுத்த வகுப்பிற்குத் தேர்ச்சியாகி போக முடியாது. நீங்கள் இந்த வகுப்பையே மீண்டும் படிக்க வேண்டிவரும். அதனால் கவனமாகக் கேள்விகளுக்குப் பதில் தாருங்கள். போர்டில் கேள்விகளை எழுதிப் போடட்டுமா?" என்று கேட்டார். மாணவர்கள் உற்சாகமாக, "எழுதிப்போடுங்கள் சார்!" என்றனர். 🙋♂️🙋♀️
✍️ மாணவர்களை ஒருமுறை தீர்க்கமாகப் பார்த்துவிட்டு, போர்டில் கேள்விகளை எழுதினார் ஆசிரியர்.
முதல் கேள்வி: நாற்காலிக்கும் தரைக்கும் இடையிலான தூரத்தை சென்டிமீட்டரில் கணக்கிடுங்கள் (1 மதிப்பெண்).
📐 இரண்டாவது கேள்வி: நாற்காலியின் உச்சவரம்பு சாய்வின் கோணத்தைக் கணக்கிடுங்கள் (1 மதிப்பெண்).
⚙️ மூன்றாவது கேள்வி: நாற்காலியைக் கூரையில் தொங்கவிட்ட மாணவரின் பெயரையும், அவருக்கு உதவிய நண்பர்களின் பெயரையும் எழுதுங்கள் (98 மதிப்பெண்கள்)! 😱
😅 வகுப்பறையில் முன்னிரவு வரை பரபரப்பும், கலவரமும், ஆர்ப்பாட்டமும் இருந்தது. மாணவர்கள் திட்டமிட்டு, யார் என்ன பேசுவது என்று கூட முடிவு செய்திருந்தனர். மூன்றாவது கேள்வியைப் படித்ததும், அவர்களின் முகங்கள் மாறின.
சிலர் மிரண்டனர், சிலர் குழம்பினர், சிலர் வெட்கித் தலைகுனிந்தனர். ஆனால் ஆசிரியர் அமைதியாக, தனது கையில் உள்ள பேனாவால் மேஜையைத் தட்டிக்கொண்டே, "சரி, நேரம் தொடங்கிவிட்டது. பதில் எழுதுங்கள்" என்றார்.
🕯️🎓 இறுதியில், அந்த வகுப்பில் யாரும் மூன்றாவது கேள்விக்குப் பதில் எழுதத் துணியவில்லை. ஆனால் அன்றைய பாடம், கணிதத்தைவிடப் பெரியதாக இருந்தது – "செய்வதற்கு முன், விளைவுகளை நினைத்துப்பார்!" என்ற பாடம். 📖💡
1 day ago | [YT] | 53
View 0 replies
lifedrops
🤔 திருமணம் செய்யாமல் தனிமையில் வாழ்வது – ஆண்களுக்குக் கொடுமையாக இருக்குமா, பெண்களுக்குக் கொடுமையாக இருக்குமா? இது ஒரு சிக்கலான கேள்வி.
சமுதாயத்தின் கண்கள் இரு பாலரையும் வெவ்வேறு கோணங்களில் பார்க்கின்றன. திருமணமாகாத - தனிமையில் வாழும் ஆண்களைப் பார்க்கும்போது, "அனாதையாக இருக்கிறார்" என்பது போலத் தோன்றுகிறது. அதேசமயம், திருமணமாகாத - தனிமையில் வாழும் பெண்களைப் பார்க்கும்போதோ, "ஆதரவற்று இருக்கிறார்" என்பது போலத் தெரிகிறது. 👀
😐 முன்னதில் (ஆண்களிடம்) ஓரளவு இளக்காரமும், புறக்கணிப்பும் இருக்கும். பின்னதில் (பெண்களிடம்) நல்லவர்களுக்குப் பரிதாப உணர்ச்சியும், நல்லவர் அல்லாதவர்களுக்கோ "வலையை விரித்துப் பார்ப்போமா?" என்ற எண்ணமும் இருக்கும். இது ஒரு வகை சமுதாயக் கேடு. இரண்டுமே ஆரோக்கியமான அணுகுமுறைகள் அல்ல. ஒருவரின் திருமண நிலை, அவரது மதிப்பைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோலாக இருக்கக் கூடாது. 🚫
😌 ஆண், பெண் இரு பாலருக்குமே முதுமை தொற்றி இயலாமை பற்றிக்கொள்ளும்போது, தனக்கென்று ஒரு துணை என்றும், ஆறுதலுக்கு ஒரு ஜீவன் என்றும் அருகில் ஒருவர் இருந்தால் வாழ்க்கை இன்னும் எத்தனை சிறப்பாக இருந்திருக்கும் என்ற சிந்தனை அடிக்கடி மனதில் வரும். அது கொஞ்சம் அழுத்தமாகவும் பாரமாகவும் இருக்கத்தான் செய்யும்.
