Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐇𝐮𝐧𝐲𝐨 2, 2026 – 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-9 𝐧𝐚 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan nina San Marcelino at San Pedro, mga martir.
Unang Pagbasa: 2 Pedro 3: 12-15a. 17-18 || Salmong Tugunan: Salmo 90 #MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Marcos 12:13-17
Gustong hulihin ng mga Judio si Hesus sa sarili niyang mga salita. Kaya pinapunta nila kay Hesus ang ilan sa mga Pariseo kasama ng mga kampi kay Herodes. Nilapitan nila siya at sinabi: “Guro, nalalaman naming tapat ka at hindi nagpapadala sa iba. Hindi ka nagsasalita ayon sa kalagayan ng tao kundi tunay na tinuturo ang daan ng Diyos. Kaya ayon ba sa batas ang pagbabayad ng buwis si Cesar?”
Nang makita ni Hesus ang kanilang pagkukunwari, sinabi niya sa kanila: “Bakit ninyo ako sinusubok? Akin na ang isang denaryo.” Iniabot nila sa kanya ang isang denaryo at sinabi sa kanila ni Hesus: “Sino ang nakalarawan dito, na narito rin ang kanyang pangalan?”, “Ang Cesar, Ang Cesar!.” “Ibigay nga sa Cesar ang para sa Cesar, at sa Diyos ang para sa Diyos.” Lubha silang namangha sa kanya.

Pagninilay:
Tila baga naiipit si Hesus sa pagitan ng dalawang nag-uumpugang malalaking bato. Ang grupo ng mga Pariseo ay mga makabayan na suklam na suklam sa pananakop ng Imperyo ng Roma. Kung aayon si Hesus sa pagbabayad ng buwis, parang kinatigan niya ang Roma at tiyak na masusuklam sa kanya ang mga Pariseo. Sa kabilang banda, kung sasabihin naman ni Hesus na itigil ang pagbabayad ng buwis, lalabas na kinakalaban niya ang batas ng Roma at maaari siyang isuplong ng mga tauhan ni Herodes. Hindi lingid kay Hesus na iniharap sa kanya ang isyung ito para bantayan siya sa kanyang isasagot nang sa gayo’y may maaaring iparatang laban sa kanya. Ang totoong pakay nila ay siluin si Hesus, hulihin kumbaga sa isda sa sariling bibig nito.
Ngunit hindi maaaring mapaglalangan si Hesus. Alam niya ang laman ng kanilang mga puso at bagama’t puno iyon ng kabuktutan, matiyaga pa rin siyang nakipag-usap sa kanila. Hindi niya tinalikuran ang mga taong sumubok bilugin ang kanyang ulo. Punung- puno sila ng pagkukunwari at papuri kay Hesus. Nagpasya na lamang si Hesus na gamitin ang pagkakataong iyon para maghayag ng katotohanan.
Ang salaping gamit pambayad sa buwis ang ginamit ni Hesus para turuan sila ng mahalagang aral. Ibigay sa Cesar, sa kumakatawang pinuno ng Imperyo, ang kaukulang para sa kanya. Ang buwis ang gagamitin sa pagpapatuloy ng mga proyektong magtataguyod sa kapakanan ng mga mamamayan katulad ng matitibay na lansangan, epektibong paghahatid ng mga liham at pagpapanatili ng kapayapaan. Ngunit idinugtong ni Hesus na kailangan din ipagkaloob sa Diyos ang para sa kanya. At sa usapang tapat, batid natin na lahat ng nasa balat ng lupa, itaas ng langit at pusod ng dagat – lahat ng ito ay mula sa Diyos. Kaya’t lahat ng nangyayari sa ating buhay, kasama dito ang pamahalaan ng mga bansa, ay kailangang nasa pamamatnubay ng Espiritu ng Diyos.
- Fr. Paul Marquez, ssp | Society of St. Paul