இது வாழ்க்கையின் எதார்த்தம். துணை என்பது ஆதரவு மட்டுமல்ல, பகிர்வுக்கான ஒரு களமும் கூட. 💑👵👴
வாழ்க்கையின் ஓட்டத்தில், திருமணமாகாத பெண்கள் பொதுவாக அண்ணன், தம்பி, சுற்றம் என்று யாரிடமாவது அடைக்கலமாகி, அவர்களுக்கு இலவசமாக உழைத்துக் கொடுத்து, தனக்கு உண்டாகும் மனக்கஷ்டத்தைத் தனக்குள்ளேயே புதைத்து அல்லது மூடி மறைத்து, எப்படியோ ஏனோதானோ என்று காலத்தைத் தள்ளிவிடுவார்கள். அவர்களின் தியாகமும் பொறுமையும் பெரும்பாலும் அங்கீகரிக்கப்படாமல் போகும். 😔
ஆனால், திருமணமாகாத ஆண்களின் நிலையோ அப்படி அல்ல. அவர்கள் எவ்வளவுதான் ஆத்மார்த்தமாக அண்ணன், தம்பி, சுற்றம் என்று தாங்களாகவே ஒட்டிக்கொள்ள நினைத்தாலும், உறவினர்கள் அவர்களை ஒரு பொருட்டாக மதிக்கத் தகாதவர்களாகவே நினைத்துக்கொள்வார்கள்.
வெளிப்படையாகச் சொல்வதானால் – "ஓசி சோறு, வீணாபோன தண்டம், காயலான் கடைச் சரக்கு, ஓடாத பழைய கடிகாரம்" என்பதைப் போல! ⏰🥘 அவர்களுக்குக் குடும்பத்தில் ஒரு கண்ணியமான இடமோ, மதிப்போ கிடைப்பது அரிது. 💔
😢 மேலும், ஒரு விஷயம் கவனிக்கத்தக்கது – திருமணமாகாத பெண்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் உறவினர்களின் வீடுகளில் "உதவியாளராக" இருந்தாலும், ஓரளவுக்காவது அவர்களுக்கு உணவும், தங்குமிடமும், பாதுகாப்பும் கிடைக்கின்றன. ஆனால் திருமணமாகாத ஆண்களோ, பெரும்பாலும் முற்றிலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, சமையல், சுகாதாரம், உடல்நலக் கவனிப்பு எல்லாவற்றிலும் சிரமப்படுகிறார்கள்.
அவர்கள் யாரிடமும் சுமக்க விரும்புவதில்லை, யாரும் அவர்களைச் சுமக்கவும் முன்வருவதில்லை. 🏠🚶♂️
💡 இறுதியாக, திருமணம் செய்யாமல் தனிமையில் வாழும் பெண்களை விட, ஆண்களுக்குக் கொஞ்சம் கூடுதலான கொடுமையாகவே இது இருக்கிறது என்று சொல்லலாம். ஆனால், உண்மையான தீர்வு எது?
ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு முழுமையான ஆத்மா. திருமணமோ, தனிமையோ ஒருவரின் மதிப்பைக் குறைக்க முடியாது. நாம் சமுதாயமாக, திருமண நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் மரியாதையும், அன்பும், ஏற்றுக்கொள்ளுதலும் கொடுக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் இந்த "இளக்காரமும், பரிதாபமும், பொருட்படுத்தாமையும்" மறையும். 🙏❤️🤝
2 days ago | [YT] | 132
View 8 replies
lifedrops
கழிவும் ஞானமும்: சிறுமியிடம் தோற்ற தத்துவமேதை
ஒரு விமானத்தில், தன் அறிவுக்கூர்மையைக் காட்ட விரும்பிய ஒரு தத்துவமேதை, தன்னருகே அமர்ந்திருந்த
சிறுமியிடம் கேட்டார்:
"உன்னிடம் சில கேள்விகள் கேட்கலாமா?" படித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகத்தை மூடி வைத்துவிட்டு, "என்ன மாதிரி கேள்விகள்?" என்றாள் சிறுமி. "கடவுள் பற்றியது!" என்றார் அவர். ஆனால், கடவுள், நரகம், சொர்க்கம், புண்ணியம், பாவம் எதுவும் கிடையாது; உடலோடு இருக்கும் வரைதான் உயிர்; இறந்த பிறகு என்ன தெரியுமா? என்று கேட்டார்.
அந்தச் சிறுமி சற்று யோசித்துவிட்டு, "நானும் சில கேள்விகள் கேட்கட்டுமா?" என்றாள். தத்துவமேதை "ஓ எஸ், தாராளமாகக் கேட்கலாம்" என்றார். சிறுமி கேட்டாள்: "ஒரே மாதிரிப் புல்லைத்தான் பசு, மான், குதிரை மூன்றுமே உணவாக எடுத்துக்கொள்கிறது. ஆனால் வெளிவரும் கழிவு ஏன் வெவ்வேறாக இருக்கிறது?
பசுவிற்குச் சாணமாகவும், மானுக்குச் சிறு உருண்டையாகவும், குதிரைக்குக் கட்டிக் கட்டியாகவும் வெளிவருகிறது. ஏன் அப்படி?"