1 hour ago | [YT] | 21

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐇𝐮𝐧𝐲𝐨 1, 2026 – 𝐋𝐮𝐧𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-9 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni San Justino, isang martir
Unang Pagbasa: 2 Pedro 1: 2-7 || Salmong Tugunan: Salmo 91
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Marcos 12:1-12
Nagsimulang magsalita si Hesus sa talinghaga. “May nagtanim ng ubasan; binakuran ang paligid nito, humukay para sa pisaan ng ubas, at nagtayo ng toreng bantayan. Pinaupahan niya ang ubasan sa mga magsasaka at naglakbay sa malayo.
Nang panahon na ng anihan, pinapunta niya ang isang katulong sa mga magsasaka para kubrahin ang bahagi niya sa ani. Ngunit sinunggaban nila ito at pinaalis na walang dala. Nagpadala uli sa kanila ang may-ari ng isa pang katulong pero hinampas ito sa ulo at hinamak. Nagpadala rin siya ng iba ngunit pinatay naman ito. At marami pa siyang ipinadala; hinampas ang ilan sa kanila at pinatay ang iba.
“Mayroon pa siyang isa, ang minamahal na anak. At pinadala niya siyang pinakahuli sa pag-aakalang 'igagalang nila ang aking anak.' Ngunit nang makita siya ng mga magsasaka, inisip nila: 'Ito ang tagapagmana. Patayin natin siya at mapapasaatin ang mana.' Kaya hinuli nila siya at pinatay, at itinapon sa labas ng ubasan.
“Ano ngayon ang gagawin ng may-ari ng ubasan? Darating siya't lilipulin ang mga magsasaka at ibibigay ang ubasan sa iba. Hindi ba ninyo nabasa ang Kasulatang ito? Naging panukulang bato ang tinanggihan ng mga tagapagtayo. Gawa ito ng Panginoon, at kahanga-hanga ang ating nakita.”
Huhulihin na sana nila siya pero natakot sila sa mga tao. Naunawaan nga nila na sila mismo ang tinutukoy niya sa talinghagang ito. Iniwan nila siya at lumayo.

Pagninilay:
Ilang beses na ninyong binigo ang isang taong mahal ninyo, pero patuloy pa rin siyang naniwala sa inyo? Hindi mahirap unawain ang talinghaga sa Mabuting Balita ngayon. Ang ubasan ang mundo. Ang may-ari ang Diyos Ama. Tayo ang mga magsasaka.
At ang Minamahal na Anak na hinuli at pinatay si Jesucristo. Malalim at personal ang tanong ni Jesus: "Ano ngayon ang gagawin ng may-ari ng ubasan?" Tinatanong niya tayo kung ano ang pagtingin natin sa Diyos. Galit ba siya? Parurusahan ba niya tayo? Pero ano ang ginawa ng may-ari sa talinhaga? Sa kabila ng paulit-ulit na pagtanggi ng mga magsasaka, paulit-ulit siyang nagpadala ng mga katulong. At pagkatapos, ipinadala niya ang kanyang anak. Napaka-pasensyoso niya. Napaka mapagmahal.
Tinutulungan tayo ni San Justino, isang martir, na ipinagdiriwang natin ngayon na mas maunawaan ito. Isa siyang pilosopo noong ikalawang siglo, matalino, at naghahanap ng katotohanan. Pinag-aralan niya ang iba’t ibang bukal ng karunungan, hanggang sa makilala niya ang isang matandang lalaki sa dalampasigan na nagturo sa kanya tungkol kay Kristo. Sabi ni San Justino: “ang katotohanang hinahanap ng bawat tao ay si Jesus.” Hindi niya itinago ang kanyang pananampalataya kahit na alam niyang mapanganib ito. Pinatay siya dahil dito. Tulad ng may-ari ng ubasan, hindi sumuko ang Diyos kay Justino. Patuloy siyang nagpadala ng mga senyales, mga guro, at mga kaibigan, hanggang sa buksan ni Justino ang kanyang puso.
Sa ating buhay, hindi tumitigil ang Diyos sa pagpapadala ng mga biyaya upang mapalapit tayo sa kanya: sa isang kaibigan karamay nating humarap sa mabigat na pagsubok, sa isang salitang nakakaantig sa ating puso, sa isang himig na nagpapaalala sa atin na hindi tayo nag-iisa. Iyon ang masuyong tawag ng Ama. Iniimbitahan niya tayo nang hindi sapilitan, hindi nananakot, kundi mapagmahal.
Kaya naman, bago ka matulog mamayang gabi, tanungin mo ang iyong sarili: “Sino o anong bagay ang ipinadala ng Diyos sa akin ngayon upang makilala ko siya nang lubusan?” Imulat natin ang ating mga mata, isipan, at puso at sabihin: "Narito ako, Panginoon. Handa na akong makinig." Amen.
- Sr. Rose Agtarap, fsp | Daughters of St. Paul

1 day ago | [YT] | 86

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 31, 2026 – 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨, 𝐊𝐚𝐩𝐢𝐬𝐭𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐓𝐚𝐭𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐏𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐚 𝐬𝐚 𝐈𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐃𝐢𝐲𝐨𝐬

Unang Pagbasa: Exodo 34:4b-6. 8-9 || Salmong Tugunan: Daniel 3
Ikalawang Pagbasa: 2 Corinto 13:11-13

#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines #MissionOfLove #ServeWithJoy

Ebanghelyo: Juan 3:16-18
Sinabi ni Hesus kay Nicodemo, “Ganito nga kamahal ng Diyos ang mundo! Kayat ibinigay niya ang kanyang bugtong na anak upang hindi na mawala ang bawat nananalig sa kanya kundi magkaroon ng buhay magpakailanman.
Hindi nga sinugo ng Diyos sa mundo ang Anak upang hukuman ang mundo kundi upang maligtas ang mundo sa pamamagitan niya. Hindi hinuhukuman ang nananalig sa kanya. Ngunit hinukuman na ang hindi nananalig pagkat hindi siya nananalig sa Ngalan ng bugtong na Anak ng Diyos.”

Pagninilay:
Aminin natin, likas sa atin ang pagiging praktikal—lalo na pagdating sa pera. Mahilig tayong magtipid. Yung tipong ikukumpara muna ang presyo, maghahanap ng mas mura, o hihintayin pa ang sale bago bumili. Lalo na pag panahon ng krisis, dapat maging wais.
Pero alam din natin na may mga pagkakataon na hindi tayo nagtitipid. Kapag mahalaga ang isang tao, nag-iiba ang kilos ng puso. Hindi mo na iniisip kung makakamura ka ba o kung may mas magandang deal pa. Ang iniisip mo na lang ay kung paano mo maibibigay ang pinakamganda at pinaka-deserve ng iyong minamahal.
Ganito rin ang ipinapakita sa atin ng Mabuting Balita ngayon. “Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay Niya ang Kanyang Bugtong na Anak.” Pagdating sa pagmamahal ng Diyos sa atin, hindi niya tayo tinipid. Ang ibinigay Niya ay ang pinakamahalaga—ang Kanyang sariling Anak. At sa Anak na iyon, ibinigay Niya ang Kanyang sarili.
Hindi rin ito dahil naging karapat-dapat tayo. Hindi Niya hinintay na maging maayos muna ang buhay natin bago Siya kumilos. Sa gitna ng ating kahinaan, doon Siya unang nagmahal. Nauna ang Kanyang paglapit, nauna ang Kanyang awa. Kaya siguro minsan, kailangan din nating ayusin ang larawan natin ng Diyos. Madalas iniisip natin na mabilis Siyang humatol o madaling magalit, pero malinaw ang sinabi ni Jesus: hindi Siya isinugo upang hatulan ang mundo, kundi upang iligtas ito.
Dahil dito maganda rin sigurong suriin natin ang ating sariling mga buhay. Sa pagmamahal natin, saan tayo nagtitipid? Sa oras na ibinibigay sa pamilya, sa pasensya sa mga mahirap intindihin, sa pagpapatawad na ipinagpapaliban natin? Madalas gusto nating sukatin ang ibinibigay natin—hanggang kaya lang, hanggang komportable lang. Pero ang pag-ibig ng Diyos sa atin ay hindi ganon. Hindi sinusukat, hindi tinipid, ibinigay nang buo. Kung ang Diyos ay nagmahal sa’yo nang walang tinira para sa Kanya, baka inaanyayahan ka rin Niyang matutong magmahal nang mas buo—hindi perpekto, pero totoo, at hindi na tinitipid.
— Fr. Albert Garong, ssp | Society of St. Paul

2 days ago | [YT] | 106

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 30, 2026 – 𝐒𝐚𝐛𝐚𝐝𝐨, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni Santa Juana ng Arco

Unang Pagbasa: Judas 17:20b-25 || Salmong Tugunan: Salmo 63
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Marcos 11:27-33
Muling dumating sa Jerusalem si Hesus at ang kanyang mga alagad, at paglakad nya sa Templo, nilapitan siya ng mga Punong-pari kasama ang mga guro ng Batas at ang Matatanda ng bayan, at nagtanong: “Ano ang karapatang mong gawin ang mga ito?” Sino nagtalaga sa iyo na gawin ito?”
Sinabi naman ni Hesus: “Tatanungin ko rin kayo nga isang tanong. Sasagutin ninyo ako at sasagutin ko rin kayo kung sino ang nagtalaga sa akin para sa mga ito. Galing ba sa Diyos ang pagbibinyag ni Juan, o sa tao? Sabihin ninyo sa akin.”
At nag-isip-isip sila: “Kung isasagot nating galing sa Diyos, sasabihin niya: 'Bakit di kayo naniniwala sa kanya?' at paano naman nating masasabing galing lamang sa tao ang pagbibinyag ni Juan?” Takot nga sila sa bayan dahil tunay na propeta ang palagay ng lahat kay Juan. Kaya sinagot nila kay Hesus: “Hindi namin alam.” At sinabi sa kanila ni Hesus: “Hindi ko rin sasabihin sa inyo kung sino ang nagtalaga sa akin ang gumawa ng mga ito.”