தத்துவமேதை இப்படிப்பட்ட கேள்வியை எதிர்பார்க்கவில்லை. அவர் திகைத்துவிட்டார். "தெரியவில்லையே" என்று
ஒப்புக்கொண்டார்.
உடனே சிறுமி சொன்னாள்: "கடவுளின் படைப்பில் நிகழும் மிகச் சாதாரண விஷயமான உணவுக் கழிவு பற்றிய ஞானமே நம்மிடம் இல்லாத போது, பின் ஏன் நீங்கள் கடவுள், சொர்க்கம், நரகம் பற்றியும், இறப்புக்குப் பின் என்ன என்பது பற்றியும் பேசுகிறீர்கள்?"
சிறுமியின் புத்திசாலித்தனமான இந்தக் கேள்வியால், தத்துவமேதையின் தலை தொங்கிப்போனது.
வாயடைத்துப் போனார். தான் கர்வத்துடன் கேட்ட கேள்விகள், ஒரு சிறுமியின் எளிமையான ஆனால் ஆழமான கேள்வியின் முன் பொட்டலமாகிப் போயின. அவரது அகங்காரம் சுக்குநூறாகியது. உலகில் நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை எவ்வளவோ இருக்க, நாம் சிலவற்றை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு பெருமைப் பட்டுக்கொள்கிறோம்.
நம்மில் பலரும் இப்படித்தான். தனக்கு எல்லாம் தெரியும் எனும் அகங்காரத்தோடு, மற்றவர்களை மட்டம் தட்ட முயல்கிறோம். ஆனால் உண்மையான ஞானி தனக்கு எதுவும் தெரியாது எனும் பண்புடன் இருப்பான். முன்னோர்கள் சொன்னார்கள்: "நிறைகுடம் ததும்பாது; குறைகுடம் கூத்தாடும்." அதாவது, முழுக் குடம் நிறைந்திருந்தால் அது அசையாது; காலிக் குடம்தான் அதிகமாகச் சத்தம் போடும்.
எவரையும் குறைவாக மதிப்பிடக் கூடாது. தலைக்கனமும் கூடாது. "கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு" என்பார்கள். சிறுமியின் கேள்வி, ஒரு எளிய உண்மையை நமக்குப் புரிய வைக்கிறது – நாம் அறிந்தது மிகவும் குறைவு, அறியாததோ
மலைபோல் உயர்ந்தது. அந்தப் பணிவு இருந்தால்தான் உண்மையான ஞானம் வரும். அதனால்தான், அடுத்த முறை யாரையாவது சிறியவர் என்று நினைத்தால், இந்தச் சிறுமியின் கேள்வியை நினைவுகூருங்கள். ஏனெனில், ஞானத்திற்கு வயதும்
வடிவமும் தடையல்ல.
5 days ago | [YT] | 84
View 1 reply
lifedrops
தனியாகப் பேசும் கீழ்வீட்டுக்காரர்: ஹவுஸ் ஓனரின் பரிதாபப் பயணம்..
"சார்… சார்… அங்க பாருங்க… அந்தக் கீழ் வீட்டுக்காரர் ரொம்ப நேரமா வீட்டு வாசலுக்கு வெளிய உக்கார்ந்துட்டுத் தனியா பேசிட்டிருக்காரு… எனக்கென்னமோ பயமா இருக்கு சார்!" என்று மேல் போர்ஷன் அம்மா படபடப்புடன் ஹவுஸ் ஓனர் யோகேஷ்வரனிடம் புகார் சொல்ல, அவரும் பார்க்கப் பார்க்க அந்தக் காட்சி பயமாகவும் பரிதாபமாகவும்தான் இருந்தது.
கீழ்ப் போர்ஷனில் கணவன்-மனைவிக்குள் என்ன சண்டையோ? என்ன எழவோ தெரியவில்லை.
இருந்தாலும், அடுத்த வீட்டு விஷயத்தில் ஹவுஸ் ஓனராக இருந்தாலும் அளவை மீறித் தலையிடுவது தப்பாச்சே என்று யோசித்தார் யோகேஷ்வரன். ஆனால் மறுபுறம், நாளைக்கு ஏதாவது பெரும் பிரச்சனையாகி, போலீஸ் கேஸ் வந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? மனம் ஊசலாடியது. கடைசியில், "சரி, போய்த்தான் பார்ப்போமே. என்னவென்று விசாரிப்போமே" என்று முடிவுக்கு வந்தார்.
சட்டையை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டு, மெல்ல மெல்ல கீழே நெருங்கினார். ஒரு சண்டை சச்சரவு என்றால், கூடமாட ஒத்தாசைக்கு யாராவது வேண்டாமோ என்று யோசித்தார். பயத்தில் உடல் வெடவெடத்தாலும், உள்ளமோ "நீ ஆம்பள சிங்கம்டா" என்று உறுமியது. தனியாகவே போனார். ஒருவேளை அந்தக் கீழ்வீட்டுக்காரர் கையில் ஏதாவது ஆயுதம் வைத்திருந்தால்? மனம் ஓடியது.
நெருங்கிப்போய் கீழ்ப் போர்ஷன் காரரைப் பார்த்தார். அதிர்ச்சியும் நிம்மதியும் ஒருசேரப் பிறந்தது. அவர் வெறுமனே தனியாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கவில்லை – வீட்டு வாசல் படியருகே ஃபைபர் கேபிள் போவதால் நெட்வொர்க் கிளியராகக் கிடைக்கும் இடத்தில் உட்கார்ந்து, ஊருக்குப் போயிருந்த தன் மனைவியுடன் வாட்ஸ்ஆப்பில் வீடியோ காலில் விஸ்தாரமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.
தூரத்துப் பார்வைக்கு, சொல்லாமலே படத்தில் நாக்கை அறுத்துக்கொண்டு நாயகன் பேசுவது போல் தென்பட்டாலும், உண்மையில் அது ஒரு இனிய உரையாடலாக இருந்தது. ஒரு பிரணயம், பிரளயத்தை உண்டுபண்ணிவிட்டு அங்கே நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தது. யோகேஷ்வரன் அதை உணர்ந்துகொண்டவர், அமைதியாகத் திரும்பிப் போய்விட்டார்.
மேலே வந்ததும், மேல் போர்ஷன் அம்மாவிடம் சொன்னார்: "ஒண்ணும் பயமில்லைமா. அவர் தன் மனைவியோட வீடியோ காலில் பேசிட்டிருந்தார். அதான் தனியா பேசுவதுபோலத் தெரிஞ்சுது." மேல் போர்ஷன் அம்மா சற்று வெட்கத்துடன் தலையைக் குனிந்துகொண்டார்.
இந்தச் சிறு சம்பவம் ஒரு பெரிய உண்மையைச் சொல்லும். பார்ப்பதற்கு பயமாகவும் பரிதாபமாகவும் இருக்கும் பல விஷயங்கள், நாம் உற்றுப் பார்க்கும் போது சாதாரணமாக மாறிவிடும். அயலார் விஷயத்தில் உடனடியாகத் தீர்ப்புக் கொடுப்பதைவிட, சற்றுப் பொறுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பது நல்லது.
இல்லையென்றால், நம் கற்பனையே நம்மைப் பெரிய பயங்களுக்கு உள்ளாக்கிவிடும். தனிமைதான் இன்றைய உலகின் பெரிய பிரச்சனை. ஆனால் இங்கே, தொழில்நுட்பம் ஒரு பாலமாக இருந்து, தூரத்தில் இருந்தாலும் காதலைக் காப்பாற்றியது. அது ஒரு ஆறுதலான முடிவு.
6 days ago | [YT] | 72
View 3 replies
lifedrops
கழுதை, நாய், குரங்கு: மனித வாழ்க்கையின் நான்கு பருவங்கள்
கடவுள் ஒருநாள் கழுதையைப் படைத்து, "நீ காலை முதல் மாலை வரை உழைக்க வேண்டும்.
சுமைகள் சுமக்க வேண்டும். புல் மட்டுமே சாப்பிட வேண்டும். 50 வருடங்கள் வாழ்வாய்" என்றார். அதற்குக் கழுதை, "50 வருடம் மிக அதிகம். 20 வருடம் போதும்" என்றது. கடவுள் கழுதையின் ஆசையை நிறைவேற்றினார். அடுத்து நாயைப் படைத்து, "நீ மனிதனின் வீட்டுக் காவலன், அன்புத் தோழன்.
மனிதன் உண்ட பின் உனக்குக் கொடுப்பான். 30 வருடங்கள் வாழ்வாய்" என்றார். நாய், "30 வருடம் அதிகம். 15 வருடம் போதும்" என்றது. கடவுளும் அதற்கு இசைந்தார்.
பின்னர் கடவுள் குரங்கைப் படைத்து, "நீ மரத்துக்கு மரம் தாவ வேண்டும். வித்தைகள் காட்டி மற்றவர்களை மகிழ்விப்பாய். 20 வருடங்கள் வாழ்வாய்" என்றார். குரங்கு, "20 வருடம் அதிகம். 10 வருடம் போதும்" என்றது. கடவுள் குரங்கின் வேண்டுகோளையும் நிறைவேற்றினார். கடைசியாக மனிதனைப் படைத்து, "நீ ஆறறிவு ஜீவன். உலகத்தை ஆள்வாய். 20 வருடங்கள் மட்டுமே வாழ்வாய்" என்றார்.
அதற்கு மனிதன், "20 வருடம் மிகக் குறைவு. கழுதை வேண்டாம் என்ற 30 வருடங்களையும், நாய் வேண்டாம் என்ற 15 வருடங்களையும், குரங்கு வேண்டாம் என்ற 10 வருடங்களையும் எனக்குத் தாருங்கள்" என்றான். கடவுள் மனிதனின் ஆசையை நிறைவேற்றினார். அன்று முதல் மனிதனின் வாழ்க்கை நான்கு கட்டங்களாகப் பிரிந்தது. முதல் 20 வருடங்கள் – அவன் மனிதனாக, எந்தக் கவலையும் இன்றி ஜாலியாக வாழ்கிறான்.