Pagninilay:
Ano ang nagbibigay sa akin ng lakas para maisakatuparan ang aking tungkulin? Ginagamit ko ba ang aking authority sa paglilingkod sa Diyos at kapwa o para sa sarili? Nakakarelate ako sa Mabuting Balita. Tungkol ito sa authority ng ating Hesus Maestro na kinuwestyon ng mga nasa posisyon. Lalo na dahil ito ang ibinigay sa aking tungkulin sa kasalukuyan (bilang superior ng FSP community) sa Naga. Puno ito ng biyaya at the same time, challenging. Pero anupaman, alam kong mula sa Panginoon ang ginagampanan ko ngayon. At nananalig ako na Siya ang aking gabay sa pagpapasya at Siya rin ang kumikilos sa aking kalooban. Na-struck ako sa salitang Latin na “auctor” (ah-uk-tor). Dahilan daw Siya ng pagsibol at paglago, ang tagapagtatag, ang nagsimula. Sino pa ang tunay na auctor, kundi ang ating Diyos na Tagapaglikha? Bukod pa rito Siya ang tunay na may kapangyarihan, ang may karapatang magpasya, mag-atas, ang magbigay-gabay. Kaya kahit hindi ako karapatdapat, sino ako para salungatin Siya? Malinaw sa aking kalooban na Siya ang masusunod. Ako? Isa lamang lingkod. Kaya’t masasabi ko nang may kababaang-loob: hindi tungkol sa akin ang aking tungkulin, kundi tungkol sa Kanya. Patuloy akong maglilingkod, hindi dahil kaya ko, kundi dahil kumikilos Siya sa akin kaya nakakayanan ko. -Sr. Gemmaria dela Cruz, fsp | Daughters of St. Paul

3 days ago | [YT] | 109

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 29, 2026 – 𝐁𝐢𝐲𝐞𝐫𝐧𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni San Pablo VI, papa

Unang Pagbasa: 1 Pedro 4:7-13 || Salmong Tugunan: Salmo 96
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines #GodAnswers #TrustInHim

Ebanghelyo: Marcos 11:11-26
Dumating si Hesus sa Jerusalem at pumasok sa Templo. Minasdan niya ang lahat at dahil magda dapithapon na, bumalik siya sa Betania kasama ang Labindalawa.
Kinaumagahan, paglabas nila sa Betania, nagutom siya. Nang mapansin niya sa malayo ang isang puno ng igos na may mga dahon, nilapitan niya iyon kung makakita siya roon ng anuman. Ngunit paglapit niya, wala siyang natagpuang anuman kundi mga dahon lamang. Hindi nga panahon ng igos. Kaya sinabihan niya ang puno: “Wala nang bungang makakain mula sa iyo magpakailanman.” At narinig ito ng kanyang mga alagad.
Pagkarating ni Hesus sa Jerusalem, pumasok siya sa Templo at sinimulan niyang palayasin ang mga nagtitinda at bumibili sa patyo ng Templo. Itinaob niya ang mga mesa ng mga nagpapalit ng pera at ang mga upuan ng mga nagtitinda ng mga kalapati. At hindi niya pinayagan dumaan sa Templo ang may dalang anumang bagay.
Tinuruan niya sila at sinabi: “Hindi ba nasusulat na, tatawaging bahay-dalanginan para sa lahat ng bansa ang aking bahay? Ngunit ginawa ninyo itong kuta ng mga magnanakaw.”
...At nang hapon na, muli silang lumabas sa lunsod. Pagbalik nila kinaumagahan, nakita nilang natuyo hanggang-ugat ang punong-igos. Kaya naalala ni Pedro ang tungkol dito at sinabi niya: “Guro, natuyo ang isinumpa mong punong-igos.”
At nagsalita si Hesus sa kanila: “Sumampalataya kayo sa Diyos. Sa totoo lang, sinasabi ko sa inyo: kung may magsasabi sa bundok na ito: 'Tumayo ka't itapon ang iyong sarili sa dagat!' at wala siyang alinlangan kundi naniniwala siyang mangyayari ang kanyang sinasabi, mangyari ito sa kanya.”
Pagninilay:
Sa pagsumpa ni Hesus sa puno ng igos na walang bunga ako’y inaanyayahang suriin ang aking sarili. Ako ba’y namumunga sa pananampalataya, o puro anyo lamang na tila may buhay ngunit walang laman? Inaasahan ng Diyos na magbunga ang aking buhay ng pag-ibig, kabutihan at paglilingkod.
Mga kapanalig, hindi sapat ang panlabas na anyo; dapat na tunay na nakaugat sa kanyang puso. Sa paglilinis ng templo, pinaaalalahanan tayong igalang ang banal na tahanan ng Diyos. Ang templo ay lugar ng pananalangin, hindi ng pansariling kapakinabangan. Ngunit higit pa rito, tayo mismo ang templo ng Diyos na dapat maging malinis at banal. Hindi natin makakayanang gawin ito. Kaya naman sinasabi ni Hesus sa atin: “Manalig kayo sa Diyos. Anuman ang hingin ninyo sa panalangin, manalig kayong natanggap na ninyo iyon, at matatanggap nga ninyo.”
Panginoong Hesus, salamat po sa Iyong Salita na nagbibigay liwanag sa aking buhay. Turuan Mo po akong mamunga ng kabutihan, kabanalan at tunay na pananampalataya. Amen.
- Sr. Edith Ledda, fsp | Daughters of St. Paul