பின்னர் திருமணம் ஆகிவிட்டால், அடுத்த 30 வருடங்களை அவன் கழுதைபோல் எல்லாச் சுமைகளையும் தாங்கி, அல்லும் பகலும் உழைக்கிறான். வீட்டுக் கடன், குழந்தைகளின் கல்வி, மருத்துவச் செலவுகள் – எதையும் அவனே சுமக்கிறான். சாப்பாடு நேரம் கூட ஒழுங்காக இருப்பதில்லை. இது கழுதையின் காலம். குழந்தைகள் வளர்ந்து திருமணமாகி, அவர்களுக்குக் குழந்தைகள் பிறந்தபிறகு, அடுத்த 15 வருடங்களுக்கு மனிதன் நாயாக மாறுகிறான்.
அந்தக் காலத்தில் அவன் வீட்டின் காவலனாகிறான் – பிள்ளைகளின் வீடுகளைப் பாதுகாக்கிறான், பேரக் குழந்தைகளைக் காக்கிறான். ஆனால் சாப்பிடுவதில் பங்கு – மிச்சமிருந்தால் அவனுக்கு, இல்லையேல் அவன் பட்டினி.
வீட்டில் அவனுக்குக் கொடுக்கும் மரியாதை குறையத் தொடங்குகிறது. இறுதியாக, வயதாகி ஓய்வு பெற்ற பிறகு, கடைசி 10 வருடங்களை அவன் குரங்குபோல் வாழ்கிறான். மகன் வீட்டிலிருந்து மகள் வீட்டுக்கும், மகள் வீட்டிலிருந்து மகன் வீட்டுக்கும் தாவித் தாவி, பேரக் குழந்தைகளுக்கு வித்தைகள் காட்டி மகிழ்வித்து, மரணிக்கிறான்.
இந்தச் சிறுகதை நம்மில் பலரின் வாழ்க்கையின் கண்ணாடிப் பிடிப்பாக இருக்கிறது.
மனிதன் ஆசைப்பட்டுத் தானே வாங்கிக்கொண்ட கூடுதல் வருடங்கள்தான் அவனைக் கழுதையாகவும், நாயாகவும், குரங்காகவும் மாற்றுகின்றன. ஆனால், இதில் ஒரு முக்கியமான பாடம் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் மனிதன் ஏதோ ஒரு பொறுப்பைச் சுமக்கிறான் – குடும்பத்திற்காக, பிள்ளைகளுக்காக, பேரக்குழந்தைகளுக்காக. அந்தப் பொறுப்புகள்தான் அவனை அவனாக இயங்க வைக்கின்றன. அவற்றைச் சுமக்காமல் இருந்தால், 20 வருட மனித வாழ்க்கையில் அவன் எதையும் சாதித்திருக்க முடியாது.
இந்தக் கதை நமக்குச் சொல்லும் உண்மை என்னவென்றால், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் முழுமையாக வாழ வேண்டும். கழுதை காலத்தில் உழைப்பை உண்மையாகச் செய்ய வேண்டும். நாய் காலத்தில் பாதுகாப்பின் மதிப்பை அறிய வேண்டும். குரங்கு காலத்தில் மகிழ்ச்சியைப் பகிர வேண்டும். ஏனென்றால், இவை இல்லாமல் மனித வாழ்க்கை முழுமையடையாது.
மனிதர்களே, உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பருவத்திலும், அந்தப் பருவத்தின் அருமையை உணருங்கள். அப்போதுதான், "மனிதன்" என்று அழைக்கப்படும் இந்த 20 வருடங்கள் உங்களுக்குப் போதுமானதாக இருக்கும்.
1 week ago | [YT] | 188
View 4 replies
lifedrops
அறுபடாத நூல்: வாழ்க்கை பந்தத்தின்
இரகசியம்...
புதுமணத் தம்பதிகள் அவர்கள். ஆனால் கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக, அவர்களின் திருமணம் விவாகரத்து வரை போய் நின்றது. உறவினர்களும் நண்பர்களும் எவ்வளவோ சமாதானம் செய்தும், இருவரும் சமரசம் ஆக மறுத்தனர். ஒவ்வொரு நாளும் சண்டைகளும் வெறுப்பும் அதிகமாகிக் கொண்டே போயின. வீடு ஒரு போர்க்களமாக மாறியது.
ஒரு நாள், வயதான ஒரு உறவுக்காரப் பெரியவர் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தார். அவர்களைச் சமாதானம் செய்யும் முயற்சியில் இறங்கினார். ஆனால் தம்பதியர் அலட்சியமாகவே வரவேற்றுப் பேசினர். பிரச்சனை சிறிதும் தீரவில்லை. இறுதியாக, பெரியவர் ஒரு நிபந்தனையை முன்வைத்தார்: "நான் சொல்வதை நீங்கள் செய்துவிட்டால், அதற்குப் பிறகு உங்கள் விருப்பப்படி பிரிந்து செல்லலாம்" என்றார். தம்பதியர் உடனே ஒப்புக்கொண்டனர்.
பெரியவர் தன் பையில் இருந்து ஒரு பூ கட்டும் மெல்லிய நூலை எடுத்துக் காட்டினார். "இந்த நூலை நீங்கள் இழுத்து அறுக்க வேண்டும்" என்றார். தம்பதியரின் முகத்தில் அலட்சியப் புன்னகை முளைத்தது. 'இவ்வளவுதானா?' என்பது போல் இருந்தது அவர்களுக்கு. பெரியவர் அந்த நூலின் ஒரு முனையைத் தம்பதியரின் கையிலும், மறுமுனையைத் தன் கையிலும் வைத்துக்கொண்டு, "அறுக்கத் தொடங்குங்கள்" என்றார்.
தம்பதியர் நூலை இழுத்தார்கள். ஆனால் பெரியவர், அவர்கள் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் கூடவே சென்றார். அவர்கள் பலமாக இழுத்தால், அவர் தளர்வாகப் பிடித்தபடி முன்னே நகர்ந்தார். நூல் இறுகவே இறுகியது, ஆனால் அறுபடவே இல்லை. மெல்லிய அந்த நூலை உடைக்கத் தம்பதியரால் முடியவில்லை. அவர்கள் முயன்று முயன்று களைத்துப் போயினர்.
அப்போது பெரியவர் சொன்னார்: "இந்த மெல்லிய நூல்தான் வாழ்க்கை. விட்டுக் கொடுத்தால், வாழ்க்கைப் பந்தம் என்றென்றும் அறுபடாது. இழுத்துப் பிடித்தால், பட்டெனத் தெறித்துப் பயனில்லாமல் போய்விடும்." அவரது வார்த்தைகள் இருவரின் இதயத்தையும் தொட்டன.
உறவு என்பது போராடுவதல்ல, புரிந்துகொள்வது. விட்டுக்கொடுப்பது தோல்வியல்ல, அது வெற்றியின் தொடக்கம் என்பதை அந்தச் சிறு நூல் அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது.
படாரெனப் பெரியவரின் காலில் விழுந்தனர் அந்தத் தம்பதியர். "வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைப் புரிந்துகொண்டோம். எங்களை மீண்டும் இணைத்த உங்களுக்கு நன்றி" என்று கண்கலங்கக் கூறி வணங்கினர். அந்த நாளிலிருந்து அவர்களின் வாழ்க்கையே மாறியது. சண்டைகள் குறைந்தன, புரிதல் வளர்ந்தது. இன்று அந்தத் தம்பதிகள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கின்றனர்.
இந்தச் சிறுகதை நமக்குச் சொல்லும் பாடம் எளிமையானது ஆனால் ஆழமானது. எந்த உறவிலும் – கணவன்-மனைவி, பெற்றோர்-பிள்ளைகள், நண்பர்கள் – எப்போதும் ஒருவர் இழுக்க, மற்றவர் இழுக்கக் கூடாது.
ஒருவர் இழுத்தால், மற்றவர் கொஞ்சம் தளர வேண்டும். அப்படித்தான் உறவுகள் அறுபடாமல் காக்கப்படுகின்றன. வாழ்க்கை என்பது ஒரு மெல்லிய நூல். அதை அறுப்பது எளிது.
ஆனால் மீண்டும் கட்டுவது அரிது. எனவே, எப்போதும் விட்டுக்கொடுங்கள். அன்பை இழுக்காதீர்கள். அது உங்கள் கையில் உடையாமல், எப்போதும் பசுமையாக இருக்கும்.
1 week ago | [YT] | 112
View 1 reply
lifedrops
she need to know this...!
1 week ago | [YT] | 30
View 0 replies
lifedrops
அம்மா என்றழைத்த அஞ்சா நெஞ்சன்: சத்ரபதி சிவாஜியின் பெருமை
ஒரு போரில் சிவாஜியின் படைகள் ஒரு
சுல்தானைத் தோற்கடித்து, அவனது கோட்டையைக்
கைப்பற்றின.
வெற்றி பெற்றால் எதிரியின் ராணிகளைக் கவர்ந்து செல்வது அக்கால வழக்கம். அந்தச் சுல்தானின் மனைவி பேரழகி; அவளைச் சிவாஜிக்கு விருந்தாக்க வேண்டும் என நினைத்துப் படைத்தளபதிகள் அவளைப் பல்லக்கில் ஏற்றிக் கடுங்காவலுடன் சிவாஜியின் அரண்மனை வெளியே விட்டுச் சென்றனர்.
அன்றிரவு சிவாஜி பல்லக்கைக் கண்டதும், "யார் அது?" எனக் கேட்க, தளபதி விவரத்தைச் சொன்னான்.
சிவாஜி நேரே பல்லக்கருகே சென்று திரையை விலக்கிப் பார்த்தார். அச்சத்தில் மருண்ட விழிகளுடன் அவள் இருக்க, சிவாஜியோ
பணிவுடன் கூறினார்: "அம்மா, நீங்கள் மிகவும் பேரழகு. உங்கள் வயிற்றில் நான் பிறந்திருந்தால், நான் இன்னும் அழகாகப் பிறந்திருப்பேன்." அந்த வார்த்தைகள் கேட்டு தளபதி முதல் வீரர்கள் வரை வெட்கித் தலைகுனிந்தனர்.