4 days ago | [YT] | 131

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 28, 2026 –𝐇𝐮𝐰𝐞𝐛𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐧𝐚 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ng ating Panginoong Hesukristo, ang Walang Hanggan at Dakilang Pari

Unang Pagbasa: Genesis 22:9-18 o kaya Hebreo 10:4-10 || Salmong Tugunan: Salmo 40
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines #JesusTheHighPriest

Ebanghelyo: Mateo 26:36-42
Isinama ni Jesus ang kanyang mga alagad sa isang lugar na tinatawag na getsemani. Sinabi niya sa kanila,“Dito muna kayo't mananalangin ako sa dako roon.” Ngunit isinama niya sina pedro at ang dalawang anak ni Zebedeo.
Nagsimulang mabagabag at maghirap ang kanyang kalooban, kaya't sinabi niya sa kanila, “Ako'y halos mamatay sa tindi ng kalungkutan. Maghintay kayo rito at samahan ninyo ako sa pagpupuyat!” Lumayo siya ng kaunti, nagpatirapa siya at nanalangin, “Ama ko, kung maaari po, ilayo ninyo sa akin ang kopang ito ng paghihirap.
Ngunit hindi po ang kalooban ko, kundi ang kalooban ninyo ang mangyari.” Nagbalik siya at dinatnan niyang natutulog ang tatlong alagad. Sinabi niya kay pedro, “Talaga bang hindi kayo makapagpuyat na kasama ko kahit isang oras man lamang? magbantay kayo at manalangin upang huwag kayong madaig ng tukso.
Ang espiritu ay nakahanda ngunit ang laman ay mahina.” Muli siyang lumayo at nanalangin, “ama ko, kung hindi po maaaring maialis ang kopang ito malibang inumin ko, mangyari nawa ang inyong kalooban.”
Pagninilay:
Sa Getsemani, nakita natin si Jesus bilang Dakilang Pari, hindi lang Siya ang nag-aalay, kundi Siya rin ang alay. Hindi hayop, hindi bagay, kundi sarili Niya ang inihandog para sa atin. At ang altar? Ang Kanyang puso na puno ng takot, lungkot, at pagtitiwala sa Ama. Sinabi ni Jesus, “Ako’y halos mamatay sa tindi ng kalungkutan.” Hindi kawalan ng hirap ang pagiging banal. Nanghina, natakot, at nagdusa rin kahit na si Jesus. Ngunit sa halip na takasan ang sitwasyong iyon, lumuhod Siya at nanalangin.
Bilang Dakilang Pari, itinuro Niya kung paano mag-alay: “Ama, kung maaari… ilayo ninyo sa akin ang kopang ito. Ngunit hindi ang kalooban ko, kundi ang sa inyo.”
Nasa puso ni Jesus ng tunay na pag-aalay: pagsuko ng sariling kagustuhan para sa mas dakilang layunin ng Ama. Opo, may kanya-kanya rin tayong “kopang” iniinom sa buhay natin: mga pagsubok, sakit, responsibilidad, mabigat na relasyon. Madalas nais nating takasan ito. Pero ipinapakita ni Jesus na hindi pagtakas, kundi pagtitiwala sa Kanya, sa gitna ng hirap, ang daan ng tunay na buhay.
Masakit ding makita na nakatulog ang mga alagad. Sa oras na kailangan ni Jesus ng kasama, wala sila, tulog. Ngunit kahit nag-iisa, hindi tumigil si Jesus sa pagtupad ng Kanyang misyon. Batid Niya: hindi nanggagaling sa tao ang kanyang lakas, kundi sa Ama. Bilang Kanyang mga tagasunod, inaanyayahan tayong maging “pari” sa sariling paraan – ialay ang ating buhay araw-araw: ang pagod, sakripisyo, pagmamahal, at kahit ang sakit sa buhay.
Kapanalig, kung sakaling dumating ang “kopang” hindi mo gusto, tatakbo ka ba palayo, o luluhod ka sa panalangin? Kaya mo bang sabihin: “Ama, mangyari nawa ang inyong kalooban”? Hindi sa ginhawa, kundi sa pagsuko nagiging makabuluhan ang tunay na pananampalataya.
- Sr. Deedee Alarcon, fsp | Daughters of Saint Paul