சுல்தானின் மனைவி கையெடுத்துக் கும்பிட, அவள் கண்களுக்கு சிவாஜி ஒரு கடவுளாகத் தெரிந்தார்.
சிவாஜி தளபதியைக் கடுமையாகச் சினந்தார்: "பெண்கள் நம் பாரத நாட்டில் தெய்வம். பொன்னாசை, மண்ணாசையைவிடக் கொடியது பெண்ணாசை. மாபெரும் சாம்ராஜ்யங்களையே இது தரைமட்டமாக்கியிருக்கிறது. இனி இப்படி ஒரு இழிசெயலைக் கனவிலும் செய்யத் துணியாதீர்கள்.
முதல் வேலையாக இவளை விரும்பும் இடத்தில் பாதுகாப்பாக விட்டுவிட்டு வாருங்கள்" என்று கட்டளையிட்டார். இந்த நிகழ்வுதான் சிவாஜியின் பண்பாட்டு மேன்மைக்குச் சிறந்த உதாரணம்.
எந்தச் சூழ்நிலையிலும் குணம் மாறாது நல்லவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பது பாரதத்தின் பண்பட்ட கலாச்சாரம். மூன்று வகையான மக்கள் உண்டு: நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள், சந்தர்ப்பம் கிடைக்காமல் நல்லவர்களின் போர்வையில் வாழும் கெட்டவர்கள். சத்ரபதி சிவாஜி முதல் வகையைச் சேர்ந்தவர்.
அவரைப் பற்றி உலகப் பெரியவர்கள் கூறிய சிறப்புகள் ஏராளம். மொகலாயச் சக்கரவர்த்தி அவுரங்கசேப் அவரது மறைவின்போது, "இவ்வுலகின் அஞ்சா நெஞ்சன் உன்னிடம் வருகிறான். அவனுக்கு உன் சொர்க்கத்தின் வாசலைத் திறந்துவை" எனப் பிரார்த்தித்துள்ளார்.
ஷயிஸ்டகான் கூறினார்: "சிவாஜி என் விரல்களை மட்டும் நறுக்கவில்லை; என் கர்வத்தையும் நறுக்கி எறிந்துவிட்டார்." லார்ட் மவுண்ட்பேட்டன் சொன்னார்: "சிவாஜி இங்கிலாந்தில் பிறந்திருந்தால், நாங்கள் பூமியை மட்டுமல்ல, அண்ட சராசரத்தையும் ஆண்டிருப்போம்." பீஜப்பூர் சுல்தானின் பேகம் குமுறலுடன் கேட்டார்: "என் ராஜ்ஜியத்தில் சிவாஜியைத் தோற்கடிக்க ஓர் ஆள்கூட இல்லையா?" நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸிடம் ஹிட்லர் சொன்னார்: "உங்கள் தேசத்திலிருந்து
ஆங்கிலேயர்களை விரட்ட, ஹிட்லர் தேவையில்லை; சிவாஜியின் சரித்திரத்தைப் போதித்தாலே போதும்."
சிவாஜியின் அம்பர்கண்ட் யுத்தம் கின்னஸ் சாதனையில் இடம்பெற்றுள்ளது – 30,000 உஸ்பெக் வீரர்களை, 1,000 பேர் கொண்ட சிவாஜியின் படை நிர்மூலமாக்கியது. எதிரிப்படையில் ஒருவர்கூடத் திரும்பிப் போகவிடாமல் அழித்ததே உலகச் சாதனை. பாஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் "மேலாண்மைக்கு குரு சிவாஜி" என்ற பாடம் இன்றும் கற்பிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்தியாவில், நாம் அடிமைப்பட்ட காலத்து மெக்காலே கல்வித்திட்டத்தால், சிவாஜி போன்ற மாவீரர்களைப் பற்றிப் போதுமான அளவு கற்றுக்கொடுப்பதில்லை.
நாம் நமது கல்வித்தரத்தை நாமே மாற்றியமைக்க வேண்டும். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே குருகுலங்களில் கற்றுத் தரப்பட்ட கல்வியே உலகின் சிறந்த கல்வியாக இருந்தது. ராஜராஜ சோழன், கரிகால சோழன் எந்தக் கல்லூரியில் கட்டிடக்கலை படித்தார்கள்?
கம்பர், திருவள்ளுவர், இளங்கோவடிகள் எங்கே இலக்கியம் பயின்றார்கள்? பதினெட்டுச் சித்தர்கள் சொல்லாத மருத்துவக் குறிப்பு இந்த உலகத்திலேயே இல்லை. தேசம், தியாகம், வீரம், விவேகம், அஞ்சாநெஞ்சம் – இவற்றை எதிர்கால சந்ததிகளுக்குக் கொண்டுசேர்க்க வேண்டுமானால், சிவாஜி போன்ற மாவீரர்களின் வரலாற்றைப் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதை இன்றே தொடங்குவோம்.
1 week ago | [YT] | 110
View 7 replies
lifedrops
ஏர் பிடித்தவன் vs பானை பிடித்தவள்:
ஒரு உண்மைக் கதை
தினசரி மாலையில் தன் நாய் மகாவுடன் வாக்கிங் போவது சகாவின் வழக்கம். அன்றும் இருவரும் பேசிக்கொண்டே ஒரு கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
என்றைக்குமில்லாதபடி, தன் எஜமானியம்மாவைப் பற்றி மகாவிடம் மனம் விட்டுப் பேசினான் சகா. "எங்க எஜமானியம்மா போல யாரும் வரமாட்டாங்கம்மா. ரொம்ப நல்ல குணம்!" என்று பெருமையாகச் சொன்னான்.
"எல்லாம் வேலை வாங்குகிற டெக்னிக்!" என்று மகா ஒப்புக்கொள்ளாமல் சொன்னதும், சகாவுக்குக் கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. "காலையில் எஜமானிக்குக் காப்பி போடும்போது, அதே பாலில், அதே டிகாஷனில் எனக்கும் போட்டுக் கொள்ளலாம், ஒன்றும் சொல்லமாட்டாங்க.
வாசல் கூட அவங்கதான் கூட்டிடுவாங்க! நான் வெறும் வாஷிங் மெஷினில் துணியைத் துவைத்து, காயப் போட்டு, மடித்துக் கொடுப்பதோடு சரி. அதுவே பீரோவில் அழகாக அடுக்கி வைத்துக்கொள்வாங்க!" என்று ஒரே மூச்சில் சொல்லி
முடித்தான்.
"கிச்சனிலிருந்து பெட்ரூம் வரை எங்கும் போக பர்மிஷன் உண்டு. மத்த முதலாளிகள் மாதிரி ஆச்சாரம், அனுஷ்டானம்னு சொல்லிக் கடுப்பேத்தமாட்டாங்க.
என்னோட சுதந்திரத்தில் தலையிட மாட்டாங்க. சம்பளத்தைப் பேசினதைக் கொடுத்துடுவாங்க, லீவு எடுத்தாலும் பிடிக்கமாட்டாங்க. தங்கமான மனுஷி!" என்று சொல்லி முடித்த சகாவிடம், "சம்பளம்...?" என்று கேட்டான் மகா.
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் பிரச்சினை இல்லை... ஆனா, ஒரே ஒரு விஷயம்..." என்று சகா நிறுத்த, பிடிகிடைத்த பெருமையில் "என்ன... என்ன..." என்று கேட்டான் மகா. "முப்பதாம் தேதி என்னோட ஏடிஎம் கார்டை மட்டும் அவங்ககிட்ட கொடுத்திடணும்!" என்றான் சகா. மகா அதிர்ச்சியில், "என்ன சொல்றே? உன் ஏடிஎம் கார்டை எதுக்குக் குடுக்கணும்?" என்று கேட்டான்.
"ரொம்ப தூரம் நடந்துட்டோம், திரும்பிடலாம்" என்று சொன்ன சகா, "நீ ஒரு பழமொழி கேள்விப்பட்டதில்லையோ? 'ஏர் பிடித்தவன் என்ன செய்வான்? பானை பிடித்தவள் பாக்கியசாலி!'" என்றான். மகாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. சகா தொடர்ந்தான்: "சம்பளம் வரும். கார்டை அவங்ககிட்டக் கொடுத்துடணும். ஏனென்றால், அவங்கதான் வீட்டின் அனைத்துக் கட்டுப்பாட்டையும் வைத்திருக்கிற பானை பிடித்தவள். நான் வெறும் ஏர் பிடித்தவன்."
இப்போதுதான் மகாவுக்கு உண்மை புரிந்தது. சகா தன் மனைவியைப் பற்றித்தான் "எஜமானியம்மா" என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவன் சொன்ன பெருமைகள் எல்லாம் – காப்பி, சுதந்திரம், லீவு, பரிமிசன், அடுக்கும் பீரோ – எல்லாமே அவன் மனைவி அவனுக்குத் தரும் அன்பும் மரியாதையும்தான்.
ஆனால் அந்தக் காதலுக்கு ஒரு நிபந்தனை: சம்பளத்தின் மீதான கட்டுப்பாடு. "நேரமாகிறது, போய்த் திபன் செய்யணும்" என்று சொல்லி, சகா மகாவிடம் விடைபெற்றான்.
இந்தச் சிறு கதை, ஒவ்வொரு வீட்டிலும் நடக்கும் மெளனமான புரிதலைச் சொல்லாமல் சொல்கிறது. பானை பிடித்தவளே பாக்கியசாலி என்றாலும், அந்தப் பாக்கியத்தைக் காப்பவன் ஏர் பிடித்தவன்தான்.
அவள் இல்லாமல் அவன் ஒரு முழுமையற்றவன்; அவன் இல்லாமல் அவள் வெறும் பானைதான். உண்மையான கூட்டு வாழ்க்கை என்பது பகிர்வுகளின் சமநிலை – அதில் சில சமயங்களில் ஏடிஎம் கார்டும் ஒரு பகிர்வாக மாறிவிடும். அதற்குப் பெயர்தான் நம்பிக்கை.
1 week ago | [YT] | 109
View 3 replies
Load more