5 days ago | [YT] | 117

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 27, 2026 – 𝐌𝐢𝐲𝐞𝐫𝐤𝐮𝐥𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni San Agustin ng Kanterberi

Unang Pagbasa: 1 Pedro 1:18-25 || Salmong Tugunan: Salmo 148
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines #RemainInMe #StayRooted

Ebanghelyo: Marcos 10:32-45
Sa paglakad ng mga alagad panahon sa Jerusalem, nanguna si Hesus at nagtataka sila. Natakot naman ang mga kasunod nila
Lumapit noon kay Hesus sina Jaime at Juan na mga anak ni Zebedeo, at sinabi sa kanya: “Guro, gusto sana naming gawin mo ang hihingin namin sa iyo “Ano ang gusto n'yong gawin ko?” “Ipagkaloob mo sa amin sa iyong kaluwalhatian na maupo ang isa sa amin sa kanan mo, at ang isa naman nasa kaliwa mo.”
“Talagang hindi ninyo alam kung ano ang hinihingi ninyo. Maiinom ninyo ba ang kopang iinumin ko at mabibinyagan sa binyag na ibibinyag sa akin?” “Kaya namin.” “Totoong iinum din kayo sa kopang iinumin ko at mabibinyagan sa binyag na ibibinyag sa akin. Ngunit wala sa akin ang pagpapaupo sa aking kanan o kaliwa. Inihanda ito para sa iba.”
Nang marinig ito ng sampu, nagalit sila kina Jaime at Juan. Kaya tinawag sila ni Hesus, at sinabi sa kanila: “Ang may gustong maging dakila, siya ang maging lingkod ninyo, ang may gustong mauna sa inyo, siya ang maging alipin ninyo.
“Gayundin naman, dumating ang Anak ng tao hindi para paglingkuran kundi maglingkod at ibigay ang kanyang buhay bilang pantubos sa marami.

”Pagninilay:
“Makikita mo sa imagine mo, success ka eh… bigla kang success eh… pero step by the step pala bago ka sumakses.” Nakakatawa man pakinggan, pero totoo. Ang dali nating mag-imagine ng tagumpay, yung finish line, yung recognition, yung bunga ng pinaghirapan. Sa isip natin, parang isang iglap lang. Bigla kang aangat, bigla kang magiging okay, bigla kang “sumakses.” Pero sa totoong buhay, hindi pala ganun. May proseso. May hirap. May mga hakbang na ayaw natin minsan.
Sa Ebanghelyo, habang si Hesus ay papunta sa Jerusalem at malinaw na sinasabi ang Kanyang daraanan, paghihirap, pagtanggi, at kamatayan, iba naman ang nasa isip nina Santiago at Juan. Nakikita na nila ang “success.” Ang maupo sa kaliwa at kanan ni Hesus kapag naghari na siya. Parang nakita na nila ang end goal, pero hindi nila naunawaan ang proseso. Kaya sinabi ni Hesus, “Hindi ninyo nalalaman ang inyong hinihingi.” Ipinakita Niya na ang Kanyang landas ay hindi biglaang tagumpay, kundi hakbang-hakbang na pag-aalay ng sarili hanggang sa krus. At doon Niya binago ang kahulugan ng success. Ang maging dakila ay maging lingkod. Hindi shortcut ang daan, kundi serbisyo. Hindi agad-agad ang kaluwalhatian, kundi dadaan sa sakripisyo.
Mga kapanalig, baka minsan ganito rin tayo. Gusto natin ang bunga, pero ayaw natin ng proseso. Gusto natin ng sumakses, pero umiiwas tayo sa mga hakbang ng paglilingkod, pagtitiis, at pag-aalay. Inaanyayahan tayo ni Hesus na yakapin ang step by the step ng tunay na tagumpay. Ang araw-araw na pagmamahal kahit hindi nakikita o napapansin.
Panginoong Hesus, kapag minamadali namin ang tagumpay, turuan Mo kaming magtiwala sa Iyong proseso. Bigyan Mo kami ng lakas na tahakin ang bawat hakbang ng paglilingkod. Nawa’y matutunan naming ang tunay na success ay ang maging tulad Mo, mapagkumbaba, mapagbigay, at tapat hanggang wakas.
Cl. Anjon Mamunta, ssp | Society of St. Paul

6 days ago | [YT] | 105

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 26, 2026 – 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐧𝐚 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni San Felipe Neri

Unang Pagbasa: 1 Pedro 1:10-16 || Salmong Tugunan: Salmo 98
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Marcos 10:28-31
Nagsalita si Pedro at sinabi: “Iniwan namin ang lahat para sumunod sa iyo.” Sinabi ni Hesus: “Talagang sinasabi ko sa inyo: walang nag-iwan ng tahanan, mga kapatid, ina at ama at mga anak at mga bukid alang-alang sa akin at sa Ebanghelyo na walang gantimpala. Tatanggap nga siya ngayon ng makasandaang beses ng mga tahanan , mga kapatid, mga ina at mga anak at mga bukid sa gitna ng mga pag-uusig, at sa panahong darating nama'y makakamit ang buhay na walang hanggan.
“May mga una ngayon na mahuhuli at may mga huli naman na mauuna.”

Pagninilay:
Sa sinabi ng Panginoong Hesus, tinitiyak niya sa atin na ang mga sakripisyo na ating ginagawa, ang ating pagiging bukas-loob, ang ating buhay-paglilingkod, ang paghahandog ng ating sarili para sa paghahari ng Diyos ay nakikita niyang lahat. Kung minsan, kapag may taong nangangailangan ng tulong, may mga kapatid tayo na kahit sapat lang sa kanyang pamilya kung ano ang mayroon siya, magbabahagi pa rin siya sa taong nangangailangan. Kung mayroon namang gawain sa parokya o sa ating lugar, kahit marami siyang tatapusin sa bahay ay iiwanan niya upang makatulong sa pamayanang gawain. O kahit na maglingkod sa maysakit nating magulang, o kapitbahay, iniiwan ng iba ang kanilang pamilya upang tulungan ang nangangailangan.
Walang gawain o saloobin natin na di alam ng Diyos. Kung di man mapansin ng iba ang ating mabuting ginagawa, kung walang pumupuri o nagpapasalamat sa atin, huwag pong sasama ang loob natin. Dahil ang Panginoon ang nakakaalam ng lahat. Sa totoo lang, hindi natin kailangan ang papuri ng ating kapwa. Sa iba’t ibang paraan tayo ay magkakaroon ng gantimpala. Maaaring hindi material na bagay kundi kapayapaan at galak ng puso, magandang relasyon sa kapwa at pamilya, at syempre pa, buhay na walang hanggan. Si San Felipe Neri po ay naglingkod nang may galak sa puso, at siya ay laging nagbibigay galak sa mga taong nakakaharap niya.
Ang mga pari, brothers at madre na iniwan ang pamilya para maglingkod ng lubos sa Diyos, dumarami ang aming ina, ama, mga kapatid na sumusuporta sa misyon ng Panginoon. Gayon din po kayong lahat na naglilingkod sa Diyos at sa kapwa, lahat po ng inyong gawain ay nakikita ng Panginoon at kayo ay gagantimpalaan niya.
- Sr. Yolanda Dionisio, fsp | Daughters of St. Paul

1 week ago | [YT] | 124

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 25, 2026 – 𝐋𝐮𝐧𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-8 𝐧𝐚 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ng Mahal na Birheng Maria, Ina ng Sambayanan

Unang Pagbasa: Genesis 3:9-15. 20 o kaya Mga Gawa 1:12-14 || Salmong Tugunan: Salmo 87
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Juan 19:25-34
Nangakatayo sa tabi ng krus ni Hesus ang kanyang ina at ang kapatid na babae na ina niya, si Mariang asawa ni Cleofas at si Maria Magdalena. Kaya pagkakita ni Hesus sa ina at sa kanyang mahal na alagad na nagkatayo sa tabi, sinabi niya sa ina: “Babae, hayan ang anak mo!” Pagkatapos ay sinabi naman niya sa alagad: “Hayan ang iyong ina.” At mula sa oras na iyo’y tinanggap siya ng alagad sa kanila.
Pagkaraan nito, nakita ni Hesus na natupad na ang lahat. Ngunit kailangang maganap ang isa pang kasulatan, at sinabi niya: “Nauuhaw ako!” May sisidlan naman doon na puno ng mapait na alak. Kaya ikinabit nila sa isopo ang esponghang ibinabad sa alak at idiniit nila sa kanyang bibig. Pagkasipsip ni Hesus ng alak, sinabi niya: “Natupad na!” At pagkayuko ng ulo, ibinigay niya ang Espiritu.
Ayaw ng mga Judio na manatili sa krus ang mga bangkay sa Araw ng Pahinga. Paghahanda ng Paskuwa noon, kaya mas dakila pa ang araw na iyon ng Pahinga. At hiniling nila kay Pilato na baliin ang mga binti ng mga nasa krus at saka alisin ang mga bangkay. Kaya pumaroon ang mga sundalo.
Binali nila ang mga binti ng una at pati ng ikalawa na kasama niyang ipinako sa krus. Pagsapit naman nila kay Hesus, nakita nilang patay na siya kaya hindi nila binali ang kanyang mga binti. Gayunma’y sinibat ng isa sa mga sundalo ang kanyang tagiliran at umagos ang dugo at tubig.
Pagninilay:
“Ang hirap ng buhay!” Ilang ulit na ba nating narinig, o mismong nasabi, ang hinaing na ito? Kung may isang mahalagang aral na itinuturo sa atin ng ebanghelyo ngayon, ito ang pag-uugali ni Maria sa gitna ng sakit at pighati. Ayon sa ebanghelyo, nanatiling tahimik si Maria sa paanan ng krus ni Hesus. Bilang Ina, dama niya ang matinding paghihirap ng kanyang Anak. Ngunit bilang taong may malalim na pananampalataya, pinili niyang magtiwala sa tapat na pag-ibig ng Diyos, kahit hindi niya lubos na nauunawaan ang nangyayari.
Mga kapanalig, bilang mga miyembro ng Simbahan ni Kristo, nawa’y matutuhan din natin ang lakas ng loob at tibay ng pananampalataya ni Maria. Sa gitna ng unos at pighati, huwag tayong magpadaig sa bugso ng damdamin. Iwasan ang padalos-dalos na pasya. Huwag agad magreklamo. Matuto tayong manahimik. At sa ating katahimikan, nawa’y maipahayag natin, tulad ni Maria, ang isang pusong matatag, nagtitiwala, at tapat na umaasa sa Diyos. Amen.
Fr. John Klen Malificiar, ssp | Society of Saint Paul

1 week ago | [YT] | 125

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐌𝐚𝐲𝐨 24, 2026 – 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐧𝐠 𝐏𝐞𝐧𝐭𝐞𝐤𝐨𝐬𝐭𝐞𝐬
Kapistahan ng Pentekostes

Unang Pagbasa: Mga Gawa 2:1-11 || Salmong Tugunan: Salmo 104
Ikalawang Pagbasa: 1 Corinto 12:3b-7. 12-13
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines #PentecostSunday

Ebanghelyo: Juan 20:19-23
Agaw-dilim na noon sa unang araw na iyon ng sanlinggo at nakasara ang mga pinto sa kinaroroonan ng mga alagad dahil sa takot sa mga Judio, dumating si Hesus at pumagitna. At sinabi niya sa kanila: “Kapayapaan sa inyo!”
Pagkasabi nito, ipinakita niya sa kanila ang mga kamay at ang tagiliran. Kaya nagalak ang mga alagad pagkakita nila sa Panginoon.
At muli niyang sinabi sa kanila: “Kapayapaan sa inyo! Kung paanong isinugo ako ng Ama, ipinadadala ko rin kayo.” At pagkasabi nito, hiningahan niya sila at sinabi: “Tanggapin ang Espiritu Santo! Patatawarin ang mga kasalanan ninuman na inyong patawarin; at pananatiliin naman sa sinuman ang inyong panatiliin.”

Pagninilay:
Ano ang ginagawa mo kapag ika’y natatakot? Nagtatago ka ba, o lumalapit sa presensya ng Diyos? Sa Ebanghelyo ngayon, ang mga alagad ay nakakulong sa takot. Sarado ang pintuan, ngunit hindi sarado sa Panginoon.
Dumating si Jesus sa gitna nila. Ang Kanyang presensya ay hindi kayang hadlangan ng takot o kahinaan. At ang Kanyang unang kaloob: “peace be with you.” Kapayapaan. Ito ang kapayapaang nagmumula sa Kanyang muling pagkabuhay. Pagkatapos, hiningahan Niya sila at sinabi: “Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo.” Ito ay paalala ng bagong paglikha—isang pagbibigay ng bagong buhay. Ang Espiritu Santo ang nagpapatuloy ng misyon ni Kristo sa Simbahan. Kasabay nito, ibinigay ang kapangyarihang magpatawad ng kasalanan. Isang misyon ng awa at pakikipagkasundo. Mula sa takot, tinawag ang mga alagad tungo sa misyon. Sa ating buhay panampalataya. Tinatawag tayong lumabas mula sa ating mga “saradong pintuan.” At maging saksi ng kapayapaan at awa ng Diyos sa mundo.

Panginoong Jesus, hiningahan Mo kami ng Iyong Espiritu Santo.
Gawin Mo kaming kasangkapan ng Iyong kapayapaan at awa. Amen.
-Fr. Ronel Delos Reyes, ssp | Society of St. Paul

1 week ago | [YT] | 117